सोबत

शिर्षकावरून कळलच नाही म्हणून वाचल. आय वॉज घाबरीफाईड! मीनल.

अरे बाप रे ! घाबरून हार्ट ऎटक यायचा ना ! नेहमी सारखे छान लिहिले आहे.

नाना फारच धीटच होते म्हणायचे. " नेहमीप्रमाणे पूजेची कसलीच तयारी झालेली नव्हती ", हे वाक्य आवडल.

कसलं सॉल्लिड!! घाबरले ना मी!! :D

>>>एक रस्ता खूपच लांबून जाणारा होता. दुसरा रस्ता त्यामानाने बराच जवळचा होता, पण तो स्मशानाजवळून जाणारा होता..... हे वाचल तेव्हा कळल कि काहीतरी विचित्र होणार आहे :-) हे खरोखर घडलेल आहे कि निव्वळ कथा? खरोखर असेल तर नानांचा अनुभव कित पर्यंत खरा हा चर्चेचा मुद्दा होवु शकतो..

असलं कायतरी वाचून आता झोप येणार का? रामरक्षा म्हणावी लागणार आता. मी सातव्या इयत्तेत असतानाचा प्रसंग वाचल्यावर आपल्याला माझ्या धीटपणाची कल्पना येइल. आज्जीनं सांगितल्यावरून कोठीच्या खोलीतून खोबर्‍याच्या वाट्या आणायला गेले. खोली जरा लहान व काळोखी होती. माझ्याच धक्क्यानं तिथली एक सुपारी खाली पडली आणि शेजारीपाजारी गोळा होईतो आरडाओरडा केला मी. रेवती

सही !!! (अवांतर- अजुन एक भय कथा लेखक ? झोप उडवणार ही लोक माझी !!!) बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

निघाला की हो विश्वासराव.

ह्या मात्र खरा हा ! आमच्या कोकणात असे खुप गजाली आसत. आइकूक मजा येता. कार्ट्या सोडीत रव मि आसय हय गुन्डाळुक. पण कायय म्हण हा कार्ट्यचा कौतुक करुक होय हा. भारी लिहिता तो. असोच लिहित रव.

आगाऊ कार्ट्या, अरे मस्तच लिहीतोस तू. वातावरण निर्मितीही मस्तच जमलेय. झकास! एकदम झकास !