✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

एक पद्धत..

गवि यांनी
 ·  लेख
लेख
लेखनविषय (Tags)
राहती जागा
मुक्तक
समाज
जीवनमान
लेखनप्रकार (Writing Type)
प्रकटन
विचार
प्रतिसाद
म्हणे मरणाची बातमी देणार्‍या पोस्टकार्डाचा कोपरा कापून पाठवतात.. पोस्टकार्डंच कुठे राहिली आता.. सगळीकडे ईमेल.. अर्थात मी कधी कोपरा कापलेलं पोस्टकार्ड पाहिलं नाही.. पण असेल.. आपली एक पद्धत.. म्हणे मोटरमन रिटायर व्हायच्या लास्टच्या दिवशी त्याला डेक्कनक्वीनवर पाठवतात.. आणि एकही लाल सिग्नल देत नाहीत.. खरं खोटं कोणास ठाऊक.. सगळ्या मोटरमन्सना मिळत असेल हा मान..? मी कधीच डेक्कनक्वीनने गेलो नाही... अर्थात तिचा मोटरमन कधी पाहिला नाही .. पण असेल.. आपली एक पद्धत.. म्हणे फाशी सुनावताच जज निब तोडतात .. सिनेमात पाहिलंय.. .. अर्थ माहीत नाही.. पण भीषण वाटतं.. निबसोबत जजचं आतडंही तुटत असेल का? बाकी मी कोर्टात कधीच गेलो नाही.. खुनाच्या खटल्यात तर नाहीच नाही.. अर्थात मी जजचं तुटणारं निब किंवा आतडं पाहिलं नाही.. पण असेल.. आपली एक पद्धत.. म्हणे जट आली की लहानशा पोरीला देवाला सोडतात.. मग ती सगळ्यांचीच.. पण तिचं कोणीच नाही.. तिचा फक्त देव.. म्हणजे कोणीच नाही ना...? गावाचे जास्तीचे स्त्राव पुसून घ्यायला वापरलं जाणारं फडकं बनतं म्हणे तिचं.. पण आमच्याकडे पोरींसुद्धा सर्वजण ई व्हिटॅमिनवालं बदाम तेल आणि पँटीन शांपू लावतात.. हायजेनिक.. जटबिट येण्याचा प्रश्नच नाही.. अर्थात मी जटबिट आलेली कधी पाहिलीच नाही..आणि त्यामुळे पोरगी सोडलेलीही पाहिली नाही.. ..पण असेल.. आपली एक पद्धत.. ..
14761 वाचन
💬 प्रतिसाद (63)

प्रतिक्रिया

जेनी...
Sat, 03/31/2012 - 10:41 नवीन
गवि , सुंदर मांडणी . सगळ्याच कडव्यात कधीच अनुभव न घेतलेली व्यक्ति फक्त ऐकुन असनार्‍या गोष्टिंचा कसा आणि कुठ्वर विचार करु शकते ,ह्याच खूप सुंदर सादरिकरण केलयं. मनापासुन आवडलं. :)

मृत्युन्जय
Sat, 03/31/2012 - 10:43 नवीन
आई गं. वाचताना चढत्या क्रमाने कसेतरी झाले हो गवि. मन हेलावुन टाकणारे लेखन आहे. तुम्ही कुठलाही लेखनप्रकार त्याच कसबाने हाताळता. अभिनंदन आणि धन्यवाद.

निश
Sat, 03/31/2012 - 12:19 नवीन
गवि साहेब, तुम्हाला हात जोडुन नमस्कार. खरच अप्रतिम कविता आहे. ह्या कवितेत मुख्यता ह्या शेवटच्या कडव्यात समाजाचा वाईट पणा उघड केला आहेत. म्हणे जट आली की लहानशा पोरीला देवाला सोडतात.. मग ती सगळ्यांचीच.. पण तिचं कोणीच नाही.. तिचा फक्त देव.. म्हणजे कोणीच नाही ना...? गावाचे जास्तीचे स्त्राव पुसून घ्यायला वापरलं जाणारं फडकं बनतं म्हणे तिचं.. पण आमच्याकडे पोरींसुद्धा सर्वजण ई व्हिटॅमिनवालं बदाम तेल आणि पँटीन शांपू लावतात.. हायजेनिक.. जटबिट येण्याचा प्रश्नच नाही.. अर्थात मी जटबिट आलेली कधी पाहिलीच नाही..आणि त्यामुळे पोरगी सोडलेलीही पाहिली नाही.. ..पण असेल.. आपली एक पद्धत.. हे शेवटच कडव एक स्वतंत्र कविता होइल एतक जबराट आहे. (माणुस म्हणुन जगताना नेहमिच समाजातिल दांभिकपणामुळे दुखावणारा..) निश

निनाद
Sat, 03/31/2012 - 12:48 नवीन
निबसोबत जजचं आतडंही तुटत असेल का?
किंवा
मग ती सगळ्यांचीच.. पण तिचं कोणीच नाही.. तिचा फक्त देव.. म्हणजे कोणीच नाही ना...? गावाचे जास्तीचे स्त्राव पुसून घ्यायला वापरलं जाणारं फडकं बनतं म्हणे तिचं..
हे लेखन खाली जाईल मग परत वर दिसणार नाहीच अशी वाट पाहत होतो. आत्मवंचना आणि स्वतःची फसवणूक करणंही फार काळ जमले नाही... एकदा वाचल्यावर जी खिन्नता आली ती जातच नव्हती, अजूनही गेली नाही.

पक्या
Sun, 04/01/2012 - 04:05 नवीन
मुक्तक / काव्य आवडले. शेवटचा परिच्छेद वाचून अंगावर काटा येतो. पण तरिही एक जाणवलं की शेवटची ओळ ''पण असेल.. आपली एक पद्धत.." ही नको होती. त्या आधीच्या कडव्यांमधे उल्लेख केलेल्या पारंपारिक पध्द्तींना असेल आपली एक पध्दत म्हणून आपला तटस्थपणा दाखवता येतो. त्या ठिकाणी हे पालुपद कवितेच्या दॄष्टीने वाचकाची पकड घेतयं . पण शेवटच्या परीच्छेदात 'असेल आपली एक पध्दत' म्हणण्या इतपत तटस्थपणा चांगला वाटत नाही. माणसाचं मन हळहळ सुध्दा व्यक्त न करण्या इतपत मुर्दाड झालेलं असेल ह्यावर विश्वास नाही. त्यापेक्षा - अर्थात मी जटबिट आलेली कधी पाहिलीच नाही..आणि त्यामुळे पोरगी सोडलेलीही पाहिली नाही.. ..पण असेल.. आपली एक पद्धत.. असं म्हणवत देखील नाही ' असं किंवा अजुन काहितरी वेगळं हवं होतं असं वाटतं. आपल्या लेखनाचा चाहता आहेच त्यामुळे अजून असेच मनाची पकड घेणारे लेखन वरचेवर करावे ही विनंती.

समीरसूर
Mon, 04/02/2012 - 17:20 नवीन
गविंच्या लिखाणाला खरं म्हणजे जिवंत, सणसणीत अनुभवच म्हणायला पाहिजे. म्हणजे वाचल्यानंतर अक्षरशः त्या अनुभवातून स्वतः गेल्यासारखं वाटतं...बाकी त्यांच्या लिखाणाला लिखाण, लेख, मुक्तक वगैरे म्हणायचं...आपली एक पद्धत!!! एक नंबर लिखाण!!!