नृत्य

सहमत आहे. अंगावरील कपड्यांची तमा न बाळगणे हे आधुनिकोत्तर जीवनशैलीचे एक वैशिष्ट मानल्यास ही कृती योग्य ठरते. त्याचबरोबर त्याला पूर्ण चंद्राची प्रतिक्षा आहे हे सुद्धा मोठ्या खुबीने दाखवले आहे. प्रेमी जनांसाठी पौर्णिमा आनंदाची असते आणि हा बगळा विरही आहे हे सुद्धा न सांगता तो एकटा आहे यावरुन दिसून येते. त्याबद्दल आपले काय विचार आहेत?

>>> कदाचित, भावविभोर होऊन नृत्य करण्याच्या आनंदात बगळा आपल्या पिसांची देखील तमा बाळगत नाही हे सुचवायचे असावे असे वाटते. --- हा छंद जिवाला लावी पिसे? :)

चला काहितरी नविन झालं, अन वाद नाही त्यावर उत्तम.

>>समस्त मिपापरिवार म्हणजे एक अज्ञानाच्या, अंधाराच्या खातेर्‍यात तळमळत पडलेला अजाण समुदाय आहे, आणि त्याचा उद्धार करावयास आपण इथे आलेलो आहोत, असा अभिनिवेश घेऊन कुणी सभासद वावरत असले, तर हेच होणार. आणि हे इथेच नाही, इतरस्त्र कुठेही असेच व्हावे? ह्या अ‍ॅटिट्यूडला मराठीत नक्की काय म्हणतात माहिती नाही, इंग्लिशमधे ह्याला patronising, condescending आणि pontificating attitude असे संबोधले जाते. जर-तरशी सहमत. प्रस्तुत विषयातले माझे निरिक्षण थोडे वेगळे आहे. कविता महाजन यांच्यावर पहिल्याच धडाक्यात असहमतीचा सूर लावणारा मीही होतो. तो विषय गुवाहाटीचा होता. नंतर महाजनांवर अकारणही बोचरी, कुत्सीत, उपरोधक टीका झाली आहे, असे माझे निरक्षणाअंती मत झाले ("हे सापेक्ष आहे, त्यामुळे ते चूक आहे", असे म्हणता येतेच). त्याला उत्तर देताना महाजनांचा अॅटिट्यूडही तुम्ही म्हणता तसा patronising, condescending आणि pontificating झाला आहे (माझे हे मत मी त्यांच्याशी संबंध असलेल्या दोन व्यक्तींकडे याआधीच एकदा सांगितले आहे). त्यानंतर टीकाकार आणखी सुटले (काही जणांनी केलेली टीका ही अजेंडाओरिएंटेड आहे असे मत एखाद्या तटस्थाचे सहज होऊ शकते असा हा व्यवहार झालेला आहे). हा एकूण प्रकार 'जशास तसे' असा झाला आहे. हे काही शोभिवंत नाही. या धाग्यावरच ज्या स्तरापर्यंत टीका उतरली आहे, ते पाहिले की कळते आपला (यात मीही आलोच) स्तर काय आहे. त्या चित्राची खिल्ली उडवणं मी समजू शकतो. ती उडवली गेली आहेही. रास्त आणि वाजवी खिल्लीला माझी हरकत नाहीच. पण येथील तिचा स्केल पाहता, त्या पॅट्रनाईज करतात तर आम्ही त्यांना गुंडाळून फाट्यावर फेकून देतो, असा झाला आहे. हे असे होऊ नये, असे मला वाटते. ज्या सुरात 'अंधारातील पाय' वगैरे प्रश्न केले गेले आहेत ते पाहता एकूण यामागच्या 'दिव्यदृष्टी'ची कल्पना येते (आता 'आम्हाला खरंच पाय दिसत नसल्याने बगळा नाचला कसा, हा प्रश्न पडला आहे आणि तो विचारला' असा पवित्रा घेतला जाईलही. त्यात मला पडायचे नाही). टीका वेगळी, खिल्ली वेगळी... दोन्ही होऊ शकते, झाले पाहिजे. दोन्हीच्या चौकटी आहेत. त्यापलीकडे त्या गेल्या की मग पॅट्रनायजिंगला (किंवा तत्सम गोष्टी) उत्तर म्हणून त्या केल्या जाताहेत हेही स्वीकारार्ह रहात नाही.

कळालं तुला सुहाश्या? ;) चल, तुझे सगळे गुन्हे माफ! नीरक्षीरविवेक सोप्पा नाय. माथी लिहू नकोस म्हणायला काय जाते? नक्की कोणी मा लिख म्हणायला हवे तोही एक प्रश्नच आहे की नाय? मंग? बरं आता मी नाय लिहिणार काहीच हां.