वारणम आयीराम

कॅमेरा pan होत गेला आणि वृद्ध कृष्णन ( सूर्या शिवकुमार ) केस कापून घरी आल्यावर त्याची बायको मालिनी ( सिमरन बग्गा ) स्वागत करते, आणि नंतर हा अंघोळीला निघून जातो, खोकल्याची उबळ येताना अचानक रक्ताची उलटी होते, त्या आवाजाने सर्वजण धावत येतात आणि घाबरेघुबरे होत डॉक्टरला बोलावतात, सूर्याला (सूर्या शिवकुमार) बोलवायला हव असं त्याच्या वडिलांचा(कृष्णन) विचार असतो , आता काहीही होऊ शकत नाही असं डॉक्टर लोकांनी सांगितल्यावर मालिनीच्या जीवाची होणारी घालमेल अभिनयातून नेटकी साकारली गेली आहे. तिकडे सूर्याला ही दुखद घटना कळवली जाते तेव्हा तो एका मिशनसाठी विमानात बसलेला असतो , वडिलांची आठवण येत असतानाच तो फ्लॅशबॅकमध्ये जातो आणि तिथे सुरु होतो एका सुंदर चित्रपटाचा खरा प्रवास !

सूर्या मोठा होत जातो, पहिलंवाहील प्रेम व्यक्त करण्यापूर्वीच त्याला खावा लागलेला मार, नंतर वडिलांनी त्याला दिलेले प्रोत्साहन आणि त्याने परत केलेली मारामारी ही मजेशीरच ! यथावकाश इंजिनियरिंगची परीक्षा पार पडत परत घरी येत असताना त्याची ओळख मेघना ( समीरा रेड्डी ) बरोबर होते, ह्यावेळी त्या दोघांमध्ये होणारी नेत्रपल्लवी चांगलीच रंगलीय , पुढे जाऊन जाऊन तो तिला मागणीच घालतो पण ती भलतीच स्कॉलर असल्याने (आंध्रच्या बोर्डात आली वैग्रे) आणि आमचा हिरो पडला वारकरी त्यामुळे हा थोडा खट्टू होतो. तिला MS करायला कॅलीफोर्नियाला जायचं असत आणि ती जाते देखील , हा आपल्या सदाबहार, जिंदादिल वडलांची परवानगी घेऊन हा पण समुद्र ओलांडण्याचे धाडस करतो, for love . तिथे त्यांची एकदाची भेट होऊन त्यांच्यातले प्रेम फुलत जाते.

तिने एकदा सद्गदित होऊन प्रेमाची कबुली दिल्यावर हा आपल्या आईला CC मध्ये ठेऊन वडिलांना reporting करतो. दुर्दैवाने ती ज्या प्रोजेक्टवर जाते तिथे स्फोट होऊन ती निजधामास गेल्यावर हा तिच्या विरहाने अश्रू ढळत back to pavilion येतो, पण हा सगळा प्रकार टचिंग आहे एवढे नक्की ! पुढे तिच्या आठवणीत तो डिप्रेस होतो तेव्हा त्याच्या आई बाबांची त्याला सावरताना झालेली स्थिती पाहून खरंच त्रास झाला. सक्षम अभिनयाची पोचपावती, अजून काय ? हा मनुष्य मेघनाला विसरू शकत नसल्याने शेवटी ड्रग्सच्या आहारी जातो ! चित्रपटाच्या उत्तरार्धात सूर्याला मिशनवर जा म्हणताना त्याचे वडील पायऱ्या उतरत खाली जातात आणि मागे वळून पाहताना त्यांच्या डोळ्यात पाणी असत तेव्हा सूर्या त्यांच्याकड बावचळून पाहतो असतो तेव्हा " I will be thinking about you" एवढे म्हणत ते निघून जातात तो प्रसंग खरंच डोळ्यात पाणी आणतो. हा व्यसनांच्या आहारी अडकत जात स्वतःचा नाश करून घेतो की अजून काय कलाटणी मिळते की अजून काय होत हे जर पाहायचं असेल तर हा चित्रपट जरूर बघावा.

चित्रपटामध्ये हाणामारीचे प्रसंग बरेच आहेत पण त्यात कुठे अतिरंजितपणा दाखवला नाहीये त्यामुळे तो राडा बघणे नक्कीच सुसह्य आहे. सर्वांचाच दर्जेदार, अप्रतिम अभिनय आणि सुरेख पठकथा व छायाचित्रण ह्य सर्व गोष्टी हा चित्रपट अतिशय समृद्ध बनवतात. हॅरिस जयराज चे श्रवणीय संगीत ह्या चित्रपटाला चार चांद लावून गेलेत , ह्या चित्रपटाने २००८ मधला second most गल्ला कमावला, नॅशनल फिल्म अवॉर्ड , फिल्मफेअर अवॉर्ड, इत्यादी २० पेक्षा अधिक पुरस्कारांची लयलूट ह्या चित्रपटाने केली. गौतम मेनन हा त्याचा दिग्दर्शक , त्याच्या आदल्या वर्षी गेलेल्या वडिलांच्या स्मृतीला अर्पण करत हा चित्रपट त्याने बनवला. ह्या चित्रपटाबद्दल एक वेगळी माहिती म्हणजे खरे तर ह्या चित्रपटामध्ये सुरुवातीला पदुकोनाची दीपिका काम करणार होती, पण नंतर तिने काढता पाय घेतला. असीनची इच्छा होती पण सूर्याने विरोध केला, तिथे समीरा रेड्डीची वर्णी लागली, आणि ती शोभून दिसली, समीराने अपेक्षेपेक्षा छान अभिनय करत सुखद आश्चर्याचा धक्काच दिला. ( हे साउथच्या दिग्दर्शकांचे कसब मानावे लागेल) तथापि जेनेलीयाने शुटींग अर्धवट सोडून दिलं आणि तिच्या जागी आलेल्या दिव्याने संधीच सोन केलं. सूर्याच्या आईचा रोल तब्बूने नाकारल्यावर सिमरनने होकार देत फिल्मफेअर अवॉर्ड मध्ये बेस्ट सपोर्टिंग नायिकेवर आपला हक्क सांगितला. थोडक्यात हा चित्रपट प्रत्येकाने पाहावा असाच आहे, सूर्याने दोन्ही भूमिकेतला balance खूप सुंदर रित्या सांभाळला आहे, सूर्याच्या वयाच्या प्रत्येक छटा दाखवल्या गेल्यात त्या कुठेच खटकल्या नाहीत एवढे रंगभूषेत तारतम्य दिसले आहे. तरी ह्या चित्रपटासाठी संमिश्र प्रतिसाद आहेत, ज्याची त्याची आवड वैग्रे वैग्रे . वारणम आयीराम म्हणजे हजार हत्ती ! चित्रपट पाहून नावाशी सांगड घालावी जी मी अजून घालतोय. वडील-मुलगा ह्यातील एक छान नाते उलगडून दाखवणारा हा चित्रपट आहे आणि तो आपल्या ९९% अपेक्षा पूर्ण करतो , गौतम मेननचा हा एक मास्टरपीस असे म्हणण्यास काहीच हरकत नाही.