Skip to main content

जाणीव

लेखक मनीषा यांनी सोमवार, 06/10/2008 10:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
कुठेतरी दुःख माझं कण्हत राहतं अश्र्रुंना वाट देत राहतं आयुष्य संपलेलं कणाकणांनी जाणीवेच्या टोकांनी बोचत राहतं नाही कधी केला विचार अधिकाचा जे सामोरं आलं तेच माझं होतं एकेक धागा उकलून आयुष्याची वीण उसवलेली आणि सांधण्यासाठी सुईचं टोक मोडलेलं असतं नजरांचे ते असंख्य वार अन बोचर्‍या शब्दांचे आघात सहन करून, भावनांचं तळं गोठत राहतं कशाची तक्रार? चिंता ही कसली? दुसरं टोक आयुष्याचं आपणहून जवळ येत जातं यातनांनी मात दिली माझ्या जाणीवांना आणि मानलं मी की आभाळच माझं तितकंसं मोठं नव्हतं
लेखनविषय:
वाचने 2919
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

मदनबाण सोमवार, 06/10/2008 10:12
यातनांनी मात दिली माझ्या जाणीवांना आणि मानलं मी की आभाळच माझं तितकंसं मोठं नव्हतं व्वा..सही.. "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

विसोबा खेचर सोमवार, 06/10/2008 11:31
वा!

जयवी सोमवार, 06/10/2008 16:28
मनिषा....... प्रचंड आवडली कविता :)

मीनल सोमवार, 06/10/2008 16:40
छान आहे कविता. दुसरं टोक आयुष्याचं आपणहून जवळ येत जातं हे तर फार सत्य आहे . मीनल.

राघव मंगळवार, 07/10/2008 10:18
एकेक धागा उकलून आयुष्याची वीण उसवलेली आणि सांधण्यासाठी सुईचं टोक मोडलेलं असतं हे आवडले. मुमुक्षु

अनिल हटेला शुक्रवार, 10/10/2008 07:54
सारो छे !!! आवडली कविता !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

प्रमोद देव शुक्रवार, 10/10/2008 08:58
खूपच छान!

पद्मश्री चित्रे शुक्रवार, 10/10/2008 10:00
छान लिहिल आहेस