घडी मिलनकी आयी

विप्र... आणि ती अचानक तुमच्यासमोर " यू आर माय माईंड ब्लोईंग माहिया" हा नाच सुरु करते.(स्वप्न रंजन आहे हे) काय होईल तुमची अवस्था. काय राहील तुमची प्रतिक्रिया दुसर्या दिवशी . मला काहिही फरक पडणार नाही. माझे ध्येय मी गाठेनच गाठेन. किंबहुना या प्रसंगा मुळे काय फरक पडावा कोणालाही? मला तर माझ्या सहचारिणीच्या रसिकतेचे कौतुकच वाटेल. बिपिन. अवांतर १ - गृहपाठ झेपला नाही. अवांतर २ - सहचारिणी की सहचरिणी - मला वाटतं की सहचरिणी म्हणजे 'जी तुमच्या बरोबर चरते ती'. मी काहि चराऊ प्राणी नसल्याने मी सहचारिणी असा शब्द घेतला. ;)

नंतर परत वाचेन शांतपणे पण आत्ता लेख बाऊंसर गेला! :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

विप्र साहेब, हे तर पूर्ण हेलिकॉप्टर होतं.... --आपलेच (आणि घाटावरचे) भट... उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद

मास्तर! अभिमन्यु न होऊन जातील कूठे? आयुष्य हा एक संगर (लढा) आहे! आपण सारे अभिमन्युच आहोत, मुले त्याला अपवाद कशी असतील? बायको "माहीया" डांन्स करीत आली तर, तीला स्विकारावेच लागेल. जगात बदलांना सामोरे जाण्यात व ते स्विकारण्यातच शहाणपण असते. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

समजा तुमच्या लग्नाची पहिली रात्र आहे इथेच 'ग्यानबाची मेख' आहे. अहो पहिल्या रात्री सर्व काही मान्य असते. तुमची बायको ड्रायव्हींग शिकत असेल तर, तिच्या मार्गात आडवे येऊ नका..

१) रामदासजी यांच्या कविता आधी परत वाचतो २) यू आर माय माईंड ब्लोईंग माहिया हे गाणे कुठे यु ट्युब वर आहे की असेच काहीतरी शब्द टाकले आहेत? ३) जाता जाता: बॉट्मलाईन-शेपटीचा नीट वापर न केल्यामुळे ती गळाली.????? ४) ग्रुहपाठ : प्रतिक्रिया आली ह्याचा समास करा.?????? काय राव परत हायर मॅथ्यस ललीत लेखनात? शयनेशु रंभा, भोज्येशु माता असे काहीसे ऐकले नाही का? एव्हरीबडी वाँट्स ईट टू बी माईंड ब्लोइंग. पुस्तक प्रकाशित व्हावे, बुकर पारितोषीक देखील मिळावे व त्यातील पैशातुन लेखनाचा कोर्स करावा असे वाटते.

तुमची आख्खी फॅमिलीच क्रिप्टीक आहे का हो? म्हणजे भाचीही? - ह. घ्या. पण जर हा हल्ला असेल तर

जाता जाता: बॉट्मलाईन-शेपटीचा नीट वापर न केल्यामुळे ती गळाली. ग्रुहपाठ : प्रतिक्रिया आली ह्याचा समास करा. ता.क. आपली मुले अभिमन्यु होणार का? ह्या प्रष्नावर बरीच मोठी मोठी मंड्ळी विचार करत आहेत त्यात परदेशी असलेला माझा एक विद्यार्थी ( ऍड्वान्स्ड जेनेटी क रिसर्च)सुद्धा आहे. मि.पा. वाचक आहे. फोन आला होता,कुठे असतो ते सांगणे त्याने टाळले. नाना चँगट लस घेतली असावी. ताईचे धन्यवाद.

