का रे बा विठ्ठ्ला का न भेटी मला?

प — पाषाणभेद,
का रे बा विठ्ठ्ला का न भेटी मला? का रे बा विठ्ठ्ला का न भेटी मला? ||धृ|| गेलो तुळशी मंजीरा घ्याया तेथे न तू गावला राया ||१|| गेलो राऊळी शोधाया शोध व्यर्थ गेला वाया ||२|| चंद्रभागेकाठी तू न सापडेना तुझ्याविण मन शांत होईना ||३|| शोध घेतला शोध घेतला अंती नाही तू भेटला ||४|| पाषाण म्हणे का शोधसी इथेतिथे चित्ती तुझ्याच विठ्ठल वसे ||५|| - पाभे
2543 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)

चाणक्य
Wed, 12/25/2013 - 07:02 नवीन
हीच तर गोची झालीये. 'आत' विठ्ठल आहे हेच समजेपर्यंत निम्मं आयुष्य जातय आणि समजले तरी सापडता सापडत नाही.

मंगेश खैरनार
Wed, 12/25/2013 - 11:47 नवीन
चंद्रभागेकाठी तू न सापडेना
"सापडेना" लिहील्यावर "न" ची गरज नाही असे वाटते.. "चंद्रभागेकाठी तू सापडेना", असे असायला हवे कदाचित?

आतिवास
Wed, 12/25/2013 - 11:58 नवीन
सूचनेशी सहमत. कविता आवडली.
↩ प्रतिसाद: मंगेश खैरनार

अत्रुप्त आत्मा
Wed, 12/25/2013 - 12:37 नवीन
छान.

प्रभाकर पेठकर
Wed, 12/25/2013 - 12:58 नवीन
कवितेचे व्याकरण कळत नाही (तर ते जाऊदे तेल लावत....) पण कविता फार साधी, सरळ आणि समजायला फार सोपी. त्यामुळेच फार आवडली.