आता तू येशील....
आता तू येशील...हळूच गालात हसशील
उगाच "फुरंगटून" मग शेजारी बसशील
लडिवाळ रागवताना पाठमोरी बसशील
हळूच चाफा माळताना अलगद लाजशील
बराच वेळ शब्दांविना खूप काही बोलशील
जमिनीकडे पाहता पाहता एकटीच हसशील
गार वारा तुझ्या कुंतलाशी झुलेल
उडणार्या बटांमध्ये जीव माझा भूलेल
हातात हात गुंफताना नशीब जुळवू पाहशील
गुंतलेल्या रेषात मग आयुष्य शोधशील
बोलके तुझे डोळे जेव्हा माझ्या डोळा भिडतील
चटकन लहानाची... मोठी मग होशील
वास्तवाची जाण होता हात अलगद सोडवशील
मग चेहरा लपवता लपवता डोळे ओलावशील
बराच वेळ शांत बसून हळूच हसशील
लाजर्या डोळ्यांनी मग निरोप माझा घेशील
पाठमोरी सुद्धा मग किती छान दिसशील
हाय... जाता जाताही काळजालाही चटका देशील...
सुंदर!!
वा!
शील शील शीलशील फार महत्वाचे
हम्म्
लाइक इट.
छान
मस्तच !
कवितेच्या कौतुकाबद्दल धन्यवाद.
प्रयत्न नक्कीच आवडला
अगदी बरोबर उत्तान (ओव्हर्ट)
अजोन येउंदेत...!
मस्तच !!
(No subject)