हे हल्ले का बरे? आणि हो, डिझाईनर ड्रेस का? हल्ला रे हल्ला रे हल्ला रे म्हणत काहीही न घालताच आली तर? :) तसे आपण विचारलेला प्रश्न आता २०-२५ वर्षे जुना झाला आहे. आता प्रश्न असा की - लग्नाच्या रात्री घरात माणसे आहेत. अचानक तुमची बायको येऊन सर्वांसमक्ष तुम्हाला सांगते "चल ना! इथे काय टाईमपास करतोस. वर बेडरुममध्ये चल, मी तुला खरा टाईमपास दाखवते." तर विप्र तुम्ही काय कराल? अहो लोकांना प्रश्न विचारत सुटण्यापेक्षा अशा प्रश्नांची उत्तरे तुम्हीच द्यायला सुरुवात करा की आणि मग इतरांची मतं आजमावा. बाकी, नेहमीप्रमाणेच हल्ली प्रबोधने आणि समुपदेशने नेमकी कोणासाठी आणि का चालतात असा प्रश्न पडू लागला आहे. आपली, (क्रिप्टोनाईट्)प्रियाली

बाकी सगळे ठिक आहे पण पहील्या रात्री कपडे ... काय काम कपड्यांचे ... काय जमेना बुवा डोक्यात गणित.

अदुगर वाटल कि इतने दिनों के बाद आयी सजना रात मिलन की बद्द्ल काही लिहित्यात कि काय? प्रकाश घाटपांडे

विप्र तुम्ही एकतर फार किचकट लिहता किंवा तुमचा हेतु काही औरच आहे. तुमचे लेख जे आम्ही सिरीयसली घेतो कारण बहुतेक सगळे लेखक काही चर्चा, लेख गंभीरपणे लिहीत असतात. निदान तुम्ही लिहता त्या विषयावर असे वाटते. पण तुमचे प्रतिसाद बरेचदा चक्क टवाळी वाटते. एक तर बघा, इथे तुमची ओळख एक शिक्षक कम समुपदेशक अशी आहे. त्यातुन लहान मुलांच्या समस्या इ. आता तुम्ही लेखात बरेचदा लहान मुले इ. १ ते ९ असा उल्लेख करता मग पुढे त्या लेखात मधुचंद्राची रात्र म्हणुन एक गृहपाठ सांगता. नक्की कसले समुपदेशक आहात? लहान मुलांना माफक लैंगीक शिक्षण [जे खरे तर चुकीचे काही करु नये अश्या अर्थाने] की चक्क कामजीवनचे? जे काय लिहता, कोणासाठी लिहता. ते स्पष्ट लिहा, तुम्ही कुठल्या विषयावर लिहता त्यावर काहीही आक्षेप नाही पण पहा तुम्ही सुरवात नेहमी तुमचे विद्यार्थी [म्हणजे लहान मुले असे समजतो] मग विषय बर्‍याचदा केवळ कामजीवनावर फोकस्ड असतो. कदाचित शक्य आहे की माझी काही गल्लत होत असेल तुमचे लेख समजुन घेण्यात पण तुमचा लिखाणाचा नक्की हेतु, चर्चा लहान मुलांच्या संदर्भात की मोठ्यांच्या कामजीवनाबद्दल ते स्पष्ट लिहा, ते जमणे शक्य आहे. कृपया राग मानु नका. तुमचे लेख सगळ्या निसंदिग्धपणे कळावे ही इच्छा.

http://vipravani.wordpress.com/ तुमच्या सर्व प्रष्नांचे उत्तर पहिल्या वाक्यात आहे. मला लहान, मोठा अशी कप्पे करताच येत नाही. सर्व जिथे सुरु होते तिथेच प्रॉब्लेम असले की ते प्रॉब्लेम सर्व आयुष्यावर परिणाम करतात. परत वाचा माझे पहिले वाक्य. ज्याला तुम्ही टवाळकी म्हणता ती नक्की टवाळ्की आहे का? कदाचित मी तुम्हाला हे नंतर स्पष्ट करेन.

