मिसळपाव
(गुलाम अली यांनी गायलेल्या 'जिंदगी को उदास कर भी गया' या गझलचा स्वैर भावानुवाद)
आला ॠतू अनामिक, अवचित निघून गेला
जगणे उदासवाणे, माझे करून गेला
नशिबी वियोग आला, सार्या सवंगड्यांचा
अश्रू उरात झरले, जडशीळ देह झाला
हुलकावूनीच गेले, दुष्प्राप्य ध्येय होते
चुकता दिशा जराशी, साथी विभक्त झाला
मृत्यू समोर अंती, सपशेल हार झाली
निर्जीव चेहरा ही, पुरता विदीर्ण झाला
दुवा: www.youtube.com/watch?v=uEai_rz4s84
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3130
प्रतिक्रिया
19
प्रतिक्रिया
खुप भावनिक भावानुवाद ! आवडलं
खूप छान
मूळ गझलेप्रमाणेच
सुरेख!
अतिसुंदर !
सुंदर!!
सुरेख !
हा मुक्या कधीतरीच लिहितो, पण
उत्तम...उत्तम...आणी उत्तम...
सुंदर
क्या बात..
आह!
निर्जीव चेहरा ही, पुरता विदीर्ण झालाकाय कल्पना आहे! मस्त झालाय तुमचा भावानुवाद. खरतर एखाद्या गोष्टीमुळे फक्त सुरवात होते एखाद्या लिखाणाची, पण मग त्याला (लिखाणाला)स्वतःच अस एक वेगळेपण, एक वलय निर्माण होत, त्यामुळे मुळ प्रेरणेवर किती विसंबायच ते आपणच ठरवु शकतो.अनूवाद खूप छान ! ! !
+१
मूळ गझलेइतकाच सुरेख भावानुवाद
मूळ गझलेतला भाव तंतोतंत
छान.
मृत्यू समोर अंती, सपशेल हार
झकास