पंचाईत

अश्या वेळेस आपण पण तिप्पट आश्चर्यानी पहायचं समोरच्याकडे. ;)

निर्लज्ज व्हावे.
समोरचा काय विचार करतो, काय करायचंय आपल्याला??
उगा जास्त बोलून राहिला तर "मेरे मन को भाया मैने कुत्ता काट के खाया" असं त्याला ऐकवून टाकायचं.

अन् तिरस्कार वगैरे नसेल हो तो, आश्चर्य किंवा कुतूहलपण असेल..

फाट्यावर मारायला शिका… सर्वांच्या प्रतिक्रिया मनावर घेतल्यात तर कठीण आहे…

फाट्यावर मारणेच उत्तम. ल्हानपणापासून अशा नजरांची सवय आहे, पुढे पुढे अजून सरप्राइजवायला लै मज्जा येते =))
च्यायचे साले मूर्खागमनी.

आणखी १० वर्षांनी पु.ल. कोण असेही विचारतील :(

मिपा वर निर्ल्लज असण्याचे फायदे असा नावाचा धागा आहे .तो वाचा

त्यात काय झाले मग? मी "जयोस्तुते " मन लावुन ऐकतो हे बघितल्यावर एका कलीगने असेच वाकडे तोंड केले होते. माझ्या वयाच्या मानाने मी खुपच म्हातारी गाणी ऐकतो असे तिचे म्हणणे पडले. जयोस्तुते म्हातारे कसे आणि मुळात कुठलेही गाणे म्हातारे कसे असु शकते हे मला कळाले नाही. मग मी तिला "जयोस्तुते ऐकत नाहिस तु?" असे अजुन आश्चर्याने विचारले. जयोस्तुते च्या पुढचे गाणे कमिने मधले होते ते बघुन ती बेशुद्धावस्थेत जाण्याच्या मार्गावर होती ;)

वर म्हटल्याप्रमाणे असल्या वायझेड लोकांना फाट्यावरच मारावे. च्यायला गॅजेट्स ची आवड असल्यावर माणूस काय लगेच स्टीव जॉब्स, बिल गेट्स बनतो काय आणि नसलेला काय कफल्लक फकीर का?

मुळात बर्याचश्या गाजेटप्रेमी टाईप मंडळींना आपण फाट्यावर मारले गेलेलो आहोत हेच कळंत नाही …फाट्यावर मारणार्याचं दुर्दैव दुसरं काय

नुसते फाट्यावर मारून उपयोग नाही (बर्‍याचदा त्यांना ते कळतच नाही), अशा लोकांना समजावून/उलगडून सांगावं लागतं की "तुम्हाला फाट्यावर मारले जात आहे". :D

असे प्रश्न विचारणार्‍यांकडे आपण उत्तर देण्याआधीच दुप्पट विचित्र नजरेने पहावे... म्हणजे समजा मला कुणी असे चेतन भगत वाचतोस का वगैरे विचारलं की मी उत्तर देण्याऐवजी अतीविचित्र कटाक्ष टाकून भगत्या कसा टाकावू आणि चोथा लेखक आहे वगैरे पाल्हाळ लावेन की समोरचा एकदम डीफेन्सीव मोड मधे गेला पाहीजे. बाकी गोष्टींना हेच लॉजिक लाऊन पहा. मात्रा शक्यतो लागू पडते. ;)

एका आयटी कंपनीत मी रोज 'सकाळ' वाचतो म्हणून माझ्याकडेही अशाच काहीश्या नजरेने पाहिल्याचे मला आठवत...
विशेष म्हणजे यात मराठी लोकच जास्त आहेत....

'पुलं देशपांडे ह्यांच्या लेखनात आवडण्यासारखं काय आहे एवढं मोठं? मला नाही बाई आवडत पुलं.' असं म्हणणारी मुलगी पाहिली आहे.

अशा वेळी, आंबा, पेढे न आवडणारी माणसेही ह्या जगात आहेत ह्या विचारांनी मनाची समजुत काढायची झालं.
आता, मला नाही का वाटंत की पेप्सी, कोक मध्ये काय आहे एवढं आवडण्यासारखं? पण नविन पिढीला आवडतंच नं? तसंच असावं.

चेत्या (मूळ नाव बदलले आहे) भगत आणि इम्मॉर्टल्स ऑफ मेलूहा वाचून साहित्याबद्दल बडबड करणारी जमात पाहिली की एक थोतरीत ठेवून द्यावीशी वाटते

अगदि अगदि. असल्या फालतू गोष्टींनी स्टेटस सिम्बॉल ठरायला लागलेत आज काल. वॉन्नबी का काय म्हणतात ना विंग्रजीत तसला प्रकार आहे सगळा. अशा वॉन्नबी लोकांच्या पुण्यातील आज काल च्या फिरण्याच्या जागा - फिनिक्स मॉल, अ‍ॅमनोरा मॉल इ. इ.

मी बरेच वर्ष नोकिया चा 1100 असा एक आतिभारी फोन वापरत होतो...बाहेर गेलो की हमखास मे तो टेबल वॉर काढून ठेवत असे....मला नेहमीच " विशेष " नजारांचा सामना करावा लगे....पण ह्याचा एक लाई भारी फायदा असा की रेस्टोरेंट मधे मित्रांबरोबर गेल्यावर मला वेटर बिल कधीच आणून देत नसे....:)

माझ्या कडे पण मराठी लोक मराठी गाण किंवा मराठी मुव्ही, साहित्य, नाटक या बद्द्ल बोलायला लागले की खुपच विचित्र नजरेने बघतात. मग मलाच आपण खुप ओउट डेटड झालो आहोत अस वाटत....

त्यात कसली पंचाईत करून घ्यायची? मी आहे हा/ही अशी आहे. तुमच्यासाठी काही करत नाहीये. तुला आवडत नसेल तर गेलास तेल लावीत. असा अ‍ॅटिट्युड पायजे!

मी अश्यावेळी खिश्यातुन गाय छाप चुना पुडी काढुन फक्त हातात ठेवतो.
मग माझ्याकडे विचित्र नजरेने काय कुणी बघतच नाही... :-))