मनापासून सांगू का? आपले लेख पेलण्याची सर्वसाधारण माणसाची कुवत नाही असेच म्हणावे लागेल .. सुरूवातीची दोन वाक्ये वाचल्यावर असं वाटलं की, समजेल लेख.. पण पुढे रामदास सर आले, त्यांची कविता आली .. ते हिंदी गांणं आलं. कशाचाच संबंध नाही समजला. रामदास सरांची ती कविता लिहिताना कदाचीत खुद्द रामदास सरांना सुद्धा कल्पना आली नसेल की आपण काहीतरी क्रिप्टीक लिहितो आहोत. माझी आपल्याला कळकळीची विनंती आहे सर, आपण विद्यार्थ्यांना समुपदेशन करता, तर त्यांच्याशी ज्या भाषेत बोलता त्याच भाषेत लेख लिहाल तर आम्हाला(मिपा वरच्या विद्यार्थ्यांना) तो समजेल अशी आशा आहे. आपला ता.क. समजला नाही. म्हणजे त्यातला आपल्या विद्यार्थ्याचा, त्याच्या वास्तव्य कुठे हे न सांगण्याचा आणि नाना चेंगटांचा आणि या ताई.. या कोण? सगळंच अगम्य..! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सहजरावांशी एकदम सहमत. बाकी विप्र नी अगम्यता मुद्दामुनच जोपसली आहे असे वाट्ते त्याच्यांच। भाषेत सांगायचे तर त्यांना अ़जुन बरेच खांब सोडायचे आहेत. आनंद

लेख न समजलेले माझ्यासारखे बरेच लोक आहेत हे पाहून बरे वाटले. '... माहिया' प्रश्न वाचून एका मित्राने प्रेयसीला खुश करण्यासाठी काय करशील या प्रश्नावर 'स्ट्रिप्टीज़' असे उत्तर दिलेले आठवले.

आपल्याला काय पन नाय कल्ला !!! पन परतीसाद वाचून मस्त टायीमपास झाला... मी तं आता ठरवून टाकलाय, यीप्र सायेबांचा लेक आसला का आदी सगले परतीसाद वाचायचे... फुल धमाल आसते सगली... मग लेक वाचायाची गरजच नाय... (तसा त्ये काय लिवतात त्ये आम्च्यासारक्या आडान्याला कलत पन नाय म्हना... ) (अवांतर : लेकाच्या नावावरना आमाना वाटला व्हता का आतमदी कायतरी आंबट चींबट लिवला आसल... तं कसला काय ना फाटक्यात पाय... आसु दया !!! ) हा. घे ;) (ह. घे.) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

प्रभू साहेबांचे लेखन वेगळ्याच प्रकारचे आहे. उदा. हॅरी पॉटर चे पुस्तक मी एकदा वाचले. एका परिच्छेदाचा दुसर्‍याशी तसा संबंध नसायचा. शेवटी शेवटी मी काय वाचत आहे हेच समजेनासे झाले. मी माझ्या एका पॉटर चाहत्याला विचारले की अरे मला तर काहीच समजत नाही. त्याचे उत्तर होते की हिच तर मजा आहे. प्रभू साहेंबाचे इतर लेख ( आय पील सोडून) वाचले नाही पण या लेखात हीच पॉटरच्या पुस्तकासारखी गम्मत आहे.

