ती :-
दिवसभराचा उजेड उतरत जातो
झाडांच्या तळकोषी आरामाला
झिरपत जातो हळू हळू अंधार
व्यापतो आभाळाला........
तो :-
नकोस हिणवू नको ओणवू
सावर ग स्वतःला
नभी चांदणे येइल अलगद
सजविल तव मेण्याला
धुके भ्रमाचे विरघळेल
उदयेल नवी स्वरमाला
हरवुन जाशिल तिथे
सोडशिल ना या जन्माला
संध्या- छाया ऊन-सावल्या
खेळविती हृदयाला
उमलविती रोमांकित वलये
जागविती मधुशाला
रंग नभाचे तसेच आपले
अंत नसे क्षितिजाला
शब्द कुंचले घेउन हाती
हो सुसज्ज लढ्ण्याला
......................अज्ञात
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2107
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अहाहा
आभार मिका
In reply to अहाहा by मिसळलेला काव्यप्रेमी
कविता आवडली
आभार सुधिर
In reply to कविता आवडली by सुधीर
तिचा सूर निराशावादी वाटतोय.
हं...... खरंय ससं !! आभार
In reply to तिचा सूर निराशावादी वाटतोय. by सांजसंध्या
आवडली