आता तू येशील...हळूच गालात हसशील
उगाच "फुरंगटून" मग शेजारी बसशील
लडिवाळ रागवताना पाठमोरी बसशील
हळूच चाफा माळताना अलगद लाजशील
बराच वेळ शब्दांविना खूप काही बोलशील
जमिनीकडे पाहता पाहता एकटीच हसशील
गार वारा तुझ्या कुंतलाशी झुलेल
उडणार्या बटांमध्ये जीव माझा भूलेल
हातात हात गुंफताना नशीब जुळवू पाहशील
गुंतलेल्या रेषात मग आयुष्य शोधशील
बोलके तुझे डोळे जेव्हा माझ्या डोळा भिडतील
चटकन लहानाची... मोठी मग होशील
वास्तवाची जाण होता हात अलगद सोडवशील
मग चेहरा लपवता लपवता डोळे ओलावशील
बराच वेळ शांत बसून हळूच हसशील
लाजर्या डोळ्यांनी मग निरोप माझा घेशील
पाठमोरी सुद्धा मग किती छान दिसशील
हाय... जाता जाताही काळजालाही चटका देशील...
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3076
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुंदर!!
वा!
शील शील शीलशील फार महत्वाचे
हम्म्
In reply to शील शील शीलशील फार महत्वाचे by नाना चेंगट
लाइक इट.
छान
मस्तच !
कवितेच्या कौतुकाबद्दल धन्यवाद.
In reply to मस्तच ! by परिकथेतील राजकुमार
प्रयत्न नक्कीच आवडला
In reply to कवितेच्या कौतुकाबद्दल धन्यवाद. by झंम्प्या (verified= न पडताळणी केलेला)
अगदी बरोबर उत्तान (ओव्हर्ट)
In reply to कवितेच्या कौतुकाबद्दल धन्यवाद. by झंम्प्या (verified= न पडताळणी केलेला)
अजोन येउंदेत...!
मस्तच !!
(No subject)