मी खूप मागे कधीतरी एक विनोदी वाक्य वाचले होते : "विज्ञानात अनाकलनीय अशा अनुभवांना शक्य तितके सोपे करून समजून घेण्याकडे कल असतो . काव्यामधे नेमके या तत्त्वाच्या उलट असावे !" बोलणार्‍याचा इशारा अर्थातच ग्रेस बिस सारख्या कवींकडे असावा. हे वाक्य इथे आठवण्याचे कारण उघड आहे. प्रभू साहेबांचा - त्यांनी अनेक वेळा घोषित केलेला - लोकप्रबोधनाचा हेतू (याला "समुपदेशन" असेही नाव आहे असे दिसते. बहुदा इंग्रजी शब्द काऊंसेलिंग च्या अर्थी) अतिशय स्पृहणीय आहे. मात्र त्यांनी अंगिकारलेली व्यक्त होण्याची पद्धती , शैली दुर्बोध आहे , क्रिप्टीक आहे . ( हे त्यांनाही मान्य असावे असा माझा कयास आहे. ) तुमच्या मूळ हेतूला ही गोष्ट सुरुंग लावते असे तुम्हाला वाटते का ? जे सांगायचे आहे ते प्रसंगी दुर्बोधता तर प्रसंगी व्यंगात्मक शब्दयोजना यांच्या ऐवजी मुद्देसूद पद्धतीने तुम्ही मांडलेत तर जास्त लोकांपर्यंत तुम्ही पोचणार नाही का ? प्रस्तुत लेखातला मुद्दा १-२ वाचनानंतर कळल्यासारखा वाटतो न वाटतो. जर तो इतक्या दुर्बोध पद्धतीने लेखकाला समजावावासा वाटला असेल तर त्याबाबतीत लेखक स्वतःच कितपत कन्विन्स्ड आहे (मराठी शब्द ?) अशीही शंका चाटून जाते. असो. तुम्ही असेच लिहा आणि तसेच लिहा असा अनाहूत सल्ला देणे उद्धटपणाचे होईल. परंतु याबातीत जे वाटले ते न सांगणेही चुकीचेच ठरले असते.

काका, मला अत्ता पर्यंत असे वाटत होत की तुम्ही लिहलेल मलाच कळत नाही..(फक्त आय पील चा लेख सोडुन्)पण बहुतेक मिपाकर मित्रांना देखील तोच प्रश्न पडला आहे.. बाकी प्राजू ताईशी सहमत..... मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

जल्ला मनमोहन देसाइचे पिक्चर सारक दिसतय, तीन भाव बिछडले, येगयेगले झाले न लासला मिलाले लिंक जुलवा न क्लायमॅस करा कि राव कई बी समजना बग मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

आहे लेख बरा आहे....वाचायला सुरवात केली आणि पुर्ण वाचेपर्यंत थांबु शकलो नाही... फुल घसरगुंडी आहे...या लेखात्..एकदा वाचायला सुरवात केली ..आणि शेवटपर्यंत वाचतच गेलो.ही या लेखाचि खासियत होऊ शकते.. राम दादा..

काय बी कळ्ळं नाय :( डोचक्यावरुन ३ फुट गेला लेख :( :( मी लैच ढ हाय का काय ????? "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

समजा तुमच्या लग्नाची पहिली रात्र आहे. (इथे ऑफिशियल बद्दल बोलतो आहे). ह्या आधी तुम्ही काय केले नाही केले याचा येथे प्रष्न नाही. तुम्ही सहचरणीची ( काय शब्द आहे हा)मनातल्या मनात वरिल गाणे म्हणत वाट बघत आहात. हातात दुधाचा पेला घेउन ती आत प्रवेशते. दुधाचा पेला? विप्र, तुम्ही हिंदी शिणेमे फारच बघता बुवा! :) तुम्ही काय पुढाकार घेणार इतक्यात तीच म्हणते. " जरा थांबा, मी फ्रेश होउन येते." बाथरुम मधुन बाहेर येताना तीच्या अंगावर लग्नाच्या साडीऐवजी डीझाइनर ड्रेस्(अशा मोक्यासाठी खास) आहे. आणि ती अचानक तुमच्यासमोर " यू आर माय माईंड ब्लोईंग माहिया" हा नाच सुरु करते.( हा हा हा! मस्त लेख... :) आपला, (हानिमुनी) तात्या. :)