Skip to main content

सिद्धोबा

लेखक विसुनाना यांनी शुक्रवार, 25/01/2013 13:37 या दिवशी प्रकाशित केले.

मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो.
थोडं आत वळल्यावर -
भर दुपारी अचानक
एक हिरवाकंच पाचू सामोरा येतो.
मूळ खोड नसणाऱ्या
पारंब्यांच्या वडाखाली
मोरांचा एक थवा
केकारवत फिरतो इकडेतिकडे.
तहानलेल्या डोंगराच्या पायथ्याशी
एक नितळ झरा आहे, थंडगार!
वेळू आणि आमराई
वगैरेही-

निळंशार आकाश, स्वच्छ मन,
निवलेले डोळे, अक्षय शांती-
तोच सिद्धोबा!

पण थोडं आत वळावं लागतं -
स्वतःच्या.
कारण मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो -
तिथे रहदारी असते फक्त.

.

काव्यरस
शांतरस
लेखनविषय:
वाचने 3252
प्रतिक्रिया 23

प्रतिक्रिया

मूकवाचक शुक्रवार, 25/01/2013 15:56

पण थोडं आत वळावं लागतं -
स्वतःच्या.
कारण मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो -
तिथे रहदारी असते फक्त.

अप्रतिम!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे शुक्रवार, 25/01/2013 16:12

विसूनाना, मस्त कविता.

'थोडं आत वळावं लागतं स्वतःच्या' केवळ सुप्पर.

-दिलीप बिरुटे

बहुगुणी शनिवार, 26/01/2013 03:15

विसुनाना: आप बहुत कम लिखते हैं, मगर बहुत सही लिखते हैं !

नुकत्याच वाचलेल्या यशोधरा यांच्या मनाचिये गुंती या अशाच सुंदर मुक्तकाची आठवण झाली.

इनिगोय रविवार, 27/01/2013 11:48

हात्तिच्या.. गंडले!
मिपावर एवढे भारी लोक्स आहेत की खरंच तसं चित्रही टाकतील.
बाकी शब्दचित्राचं कवतिक केलंच आहे वर.

सुधीर रविवार, 27/01/2013 10:26

पण थोडं आत वळावं लागतं -
स्वतःच्या.
कारण मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो -
तिथे रहदारी असते फक्त.
क्लास!

५० फक्त सोमवार, 28/01/2013 11:39

लई भारी लिहिलेत,

पण ते आत वळायचे दरवाजे आम्ही आमच्याच हातानं बंद केले आहेत, कुलुपं लावलीत आणि चाव्या कुणा दुश्मनाकडं निगुतीनं सांभाळायला दिल्यात, आता परत मिळवायच्या म्हणजे सुद्धा तह करावा लागणार, न परवडणा-या अन न झेपणा-या अटींचा.