जत्रा-२

लेख बराच 'प्रेक्षणीय' आहे :) आवडला :) (प्रेक्षक)बेसनलाडू

जत्रा रंगत चाललीय. वर्णन आणि छायाचित्रे - दोन्ही गोष्टी मस्तच. अगदी 'काठोकाठ भरु द्या प्याला, फेस भराभर उसळू द्या' सारखा जल्लोष जत्रेत रंगतना दिसतो आहे. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

वा क्या बात है... मजा आ गया...! मोनिकाबाईंमुळे फेस्ट चे काम जमलेच म्हणायचे तर... ह्या तंबूं मध्ये ठिकठिकाणी छुपे कॅमेरे ... म्हणजे दारू प्यायची पण राडा नाही असंच असणार ते! ;) "ही रसवंतीगृहे सकाळीच सुरू झाली होती ती पार मध्यरात्रीपर्यंत चालूच राहणार होती...संगीताची आणि सोनेरी जामांची जादू हळूहळू भुरळ घालायला लागली होती‍. " काय छान लिहुन जाता हो तुम्ही... आवडले! क्षमा करा... गुंडोपंतांचे ज्ञान जरा जुनाट असते म्हणून विचारावे लागते आहे.... हा ऑलिवर कहान कोण बॉ? या लेखाची शैलीवेगळी भासली...लेख मस्त जमलाय. वाचायलाही मजा येतेय. आपला गुंडोपंत

खूपच छान! अगदी साद्यंत वर्णन केल्यामुळे तो माहोल अनुभवता येतोय.

आज जर्मन रेस्टॉरंटमधे गाडी वळणार आमची तर!! खरं तर सगळ एका वेळी एक खायच्या प्यायच्या कितीतरी गोष्टी वर लिहल्या आहेत, डायट गेले उडतं बेक्स, स्प्राइट घरी आहे तेवढेच दुधाची ताकावर... झकास!!!!!!!! मस्त आनंद देऊन जाणारे लेखन करता तुम्ही हे असे नाही तर पाककृती!!

बै साब,तुमी लिव्हता लै भारी. मह्या गावाकडच्या म्हसोबाच्या जत्रेतबी खा,प्याची लै धूम राह्ती.पर, कुट तुमची जरमली आन कुट मही म्हसोबाची वाडी.

मस्त झालाय जत्रेचा दुसरा भाग. जत्रेततील वर्णन तर खासच झाले आहे, आपल्या ओघवत्या शैलीतील लेखनामुळे जत्रेत सहजपणा आलेला आहे. चित्र पाहता पाह्ता भाग लवकर वाचून झाला. लुडकणा-यांवर, गोंधळ घालणा-यांवर कॅमे-याची नजर असते त्यामुळे अनेक उत्साही लोकांना आपला उत्साह आवरता घ्यावा लागत असेल ! :) बाकी सर्वच ग्लासात बीअरचा फेस झालेला दिसतो, इकडे तसे झाले असते तर वेटरला शिव्या घातल्या असत्या आम्ही, आणि सांगू का तुझ्या सेठ ला ! अशी जाता जाता धमकीही दिली असती ! :) बाकी चिकनच आहे ना ते लटकलेले, तोंडात पाचक रस तयार झाला बॉ ! :) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मस्तच... मला हा धागा माहितीच नव्हता. या वर्षीच्या ऑक्टोबरफेस्ट बद्दल स्वातीताईला खरड टाकली तर तिने दिला दुवा. लेख आणि फोटो झकासच आहेत. जायला पाहिजे एकदा... :) बिपिन.

हे छगलं माझ्या साठी =P~ जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आमचा ब्लॉग

ऑक्टोबर फेस्ट्चे सुंदर चित्रवर्णन. मजा आली वाचताना. च्यायला, कमीत कमी एक चिल्ड बिअर गटकावत वाचायला पाहिजे होता लेख. असो. अभिनंदन.

त्या जलतरंगापाशी मला नेले असते तर त्यापुढे मधल्या तीन स्वरांचे काही खरे नव्हते. त्यानंतर उरलेले दोन प्यालेही रिकामे केले असते म्हणा. डिस्क्रिमिनेशन किती वेळ चालू द्यायचे...

स्वाती ताई, जत्रा आवडली.:) जत्रा भाग -१ आणि हा दोन्ही भाग वाचल्यावर केवळ जत्रेला फिरून आल्यासारखे वाटले. :) पण खाण्या पिण्याचे एवढ्या मोठ्या प्रमाणावर लोक असताना कसे मॅनेज होत असेल हा ही प्रश्न मला पडला आहे. :(