यायचे कुठुनसे तेव्हा
ढग दाटुन एकाएकी
स्पर्शून जायची मजला
प्रीतीची लाट अनोखी
उधळीत पेटता श्वास
'तो' कवेत मजला घेई
परि आर्त क्षणांना तैशा
कधि मेघ बरसला नाही..!
अन् आज दाटले मेघ
ही सांज कोंडली आहे ..
अन् आज अधिर श्वासात
ही प्रीत मांडली आहे
अन् अवचित आज खुळासा
नभि मेघहि बरसुन जाई...
पण कवेत मजसी घेण्या,
आज 'तो' राहिला नाही!
© अदिती जोशी
11.6.2013
https://unaadpaus.blogspot.com
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1653
प्रतिक्रिया
6
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
छान.
छान. :)
निर्मळप्रेमी करुणं रसिकं
निर्मळप्रेमी करुणं रसिकं काव्य! :)
सुंदर कविता
तिसरे कडवे किंचित ओढूनताणून आणल्यासारखे वाटले. बाकी सर्व मस्तच. विशेषतः गेयता व नादोमयता, मीटर चांगले आहे.
खूपखूप शुभेच्छा.
आवडली
छान कविता आहे. आवडली
आवडली
आवडली , मस्त आहे
आभार...
_/\_ मनापासून आभार...