आवाहन | मिसळपाव

जयालागी ध्यास, नामाची आस, कोण श्रीमंत दास, तयावीण. भावाची प्रचीती, राम स्वयें सांगाती, प्रेमाची महती, वर्णावी किती!! रामाचे पायी, जया चारी धाम, विचारांचे काम, तयासी कैसे. मोजावे कशास उरलेले दिन, नामी समाधान, आनंदी असावे. राम ठेवी जोवर, त्याचे असावे तोवर, अन् निघावे सत्त्वर, हाक येता! नामी राहावे मन, नाम असावे प्राण, मुमुक्षूचे आवाहन, सगळ्यांसी. मुमुक्षू [टिप: ही कविता आधी दुसरीकडे याच नावाने प्रकाशीत केलेली आहे. येथेही आवडेल अशी आशा करतो.]

Taxonomy upgrade extras

प्रकटन

विचार

सद्भावना

प्रतिभा

लेखनविषय:	कविता समाज जीवनमान

वाचने 3058

प्रतिक्रिया 8

प्रतिक्रिया

काव्य सुंदर आहे

श्रीकृष्ण सामंत रविवार, 17/08/2008 22:38

मुमुक्षूजी, काव्य वाचायला आवडलं "मोजावे कशास उरलेले दिन, नामी समाधान, आनंदी असावे." हा संदेश सुंदर आहे www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

राम ठेवी

मदनबाण सोमवार, 18/08/2008 07:50

राम ठेवी जोवर, त्याचे असावे तोवर, अन् निघावे सत्त्वर, हाक येता! व्वा !! नामी राहावे मन, नाम असावे प्राण, मुमुक्षूचे आवाहन, सगळ्यांसी. मस्तच.. (श्री राम जय राम जय जय राम) मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

मुमुक्षू : नावास साजेसे

हर्षद आनंदी सोमवार, 18/08/2008 11:01

राम ठेवी जोवर, त्याचे असावे तोवर, अन् निघावे सत्त्वर, हाक येता!

वाट्ते तितके सोपे नाही ते--

मोजावे

विसोबा खेचर सोमवार, 18/08/2008 11:40

मोजावे कशास उरलेले दिन, नामी समाधान, आनंदी असावे. राम ठेवी जोवर, त्याचे असावे तोवर, अन् निघावे सत्त्वर, हाक येता! वा! सुंदर काव्य... नामी राहावे मन, नाम असावे प्राण, मुमुक्षूचे आवाहन, सगळ्यांसी. हे मिपासंत मुमुक्षा, भक्तिमार्गातल्या 'नामस्मरण' या अगदी साध्या, सोप्या व कुणालाही सहज करता येण्याजोग्या भक्तिचं फार छान आवाहन केलं आहेस...! आपला, (शृतीस्मृतीपुराणोक्तवाली कर्मकांडाधीन भक्ति कधीही न जमलेला!) नामस्मरणप्रेमी - तात्या.

धन्यवाद

राघव बुधवार, 20/08/2008 13:23

तात्या, तुम्ही नामस्मरणप्रेमी हे बघून खूप छान वाटले. चांगले चालू द्यात. हे मिपासंत मुमुक्षा, बाप रे.. अहो माझे काही चुकले असेल तर चार थोबाडीत मारा पण असे काही म्हणू नका हो :( साधा, सरळ अन् चांगला माणूस होण्याचा प्रयत्न अजून साध्य झालेला नाही मला, संतत्वाच्या पेडस्टेल वर कशाला बसवताय? त्याच्यासाठी स्वार्थ सोडावा लागतो - जे स्वप्नातसुद्धा सुटलेले नाही अजून :) आपला मुमुक्षू