कुठेतरी दुःख माझं
कण्हत राहतं
अश्र्रुंना वाट
देत राहतं
कण्हत राहतं
अश्र्रुंना वाट
देत राहतं
आयुष्य संपलेलं
कणाकणांनी
जाणीवेच्या टोकांनी
बोचत राहतं
नाही कधी केला
विचार अधिकाचा
जे सामोरं आलं
तेच माझं होतं
एकेक धागा उकलून
आयुष्याची वीण
उसवलेली
आणि सांधण्यासाठी
सुईचं टोक
मोडलेलं असतं
नजरांचे ते असंख्य वार
अन बोचर्या शब्दांचे आघात
सहन करून,
भावनांचं तळं
गोठत राहतं
कशाची तक्रार?
चिंता ही कसली?
दुसरं टोक आयुष्याचं
आपणहून
जवळ येत जातं
यातनांनी मात दिली
माझ्या जाणीवांना
आणि मानलं मी
की आभाळच माझं
तितकंसं मोठं नव्हतं
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2951
प्रतिक्रिया
11
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
यातनांनी
यातनांनी मात दिली
माझ्या जाणीवांना
आणि मानलं मी
की आभाळच माझं
तितकंसं मोठं नव्हतं
व्वा..सही..
"Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life."
-- Swami Vivekananda
वा!
वा!
सुरेख !!
मनिषा....... प्रचंड आवडली कविता :)
मस्त
छान आहे कविता.
दुसरं टोक आयुष्याचं
आपणहून
जवळ येत जातं
हे तर फार सत्य आहे .
मीनल.
छान
एकेक धागा उकलून
आयुष्याची वीण
उसवलेली
आणि सांधण्यासाठी
सुईचं टोक
मोडलेलं असतं
हे आवडले.
मुमुक्षु
सर्वांचे---
--मनःपूर्वक आभार !!!
सारो छे
सारो छे !!!
आवडली कविता !!!
बैलोबा चायनीजकर !!!
माणसात आणी गाढवात फरक काय ?
माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..
सुंदर कविता
कविता आवडली
www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com
खूप आवडली!!
खूप आवडली!!
छान
खूपच छान!
आवडली..
छान लिहिल आहेस