अपुरेपण संपत नाही देवा म्हणूनच तर तुझी आठवण येते !

@ राजाजी , कविता ही आत्मकेंद्रीत असते तर गाणे हे सार्वभौम असते. कविता.. त्यातील भाव.. शब्दांची ठेवण हे फक्त आणि फक्त कवीशी निगडीत असते.. कविता ही त्या कवीची नवनिर्मीती त्याच्या मनाचे.. विचारांचे प्रतिबिंब असते... तुम्ही म्हणता तसे गाण्यात असते.. गाणे हे सर्व लोकांना केंद्रित धरुन लिहिले/गायले जाते... त्याला सार्वभौमत्व मिळावे हीच त्या मागची इच्छा असते.. त्यामुळे कविता आणि गाणे यात मुलभुत फरक राहतोच.. मला तरी गाणी श्रवणीय वाटली तरी, कवितेच्या शब्दांना गाण्यात रुपांतर करुन उगा यमकी गेयता आणायची नाहि आवडत.. आणि कुठल्याच कवीला त्याच्या मुळ भावनांशी फारकत घेणारे शब्द लवकर आवडणार नाही ... सुरेश भटांसारखे खुप कमी जन आहेत ज्यांच्या लेखणीतुन गझल/ गाणे जन्माला येत होते( पण त्यासाठी संपुर्ण आयुष्य त्यांना तपश्यर्या करावी लागली, आयुष्यात ५ पुस्तकांच्या पलिकडे त्यांना जाता आले नाही. कारण उत्कृष्टतेसाठी मुबलक असणे गरजेचे नव्हते) सुधीर मोघ्यांची एक कविता .. 'दयाघना' आठवते आहे .. व्वा .. गाणे व्हावे तर असे .. कवितेसाठी संगित बदलायला लावणे., गाणे वेगळ्या पद्धतीने गायला लावले पाहिजे.. ------------------------------ @ शैलेंद्र : ग्रेस यांना त्यांच्या कवितेचे स्वता रसग्रहन केलेले आवडत नव्हते.. पण आपण करुया.. प्रत्येक वाचकाला वेगळा भाव दिसतो त्यांच्या कवितेत .. मागे एकदा ' भय ईथले संपत नाहि" चे रसग्रहण केले होते.. सापडवून आज रात्री देतो येथे. - तरीही या रिप्लाया निमित्त पुन्हा एकदा कविता वाचली.. सुंदर लिहिता तुम्ही.