एक सुरवात व शेवट नसलेली कविता

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . राहुनी जागा तरीही, शब्द गेला चोरीला बाजूनी आल्या आरोळ्या, मीच माझा चोर झालो खाऊनी आसूड त्यांचे, वेदना बोलूनी गेलो ओढुनी ओझे तरीही, बेईमानी ढोर झालो "संपले नाते जगाशी " - सांगताना मीच भ्यालो बेरकी नजरेत त्यांच्या, मी पुन्हा शिरजोर झालो . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .