रिंद जन्नत मे जा चुके

तुम्हाला नववीमधे हे असे ऊर्दू शेर वैग्रे असायचे का? कम्माले!

मुद्दा भावुक आहे,तरिही असे काहिही नसते,इतकेच म्हणुन थांबतो.

>>>एक शेर आठवला. अरे वा ! स्मॄती आली म्हणायची ;) >>>कधी ऐकला ते ठाउक नाही. बहुधा नववीच्या धड्यात होता काय सांगता? तुम्ही उर्दू शाळेत होता? वाटत नाही हं... लब्बाड >>>कोणाचा आहे ठौक नाही तुम्हाला बर्‍याच गोष्टी ठाउक नाहीत असे दिसते >>"रिंद जन्नत मे जा चुके वाअजे मोहतरम रह गये" अर्थः चांगले लोक स्वर्गात गेले आहेत इथे जे काही राहिले आहेत ते सर्वसामान्य लोक आहेत. चांगले लोक लवकर जातात, काहीच न करता केवळ प्रेक्षक असणारे सर्वसामान्य मात्र उगाचच बरेच जगतात. मस्त ! >>ज्या शायराला हा शेर सुचला असेल त्याने विमनस्क मनस्थितीत हे शब्द लिहीले असतील शक्य आहे. >>>पण बर्‍याचदा असे दिसते की सुस्वभावी, हसतमुख नेहमी दुसर्‍याच्या मदतीला धावणारे,आयुश्यीतील मिळालेला प्रत्येक क्षण भरभरून जगणारे मित्र /आप्त हे अल्पायुशी असतात्.ते अचानक आजाराने/अपघाताने मृत्यू पावतात. हं.... >>>( आनंद चित्रपटातील राजेशखन्ना ची व्यक्तीरेखा ) ती व्यक्तीरेखा आहे हो... वास्तव नाही. >>>या उलट जीवनाला आलेले भोग मानणाने किरकीर करत कण्हत जगणारे खितपत दीर्घायूषी असतात. हं... >>>हे असे का असते ते कोणी सांगु शकेल का? कसं असतं विजुभौ... एखादी व्यक्ती अचानक, कमी वयात, आपला अल्प परिचय असतांना गेली तर तिच्याविषयी आपल्या मनात अनुकंपा असते, मनात भिती असते की असेच आपणही गचकणार नाही ना? मग अशा मनस्थितीत त्या व्यक्तीचे केवळ चांगले गुणच आपल्याला सतत आठवत रहातात आणि त्याच्या विषयीच्या इतर मतांना आपण आपल्या मनात खोल गाडून टाकतो. जी व्यक्ती लहान वयात जाते, कदाचित ती अजून काही काळ जगली असती तर जीवनाच्या संघर्षात तिचे सुद्धा हास्य लोप पावले असते, किंवा अतिपरीचयात तिच्या स्वभावातले टोकदार कंगोरे आपल्याला कळले असते. मग आपले मत सुद्धा कदाचित भिन्न झाले असते. तरुण वयात असलेला दुर्दम्य आशावाद आणि बेफिकीर वृत्ती आयुष्याच्या सरत्या कालात कमी होत जाते, आर्थिक, शारीरीक अडचणी मनाला वेढून टाकतात आणि मग तो मनुष्य किरकिरा होतो. हा केवळ काळाचा महिमा असतो. म्हणून प्रत्येक क्षण भरभरून जगणारे अल्पायुषी असतात, आणि किरकिरी मंडळीच दिर्घायुषी होतात असा निष्कर्ष काढणे योग्य नाही. कुणाला आयुष्य किती असावे आणि आयुष्याचा अंत कसा व्हावा हे सांगणे कठीण असते. तुम्हाला फक्त ते मान्य करावे लागते आणि मान्य करण्याशिवाय दुसरा पर्याय सुद्धा नसतो. असो.

आणि कुणीही केव्हाही जाऊ शकतो. चांगल्या लोकांबद्दल (तुम्ही शेर लिहिलाय) तसं म्हणायची प्रथा आहे

धाग्याच्या निमितानं विजूभाउ पुन्हा लिहिते झालेले पाहून बरे वाटले.(अन पुन्हा न संपणार्‍या ढगातल्या, स्वप्नांच्या धाग्यांची मालिका सुरु करतात की काय म्हणून धास्तीही ;) ) प्यारे१, नाना ह्यांचे प्रतिसाद धाग्याला worth reading बनवतात. शंका एकच, एरव्ही बर्‍यापैकी हसतमुख, खेळकर म्हणून दिसणारं विजूभाउ हे व्यक्तिमत्व असा धागा का टाकू लागलं? नेमकं कशानं ट्रिगर होउन त्यांना हे असं वाटलं? वय सांगतानाही २५ वर्षे आणि १६० महिने असं धमाल उत्तर देणारे तुम्हीच ना?

वरील प्रतिक्रियांवरुन असा अर्थ लावता येईल की, मद्यपी लोक हे चांगले असतात आणि त्यांना मद्य घेतल्यामुळे किरकिर वगैरे करायची जरुरच भासत नाही. उलट मद्य न पिणारे हे सामान्य असतात आणि कधीच चव न घेतल्याने ते कंबख्त पण असतात. मग ते किरकिरीशिवाय दुसरं काय करणार ? आणि किरकिर करुन काही यकृत खराब होत नाही त्यामुळे ते जास्त जगतात.

विजुभाऊ सातारवी

सातारवी हे उगाचच सारवासारवी असे वाचले गेले.... उगाचच.... - (जमीं को जन्नत समझनेवाला रिंद) सोकजी

बरं ! मग शेवटी दारु प्यावी की नाही ?

विजुभौ तुम्ही कार्बन हायड्रोजन आणि ओएच बॉन्डेड आहात का? असलात तर तुमचे वय काय?

या प्रतिसादाच्या निमीतानं एक सांगावंस वाटतं की मला कुणाविरुद्ध काही लिहिण्यात स्वारस्य नाही. इथे एकालाही मी ओळखत नाही. जे विरोधी लेखन आहे ते धारणा प्रश्नांकित झाल्यामुळे आहे. स्वत:ची मतं असणं आणि ती स्पष्टपणे मांडणं म्हणजे अहंकार नाही. उगीच कुणीही उठावं आणि काहीही लिहावं असं वारंवार होऊ नये म्हणून हा प्रतिसाद द्यावा लागतोय, अत्यंत अनिच्छेनं आणि पुन्हा अशी वेळ येणार नाही या आशेनं तर आता प्रतिसादाला उत्तर : पहिली गोष्ट, संस्कृतमधे लिहिलं की लोकांवर प्रभाव पडतो पण त्याचा अर्थ श्लोक पाठ आहे इतकाच होतो स्वत:ला उलगडा झाला आहे असा होत नाही >ब्रह्मानंदम् परम सुखदं केवलं ज्ञानमूर्तीं...(ब्लाह ब्लाह) .... भावातीतं त्रिगुण रहितं वगैरे वगैरे ज्यांचं वर्णन केलंय ते रिंद. शंकराचार्य हे रिंद - रजनीश हे रिंद - = क्या बात है! साला, हे आम्हाला माहितीच नाही, सत्याला भाषा नाही हे कळल्या क्षणी सरळच उलगडा झाला! उगीच अतिरेकी साधना, एकदा हा गुरु मग तो गुरु, मग भंकसगिरी वगैरे करावी लागली नाही... तर असो, ब्रह्मानंदम् परम सुखदं केवलं ज्ञानमूर्तीं.... वगैरे फेकाफेकी नंतर बघू, तुम्ही म्हटलय "रजनीश हे रिंद -?" आणि "संजय क्षिरसागर रजनीशच्या नावाला बट्टा लावणार की काय असं वाटू लागलंय." = ओशोंबद्दल आपण कायकाय लिहिलय किंवा कुणाची कायकाय वाक्य इथे प्रकाशित केली आहेत , ते पाहा: http://www.misalpav.com/node/18579 http://www.misalpav.com/node/18555 http://www.misalpav.com/node/18536 Because that bastard hadn't and you want me to confirm how really it is to be enlightened? You read him, watch him for years and ultimately you realize whatever he did or preached at a great length was nothing but garbage. This comes to your head, this has to be so because whatever he spoke was nothing but mixture of schoolboy logic and emotional promotion towards filthy goal of enlightenment. Ultimately you cannot make head or tail of his garbage when it comes to your own condition, as you are and stay always..." http://www.misalpav.com/node/21119 या सर्वाचा विसर पडला आणि आज "शंकराचार्य हे रिंद - रजनीश हे रिंद -?" रजनीश एकदम शंकराचार्यां शेजारी? पुरता लोच्या झालेला दिसतोय, एक काही तरी स्टॅंड घ्या हो; का उगीच माझ्याविरुद्ध लिहायच म्हटलं की त्या आवेशात स्वत: काय लिहिलय याचा सुद्धा विसर पडतो? >रिंद म्हणजे मद्यपी आणि ते स्वर्गात गेले आणि ब्लाह ब्लाह वगैरे वाक्ये वाचून = आता "ब्रह्मानंदम् परम सुखदं केवलं ज्ञानमूर्तीं" वगैरे ब्लाह ब्लाह कोण करतय हे लक्षात येईल >रिंद म्हणजे 'पिणारा' असेल - पण 'पिणारा' स्वर्गात जात नाही, तो जास्तीत जास्त यकृत फुटून मरेल. = प्रत्येक गोष्ट किती प्रमाणात करायची याचं तारतम्य असेल तर असं होत नाही आणि मागे झीलकरी कितीही असले तरी उगीच फेकंफेक करुणार्‍या किर्तनकाराला उलगडा झालाय असा अर्थ होत नाही

रिंद वरुन इक्बाल बानो ने गायलेल्या "मैं नजर से पी रहा हूं: मधल्या खालील ओळी आठवल्या.. कोणी लिहिल्या आहेत कल्पना नाही..पण गाणं आज दिवसभर मनाच्या बॅकग्राउंडला राहणार... अभी रात कुछ है बाकी, न उठा नकाब साकी तेरा रिंद गिरते गिरते, कहीं फिर संभल न जाए.

हुच्च मनोरंजन होत आहे काही प्रतिसादांनी. विजुभौंना थँक्स.