गत द्विसहस्रवर्षेषु कस्मिन् काले जना: सर्वथा संस्कृतेन वार्तां कुर्वन्ति स्म, अपि च कदा सा लोकभाषा आसीत्? कस्याश्चित् भाषाया: केवलम् आलेखनं उपलब्धम्, अतः सा प्रचलिता भाषा, इत्येषा मिथ्यामति: किम्? (ममेतद् प्रत्युत्तरं संस्कृतेन लिख्यते चेत् 'संस्कृतम् अद्यापि ऊर्जयते' इति अंगीकुर्मः|)

पाणिनिकाले तु जना: संस्कृते वदन्ति स्म, गालिप्रदानमपि कुर्वन्ति स्म | अर्थात् पाणिनिकाळात कैक ठिकाणी त्याने व्याकरण रचलेली संस्कृत भाषा प्रचलित होती हे अष्टाध्यायी न वाचता त्या ग्रंथाबद्दलचे इतरांचे जुजबी विकीस्टाईल लेख वाचूनही समजते. ते एक असोच. अन पिशी अबोली यांचे भाषांतर अगदी अचूक अन नेमके आहे. अन बाकी प्रतिसाद खालीलप्रमाणे. पिशीमहोदया तु बहु सम्यक् उत्तरं दत्तवती, किन्तु नेफलेमहोदयस्तु ( पाणिनिप्रणीते संस्कृते 'ळ' कारो नास्ति चेत् ल-कारो एव प्रयुक्तोऽत्र |) केवलं संस्कृतद्वेषात् एव विगतबुद्धि: हतविवेकः इव प्रजल्पते | तस्मादेषः पद्योपहारः स्वीकरोतु भवान् | संस्कृतं नाम वै किञ्चित् नास्ति, नासीत् कदाप्यहो | नैषा नैसर्गिकी भाषा, यन्त्रवद् रचिता खलु ||१|| अधुना त्वेति जल्पन्ति येऽपि सर्वे मुहुर्मुहु: | संस्कृतं ते न जानन्ति, न चापि प्राकृतादयः ||२|| यस्य कस्यापि जल्पोऽयं, येन केनापि मण्डितः| यस्मै कस्मै कथित्वा तु, यद्वा तद्वा भवेत् खलु ||३|| एते सर्वे जनाश्चात्र वर्तन्ते ज्ञानिनो इव | परं मनसि तेषां वै, सदैवात्र स्थितं खलु ||४|| " व्याकरणं न जानामि , नैव जानाम्यहं ध्वनीन् | छन्दःशास्त्रं न जानामि, तथापि शृणुयु: जना: ||५|| ज्ञानहीनं द्वेषपूर्णं जल्पाम्यहमहो सदा | मिथ्या वक्तुं सदा ह्यत्र तत्परोऽस्मि शुको इव ||६||" कठोरोऽयं वाक्प्रहारो जनान् हि खलु बाधति | इत्युक्ते "वाक्प्रहारो न, यथा बाधति बाधते" ||७|| एते संस्कृतद्वेष्टारः दयनीया: हि सर्वथा | व्यासोक्तिस्तु दशां तेषां सम्यक्दर्शयते अहो!! (ऊर्ध्वबाहुर्विरोम्येष न कश्चिच्छृणोति माम् ;) ) ||८||