मराठी वर्तमान पत्रात सर्रासपणे हिन्दी शब्दांचा वापर संपादक करतात. मला समजत नाही की मराठीला हिन्दी भाषेच्या कुबड्या का लागतात? जर मराठी शब्द वापरले नाही तर लोक समजनार तरी कसे ? मराठी भाषेच्या ह्रासाला मराठी प्रसारमध्यमे मोठ्याप्रमानात ़जबाब्दार आहे असे वाटते. मिपा करांनी थोडे लक्ष यात घालावे

छ्या! मिपाकरांनी कुठे कुठे म्हणून लक्ष घालायचे.

जबाब्दार हा शब्द मनाला भिडला.

आणि हिंदी शब्द वापरत असतील तर वापरू द्या की. ईतर भाषेतले शब्द मराठीत वापरले तर मराठी अधिक समृद्ध होईल असे आम्हाला विद्वान लोकांनी सांगितले आहे.

बहोत खूब, बहोत खूब.. हा लेख लिहून तुम्ही मराठीप्रेमींची खूपच मदत केली आहे. स्कूल्समधे मराठीत शिक्षा कमी होत चालली आहे हाही यामागे एक महत्त्वाचा घटक आहेच. तरीही हिंदीची बैसाखी घेऊन चालणं म्हणजे मराठीशी गद्दारीच आहे. एखादा मराठी ज्येष्ठ सांसद /मराठी सियासती हस्ती, महाराष्ट्रातून निर्वाचित एखादा प्रधानमंत्री वगैरेंनी पार्लमेंटमधे सख्त कायदेकानून करुन कधीनाकधी मराठीच्या दुश्मनांचा जालिम इलाज करावा अशी ख्वाईश आहे.. दे विल पे फॉर धिस इन भगवान का दरबार. त्याच्या दरबारी देर आहे अंधेर नाही..

मराठी भाषेवर इतर भाषांचा प्रभाव जुन्या काळापासुनच आहे... इथे इक हिन्दी भाषेतील उतारा देते आहे माझे मत स्पष्ट करायला.. संस्कृत श्लोकों में फ़ारसी का “राजव्यवहार” दुनिया के किसी भी क्षेत्र की भाषा समुचित विकास नहीं कर सकती अगर उसमें नए शब्दों को अपनाने की प्रवृत्ति न हो। यही नहीं, भाषा का इस्तेमाल करनेवाले समाज में इतना वाचिक खिलंदड़ापन भी ज़रूरी है कि वह भाषिक किलोल करते हुए उपसर्गों, प्रत्ययों के जरिए नए नए शब्दों का निर्माण भी करता चले। ये प्रक्रियाएँ ही भाषा को उस मुकाम पर पहुँचाती हैं जहाँ उसकी विविधताओं और विशिष्टताओं को समझने के लिए उसे कोश में संजोने की ज़रुरत पड़ती है। दुनिया की विभिन्न विकसित भाषाओं में कोशों की परम्परा रही है। मराठी संस्कृति के प्रति शिवाजी का अनुराग जबर्दस्त था। समाज संस्कृति के विकास पर उनका विशेष ध्यान रहता था। भारत की आधुनिक भाषाओं में शिवाजी द्वारा रचित राजव्यवहार कोश को सबसे प्राचीन कहा जा सकता है जिसमें मराठी, फारसी और संस्कृत—तीनों भाषाओं की सहायता ली गई थी। करीब सत्रहवी सदी यानी 1670 के आसपास शिवाजी ने अपने मंत्री रघुनाथ नारायण जिनकी उपाधि पंडितराव थी, से इसका निर्माण कराया था। शिवाजी के समय तक मराठी में अरबी-फारसी का प्रचुरता से घालमेल हो चुका था और इसने तत्कालीन नागरी मराठी को प्रभावित किया था। ग्रामीण मराठी पर इसका असर अभी बाकी था। शिवाजी के राजकाज की भाषा हालाँकि मराठी थी, मगर उस पर फारसी का पर्याप्त प्रभाव था। पंडितराव ने क़रीब दोहजार वर्ष पहले संस्कृत के प्रसिद्ध अमरकोश की तर्ज पर अनुष्टुप छंदो में 384 छंदों के माध्यम से मराठी में समाये डेढ़ हजार यवनी संस्कृति अर्थात मुस्लिम परिवेश से जुड़े शब्दों की व्याख्या इसमें की थी। इस कोश का सबसे पहले प्रकाशन 1860 में काशीनाथ गंगाधऱ नामके सज्जन ने कराया था। राजव्यवहार कोश के छंद का एक नमूना इस प्रकार है- खल्बता इति यत्तत्तु खल्वोपलमिति स्मृतम्। शिकार्खाना पक्षिशाला, शिकारी मृगयुर्मतः।। संभारलेखकः कारखानवीसः प्रकीर्तितः। हवालदारस्त्र मुद्राधिकारी परिभाषितः।। संस्कृत के साथ फारसी शब्दों का अनूठा घटाटोप आपने पहले नहीं पढ़ा होगा। शिवाजी के चरित्र के महान पहलुओं में एक यह विशिष्ट राजव्यवहार भी है। सन्दर्भ : http://hi.girgit.chitthajagat.in/shabdavali.blogspot.com/2011/02/blog-post_27.html

