पुढच्या भागाची आतुरतेने वाट पहातोय.
प्रश्न पडलेत, हे ललित लेखन का कथाबीजही आहे ?
रामदास म्हटले की अस्सल असणारच असा या ब्रँडवर गाढ विश्वास आहे मिपाकरांचा.
*संस्कृत आणी शुद्धलेखन आमचे ऍड्रिनलिन आहे*
क्रमशः नंतर एकदम वाघाच्या रुपातुन गाढवच बाहेर आलं की !!
भारीच !
(तरीही फक्त विनोद वाटला नाही .. कारुण्याची झालर आहेच, एकंदरीत आमचे वरच्या प्रतिसादतले शब्द अजुनही एप्लिकेबल आहेत तर.)
*संस्कृत आणी शुद्धलेखन आमचे ऍड्रिनलिन आहे*
रामदासराव,
सुरेख लेखन! (परंतु लेखन इतकं त्रोटक का? आणि तेही क्रमश:? हा प्रकार काही कळला नाय बुवा!)
साला, आमच्या पण आयुष्यात त्या बटबटीत भडक कर्दळीच्या फुलांनी खूपच व्यत्यय आणला! :)
असो,
तू आरशासमोर उभी राहून कुंकू लावलस तेव्हा थोडसं सांडलं तुझ्या नाकाच्या शेंड्यावर .
त्या सांडलेल्या कुंकवात मी होतोच.
तू देवापुढे हात जोडतेस तेव्हा एक हात माझा असतो. दुसरा हात माझ्या हातात आहे असे मी मला समजावतो.
ह्या ओळी बाकी खास!
आपला,
(कुणाच्याही कुंकवात नसलेला!) तात्या.
शीर्षक वाचून 'प्रेम सेवा शरण' या पदासंबंधी काही लेखन आहे किंवा काय असे आम्हाला प्रथम वाटले!
असो,
आम्हाला करीमखसाहेबांचे भीमपलासीतले आणि मास्तर दिनानाथांचे मुलतानीतले, असे दोन्ही रितीने गायलेले 'प्रेम सेवा शरण' हे पद आवडते!
असो, विषयांतराबद्दल क्षमस्व...
आपला,
(दिनानाथरावांच्या थोरल्या लेकीचा चाहता!) तात्या.
पण आयत्यावेळी गडबड झाली आणि अर्धवट प्रकाशीत झाला.
आता सुधारून परत लिहीतो आहे.
बाकी त्या पदावर मी काही लिहावे.नाही हो ती उंची गाठायला वेळ लागेल.अजून भिमपलासी आणि मुलतानी काही फरक नाही कळत नाही अजून .तीच गोष्ट भूप आणि देसकाराची.
धन्यवाद.
http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.
तात्या,
कृपया एकदा भूप आणि देसकार यांची तुलना करणारा लेख होऊन जाऊ देत...
जरा 'जबसे तुमसन लागली' आणि 'हूं तो तोरे कारन जागी' मधल्या फरकावर करा की विस्तृत विवेचन...
--आपलेच (आणि घाटावरचे) भट...
उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद
रामदास जी !!
मस्त च आहे लिखाण !!
( मिपा वर सध्या प्रेमाची हवा जास्तच दिसतीये )
बैलोबा चायनीजकर !!!
माणसात आणी गाढवात फरक काय ?
माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..
क्या बात है काका...
सकाळी अर्धवट प्रकाशित वाचला तेव्हाच म्हटले, काहि तरी भानगड आहे. दुपारी बघतो तर अद्ययावत... मस्तच केलंय विडंबन...
मला सरळ सरळ सांगा ना.
आपण फक्त प्रेम करायचंय की डायरेक लग्न.?
हे मस्तंय... दे धडक बेधडक... वेळ फुकट घालवायचा नाही. कसला पोपट...
बिपिन.
मला सरळ सरळ सांगा ना.
आपण फक्त प्रेम करायचंय की डायरेक लग्न.?
सायन्सच्या मुलामुलींना हेच कळतं हो!!
