सन २१९८ सालच्या दैनिकातिल एक लेख.

लाह्या, फुटाणे आणि तडमताशे जमवा रे!!!

लै भारी खेळ सुरु होणारे ;-)

हे लेखात दिसलं नाही म्हणून माझी भर. 'कोसला' ची आठवण झाली. डॉनरॉव कुठेत..

आणि काही लोक तर जगात कुठेही असले तरी अंतर्जालावर येऊन गटागटाने बसत. मग ते चर्चा करीत. चर्चा करीत म्हणजे नेमके काय करीत असे म्हणाल तर, चर्चा म्हणजे एखाद्या गोष्‍टीबद्दल आपल्याला काय वाटते ते सांगणे आणि मग दुसर्‍यांनी ते वाटणे कसे चूक आहे हे सांगणे. त्यांना वाटे असे सतत केल्याने मराठीच्या उद्धाराला हातभार लागेल.
काही लोक अंतर्जालावर लेख लिहित. लेख म्हणजे काय तर आपल्याला वाट्टेल त्या गोष्‍टीबद्दल शब्दासमोर शब्द ठेऊन लिहिणे! मग हे लेख वाचून लोकांचे समाधान होई किंवा त्यांना वाईट वाटे.
या लोकांना कधी समाधान वाटे, तर कधी वाईट वाटे तर कधी हे सुन्न होत तर कधी रडत तर कधी उलट्या करीत. एकूणच या लोकांचे काही बरे चालले नसावे.
आता याला काय आधार असे म्हणाल तर सध्‍या त्यावर संशोधन सुरु असून निष्कर्ष काढण्यात येत आहेत.

हाहाहा!

>>>>यांना वाते शुद्ध मराठी फ़क्त सदाशिव पेठेतच जन्माला येवुन लयास पावते.

एवढं एक वाक्य तरी शुद्ध लिहायचं होत कि ओ..
बाकी चूका सवडीने काढतो असेही म्हणू शकत नाही, रात्र जाईल सगळी.

२१९८ सालचे ते दैनिक ही नक्कीच पुण्याचेच असणार आणि लिहणाराहि शक्यतो पुण्याचाच असेल्,
मस्तच असेच आणखी लिहीत रहा.

बाकी धोतराची प्रतिक्रिया ...जबरा.....

लै मजेशीर!
>>यांची देशभक्ती फ़क्त लाकडाने गोळा मारायच्या स्पर्धेवेळी जागृत होत असे
असली वाक्यं फार आवडली.

उदाहरणार्थ सगळे लोक मानव असत. सगळे लोक, लोक असतानाच मानव पण असत हे कसे? तर हे असेच आहे.
हे लोक आणि मानव असताना प्राध्‍यापक सुद्धा असत, आता हें कसें? तर हेही असेच वरीलप्रमाणे ;-)
तर हे मानव उदाहरणार्थ विद्वेषपूर्ण भाषण करीत आणि उदाहरणार्थ लेख पण तसेच लिहित. मग त्यानंतर एकमेकांची डोकी फोडीत.

ही ही ही
मजा आली वाचून

लेखन सगळेच आवडले.पण सभ्यतेची व्याख्या ....एकदम जबरी...

मराठी राहिल का तो पर्यन्त

उदाहरणार्थ त्याकाळी मालिका नामक एक प्रकार असे.... आता मालिका म्हणजे काय, तर एखाद्या कुटुंबातील काही दुष्ट वगैरे स्त्रिया एखाद्या साध्या सरळ सुंदर पतिव्रता वगैरे तरूणीचा नाना प्रकारे छळ करीत, त्याची गोष्ट. या तरूण स्त्रीचा नवरा दुसर्‍या बायांच्या नादी लागलेला असे.... आता 'पतिव्रता' म्हणजे काय, तर यावर संशोधन चालू आहे.
.... ही गोष्ट 'टीव्ही' नामक यंत्रावर उदाहरणार्थ वर्षानुवर्षे रोज दाखवत. दुष्ट स्त्रिया नेमक्या कोणत्या, हे कळावे म्हणून त्यांना नागीण वा तत्सम वेड्यावाकड्या आकारचे कुंकू लावीत, तसेच वारंवार प्रत्येकाचा चेहरा तीन ते पाच वेळा 'झुम्म्म्म्म... असा ध्वनी करत दाखवीत.
..... आता यातील 'कुटुंब' म्हणजे काय, तर स्त्री व पुरुष 'लग्न' म्हणून काहीतरी करीत, त्यानंतर ते दोघे एका घरात रहात व त्यांना उदाहरणार्थ मुले वगैरे होत, तीही उदाहरणार्थ त्याच घरात रहात, एवढेच नव्हे, तर त्या पुरुषाचे आई-वडीलही उदाहरणार्थ हुबेहुब त्याच घरात रहात, हे सर्व मिळून जे होई, त्यास 'कुटुंब' असे म्हणत. 'लग्न' म्हणजे काय, तर यावर संशोधन चालू आहे.