धागा नेहमीच मनोरंजनात्मकरीत्या ज्ञानवर्धन करणारा असुन, समाज प्रबोधनाच अमुल्य काम करणारा असतो. अश्या वैचारिक लोकांची मिपास खुप गरज आहे. टुकार, भंकस आणि भंपक धाग्यांनी माझा जिव इथे प्रचंड कावला होता. आपल्या धाग्यानी माझी वैचारीक खाज शमेल अशी मला तुमच्या पेक्षाही जास्त व रास्त खात्री आहे. आपली खाजगी नोकरी सांभाळुन ज्या आत्मियतेने आपण इथे धागे गुंडाळत आहात हे पाहता लवकरच प्रभु मास्तर स्वतःहुन तुमच नाव "मिपारत्न" पुरस्कारासाठी मोठ्या आनंदाने सुचवतिल. त्यास मिपाकर देखिल एकमुखाने अनुमोदन देतिल तो सुदिन दुर नाही. अवांतर = १००% मराठी आत्मसात करावयाची असल्यास न्हा. णि. बोळे यांचे धागे + ब्लॉग वाचुन चिंतन करावे. आपला हितचिंतक जयपाल.

मराठीला हिन्दी भाषेच्या कुबड्या का लागतात?

मराठी माणसाला मराठी संस्थळावरती इंग्रजी नावाच्या कुबड्या लागतात म्हणून.

ह्म्म्म My मराठी v/s हिंदी चर्चा का? चालुद्या मंडळी. नव्या पिढीत भलताच जोर असल्याने ही मंडळी चर्चा (वेस्टर्नवरुन डायरेक्ट हार्बरवर उडी मारत का होईना ) तडीस नेतील यात शंका नाही. ;) जुन्या इंजीनांच आधीच धडाडुन झाल्याने त्यांची खात्री देता येत नाही. :) जुने धागे इछुकांनी स्वतः गुगलुन काढावे. आयते मिळणार नाही. ;)

याला भाजप कारणीभूत आहे "गर्वसे कहो...." ही घोषणा देताना गर्वाचे घर खाली....... भीमाचे गर्वहरण इत्यादी आठवले

शोध पुर्ण झाला. आरे कुणी तरी ह्या रत्नाला सं पादनाचे शिकवा रे.

मराठीला हिंदीच्या कुबड्या लागत नसून हिंदाळलेल्या मराठी लोकांना स्वतःची भाषा येत नसल्याने त्या कुबड्या वापराव्या लागतात.

बरं !! मग निष्कर्ष काय निघाला म्हणे ?

कुबड्या किती आहेत १ की २ ?

चार ओळीच्या धाग्याला पन्नाशी पुर्ण झाली... टाळ्या!!!

जाऊ द्या अता शं-भर ला

शी बै . नव्व्या लोकाना लैच त्रास देता तुम्ही जुन्ने लोक :-|

Banging my head Banging my head Banging my head Banging my head Banging my head Banging my head (@जोयबोय की जॉयबॉय, हलकेच घेणे)