म्हणुन ते फक्त सायन्सच्याच मुला-मुलींशी जमवतात!!!
म॑ला सांगा, नाहीतर लॅबरॉटरीमध्ये फुकट घालवण्याइतका टाईम आहे कुणाजवळ?
:)
आपला (एका सायंटिस्टला पटवणारा)
पिवळा डांबिस
(स्वगत: अजूनही एखादं प्रेमाचं बोलणं ऐकतांना एकाद्या सेमिनारला बसल्यासारखं वाटणारा, काकूचा अतीव आज्ञाधारक...पिवळा डांबिस!!!!)
स्वगत: अजूनही एखादं प्रेमाचं बोलणं ऐकतांना एकाद्या सेमिनारला बसल्यासारखं वाटणारा, काकूचा अतीव आज्ञाधारक...पिवळा डांबिस!!!!)
=)) =))
कॉलेजमध्ये लॅब मध्ये एक्स्प्रीमेन्ट्च्या नावखाली लोक डेमोन्स्ट्रेशनच जास्त बघतात.
म्हणुन नवीन संशोधनासाठी नवनव्या गोष्टी शोधतात
::::: शोधक संशोधक विजुभाऊ
डोक्यावर बर्फ आणि जिभेवर साखर ठेवण्यापेक्षा त्या बर्फाचा आणि साखरेचा वापर करुन आईसक्रीम करा . प्रश्न निर्माणच होणार नाहीत
>कॉलेजमध्ये लॅब मध्ये एक्स्प्रीमेन्ट्च्या नावखाली लोक डेमोन्स्ट्रेशनच जास्त बघतात.
नाय हां, असं नाय हां!!! आम्ही एक्सपरिमेंट खूप केले, पण एकच एक्सपरिमेंट जिवाला भावला, मग तोच पुन्हा-पुन्हा केला, आयुष्यभर....
अजूनही साला कंटाळा आलेला नाही...
>डोक्यावर बर्फ आणि जिभेवर साखर ठेवण्यापेक्षा त्या बर्फाचा आणि साखरेचा वापर करुन आईसक्रीम करा .
किंवा बर्फात साखर घाला, शून्याखाली तपमान नेऊ शकाल....
आवडता एक्सपरिमेंट करतांना डोकं शान्त ठेवायची जरूर असते...
:)
कॉलेजमध्ये लॅब मध्ये एक्स्प्रीमेन्ट्च्या नावखाली लोक डेमोन्स्ट्रेशनच जास्त बघतात.
म्हणुन नवीन संशोधनासाठी नवनव्या गोष्टी शोधतात
जबरा
बरेच डेमोन्स्ट्रेशन बघितले की जगात काय काय चालु आहे याचा अदांज येतो. आणि हवे ते प्रोडक्ट घेता येते.
-----
नाडीला घाबरु नका, ज्योतिषाला पैसे देउन पटवा.
मी समजत होतो आजकाल मुलं मुली आमच्या पेक्षा जास्त हुशार झाली आहेत.
हे म्हणजे अगदी 'गाढवीणीपुढे वाचली गीता....असे झाले. ('वाचणाराच गाढव होता' असे म्हणणार नाही.)
माझ्या कवितांचे मोहर गळून पडले.
हे वाक्य कवीच्या ढासळल्या मनाचे यथोचित वर्णन करते. अभिनंदन.
प्रतिक्रिया
पुढच्या
अगायायाया
रामदासराव,
अवांतर..
हा लेख मी विडंबन या प्रकारात लिहीला .
तात्या, कृप
भटसाहेब, के
रामदास जी
मस्त !
बावलट
क्या बात
वा!
लय भारी..
सहमत
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
शप्पत, गुगलीच की!
मस्त!!
स्वगत:
नाय हां विजुभाऊ!!
कॉलेजमध्य
भन्नाट
शेवटचा भाग
खतरनाक
मी समजत होतो..
मजा आली!
रामदास तुमचे लिखाण
मजेदार...
खिक्कक्क! खतरा हिटविकेट.
मजेदार लेख
बरं हे ज्याचं विडंबन आहे तो