माझे कुणा म्हणावे ...

आहा! :)

सुरेख!!

>>>सारेच मानभावी, वस्तीत दांभिकांच्या
>>>जो तो 'मुक्या'च येथे, सच्चा कुणी मिळेना

खिक्क्क. भावानुवाद म्हणत लईच लिबर्टी घेतली की मुकेश सेठ. ;)

आवडला.

सुरेख... :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- आज न छोडुंगा तुझे दम दमा दम... { Dil }

वाह व्वा! क्या बात है!! खुप छान गज़ल आहे ही.
'कोई पत्ता हिले हवा तो चले, कौन अपना है ये पता तो चले'

मला भावलेला सकारात्मक अर्थ असा आहे:

येवु द्या हवा जरा, ह्लतील पाने जरा जरा,
कोण आपले आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा!

थांबू नका मधेच, अत्याचार होता जरा,
अजुन थोडेच दिवस होईल हा त्रास जरा,
कोण आपले आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा!

ध्येय असे स्वतःहुन आपल्याजवळ येईल जरा,
अरे मित्रांनो, काफिला तर चालु द्या जरा,
कोण आपले आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा!

शहर असो कि गाव, आपल्याच घरात जरा,
आपूलकीच संपली तर निघु या आता जरा,
कोण आपले आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा!

जफर लिहि गज़ल, प्रत्येकाची भेट घेवू जरा,
कोण कसे आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा
कोण'आयुर्हित'आहे, हे तरी कळु द्या हो जरा!

मूकवाचका..................झकास रे!!!!!!!!!
माझ्या अवडत्या गझलेचं तितकच सुरेख रुप भावलं. *i-m_so_happy*

ज्याने 'हलाल' केले, कित्येक काफिल्यांना
तो भास मृगजळाचा, नजरेस पाहवेना

.. हे कडवं सर्वात आवडलं.

मूळ ग़जल ऐकली. संपूर्ण वेगळी नज़ाकत आहे:

कोई पत्ता हिले, हवा तो चले,
कौन अपना है, ये पता तो चले ।

तू सितमसे ना खिंच हाथ अभी,
और कुछ दिन, ये सिलसिला तो चले ।

मंज़िले खुद करीब आयेगी,
ए अज़िज़ानों, काफ़िला तो चले ।

शहर हो, गांव हो, या घर अपना,
आबोदाना ही उठ गया, तो चले ।

हर किसीसे मिला करो की ज़फर
कौन कैसा है, कुछ पता तो चले ।
___________________

किमान या ग़ज़लेचा उल्लेख न करता, काय लिहीलंय ते डकवलं असतं तरी ठीक होतं कारण कितीही स्वैर झालं तरी मूळ अर्थाला, इतका बेक्कार धक्का मारु नाही.

आयुर्वेदाचार्यांनी त्यावर जो काय गोंधळ घातलायं तो म्हणजे, पुन्हा नवी मजा आहे.
__________________

असो, सकाळी एक सुरेख चिज ऐकायला मिळाली त्याबद्दल आभार.

मूळ गझल उत्कृष्ट आणि भावानुवाद सुरेख !

नक्की नज़ाकत का आहे, ते पाहा :

तू सितमसे ना खिंच हाथ अभी,
और कुछ दिन, ये सिलसिला तो चले ।

साधारणतः प्रियकरानं पहल करावी अशी रीत आहे. पण ज़फ़रचा अंदाज़े बयां बघा:

तिचा हात तुझ्या हातात आहे पण इतक्यात तिला जवळ घेऊ नकोस, तो जुलूम होईल.
हा अंतर राखून चालणारा प्रणयाचा सिलसिला अजून काही दिवस चालू दे.
एकदा तीनं पहेल केली की मग आयुष्य उजळून निघेल!
मग, कोई पत्ता हिलेगा, कोई हवा चलेगी आणि नक्की कोण आपलं आहे ते कळेल.

दिलतोड भावानुवाद !

भावानुवाद आवडला. सुंदर आहे.

मात्र संक्षींनी मुळ गझल दिल्यानंतर जाणवले की दोन्हींचा गाभा वेगळा आहे. मुळची गझल आशावादी आहे तर तुमच्या गझलेत खिन्नतेचे, उदासिनतेचे सूर आहेत.

रचना आवडली.

चांगली रचना झालीये. आवडली. :)