Skip to main content

करड्या (शतशब्दकथा)

लेखक योगी९०० यांनी बुधवार, 22/01/2014 19:41 या दिवशी प्रकाशित केले.

"आर ए करड्या... कुठं मेलास रं !!"

सकाळपासनं करड्या दिसला नाही कोठेच.. सारखा ढुशी मारायचा प्वटात. आई लई ओरडायची पण करड्याची शिंगे लागली नाहीत कधीच..

सकाळपासनं म्याबी झ्याक बिझी व्हते. नव्या वहीनीला स्वैपाकात मदत केली. जेवण झाल्यावर मात्र करड्याची लई आठवण आली.

दादाच्या लग्नाअगोदर दोन दिवस आधीच आमच्याकडं करड्या आला होता. तेव्हापासनं सारखा माझ्याबरोबरच असायचा, जीव लावला त्यानं. माझा बायफ्रेंड म्हणायचे त्याला सगळे.. एकटाच गेला असेल माळावर बोंबलत चरायला.. चकणीला विचारते..

"काय गं चकणे, करड्याला घेऊन गेली व्हतीस?"

"आता करड्या करड्या करतेस.. मटण लई दाबात ओरपत होतीस की त्याचे" कुजकट चकणी बोल्ली.

पोटात ढवळलेच माझ्या.. करड्या आतनं ढुशी मारतं होता..

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 4315
प्रतिक्रिया 27

प्रतिक्रिया

प्यारे१ बुधवार, 22/01/2014 20:48

प्रयत्न आवडला.

भाषेचा एकच टोन सलग ठेवला असता तर आणखी मजा आली असती.
बाकी ठराविक समाज सोडून बोकडाला सहसा घरच्या घरी मारलं जात नाही असं वाटतंय.
(शक्यतो पाळलेला असला तर, इथं तो त्याच कामासाठी आणलेला असला तर वरचं वाक्य रद्दबातल)

चिन्मय खंडागळे बुधवार, 22/01/2014 23:01

मस्त.

कुठेतरी असा प्रसंग पाळलेल्या सशाबद्दल वाचला होता.

योगी९०० गुरुवार, 23/01/2014 10:30

कुठेतरी असा प्रसंग पाळलेल्या सशाबद्दल वाचला होता.
लिंक मिळेल काय? मलाही वाचायला आवडेल. काही दिवसांपुर्वी प्रवास करताना एका आडगावी काही लहान मुली बोकडाबरोबर खेळताना दिसल्या त्यावरून हे सुचले..

आतिवास बुधवार, 22/01/2014 23:16

मस्त.
बाकी प्यारे १ म्हणतात त्याप्रमाणे भाषेबद्दल मलाही प्रश्न पडला - पण अशी 'मिश्र' भाषा असू शकते हे ध्यानात आलं.

योगी९०० गुरुवार, 23/01/2014 10:27

सर्वांचे आभार...!!

बाकी आतिवास यांच्यासारखी शतशब्दकथा लिहायला मला जमेल असे वाटत नाही. प्रयत्न करीन.
भाषेचा एकच टोन ठेवायला मला जमले नाही. मुळात माझा स्वतःचा बोलण्याचा टोन एक कधीच नसतो. कोल्हापुरचा असल्याने कोल्हापुरी स्टाईल बोलतो पण बर्‍याच वेळेला साध्या मराठीतच बोलतो.

म्हैस बुधवार, 29/01/2014 18:14

करड्याच जाण मनाला चटका लावून गेलं

बाकी ठराविक समाज सोडून बोकडाला सहसा घरच्या घरी मारलं जात नाही असं वाटतंय.

जेवायला खूप लोक असतील तर खेडेगावात मटन , चिकन दुकानातून आनना परवडत नाहीत . म्हणून सर्रास बोकड, कोंबडा घरी आणून ठेवला जातो. आणि मग कार्यक्रमाच्या दिवशी कापतात. आमच्या गावाला तर नेहमीच.

एसमाळी रविवार, 04/05/2014 08:31

शतशब्दकथा.चांगला प्रकार आहे.आणखिन हि शतशब्दकथा आहेत का इथे? या प्रकारच्या कथा लिहायला कोण सुरुवात केली?

इनिगोय मंगळवार, 06/05/2014 06:27

शतशब्दकथा मिपावर आतिवास यांनी आणल्या. आणि या प्रकाराचं बारसं करण्याचं श्रेय चिगो यांचं.

ही मिपावरची आद्य शशक - https://www.misalpav.com/node/24179

सौंदाळा (verified= न पडताळणी केलेला) मंगळवार, 06/05/2014 19:24

मस्तच,
चटका लावणारी कथा.
मिपावर शतशब्दकथांचा पण वेगळा विभाग सुरु करावा काय?