त्याकाळी 'क्रिकेट' नावाचा आणखी एक प्रकार लोक या 'टीव्ही' यंत्रावर बघत. आता 'क्रिकेट' म्हणजे काय, तर दहा बारा तरूण पुरुष एकीकडे तर उदाहरणार्थ दुसरे दहा बारा तरूण पुरुष दुसरीकडे असे असत, यास 'टीम' असे म्हणत. एका टीम मधील दोघे दोन फळ्या हातात धरून समोरासमोर उभे रहात. विरुद्ध टीम मधील एकजण वेगात पळत येऊन त्या फळीवर चेंडू नामक एक गोल पदार्थ नेमका टाकण्याचा प्रयत्न करी. त्याचा हा प्रयत्न चुकु नये म्हणून फळीवाला ती फळी इकडे तिकडे हुबेहुब फिरवून चेंडु नेमका फळीवर आपटेल, असे करी. फळी व चेंडूच्या गतिमुळे तो चेंडू लांब फेकला जाई. तो नेमका झेलण्याचा प्रयत्न करीत, पण तो हुकल्यास चेंडू हुडकून आणण्यात बराच वेळ जाई, सबब दोन्ही फळीवाले टाईमपास म्हणून फळ्या हातात धरून इकडून तिकडे धावत, त्या 'धावा' मोजल्या जात.... फळीवाले जास्त थकू नयेत, म्हणून अमूक इतका लांब चेंडू गेला, तर चार अथवा सहा वेळा धावणे झाले, असे मानत. फळीवाल्यामागे एक तिकाटणे असे, त्यावर चेंडू आदळला, तर त्या फळीवाल्यास विश्रांती मिळे. शंभर वेळा धावाधाव झाल्यास त्यास शतक असे म्हणत.
....अशी शतके करणार्‍या तरुणांस आम्ही अमुक कंपनीचे साबण, दाढीचे ब्लेड, वा चड्डी वगैरे वापरतो, म्हणून अशी शतके काढू शकतो, असे सांगण्याचे ठेके मिळत, त्यात त्यांना महामूर पैसा मिळे.... हा 'क्रिकेट' प्रकार स्त्रिया का करत नसत, यावर संशोधन चालू आहे, हे क्रिकेट व मालिका यातील एक साम्य असे, की क्रिकेट मधील तरूणांप्रमाणेच मालिकेतील स्त्रियांना देखिल आम्ही अमूक साबण, शांपू, तेल वा चोळी वगैरे उदाहरणार्थ वापरतो, असे सांगण्याचे ठेके मिळत (व त्याबद्दल महामूर पैका मिळे), म्हणून स्त्रिया चेंडू -फळीचे दगदगीच्या फंदात पडत नसाव्यात, असा कयास आहे.

त्याकाळी काही लोक 'उपोषण' म्हणून एक प्रकार करीत. उपोषण म्हणजे काय, तर भरपूर जेवण- खाण झाल्यावर काही काळ स्वस्थपणे बसून रहाणे, आणि ते आपण अमूक एका मागणीसाठी करत आहोत, असा जोरात प्रचार करणे. हे उपोषण हजारो लोकांचे समक्ष करण्यार्‍यास 'हजारे' असे म्हणत. उदाहणार्थ अप्पा हजारे, अण्णा हजारे, तात्या हजारे, वगैरे. लाखो लोकांसमोर उपोषण करणार्‍यास 'लाखे' म्हणत किंवा कसे, यावर संशोधन चालू आहे.....

त्याकाळी मानव किती कृर होते याचं उदाहरण म्हणुन.... असो. कॉलिंग गविकाका वुईथ सल्लास्त्र.

२१९८ मध्ये दैनिक असेल हा 'मानवी' शोध लावल्याबद्दल वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! ;-)

उदाहरणार्थ विनोदी वगैरे इत्यादी धागा

पुणेकर नावाचा एक अतिशय गंमतीशिर प्रकार होता.या लोकांना दिड शहाणे म्हणत

उदाहरणार्थ ज ब ह री. इथेही पुण्याचे साडेतीन शहाणे आहेत.
:D :D :D

एकन्दरित लेख आणि प्रतिसाद वाचुन मजा आली.

पुणेकर नावाचा एक अतिशय गंमतीशिर प्रकार होता.या लोकांना दिड शहाणे म्हणत हे लोक काम काहीच करत नसत पण वेगवेगळ्या गोष्टींवर मते मांडण्यात हे लोक पटाइत होते.

मस्तच. आपणही पुणेकर आहात काय?

वादग्रस्त विधाने करून ट्यार्पी खेचण्याचा क्षीण प्रयत्न. त्यापेक्षा काही सकस लेखन करुन गर्दी जमवली असती तर आवडले असते.

अर्थात गर्दी संगीत सभेला देखील होते आणि डोंबार्‍याच्या खेळाला देखील. आपण कोण व्हायचे ते आपण ठरवायचे.

अभिरुची बघूनच खेळ चालू आहे ;)

"माफी ?? , पुणेकरांच्या धोतराला हात घातलाय राव तुम्ही , आता भोगा आपल्या कर्माची फळे "
++१...

खरच कठीण आहे राव आता, बळंच हात घातला पुणेकर आणि सदाशिव पेठेला... आता पोळणारच..

छे हो! पुणे (कर) आता पूर्वीसारखे राहिले नाही(त).
आजकाल कुणीही काही बोलावे आणि पुणेकरांनी ते मुकाट ऐकून घ्यावे हे पाहून एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली :(

इंदुरकर (यक्कू)