काही नाही रे भेंचोत.. आमचं नुसतं फ्रेंडलीये.. असं सगळ्या गँगला म्हणत म्हणत आणि आतल्या आत मोहरत जे काही केलं तेव्हाही व्हॅलेंटाईन डे येऊन गेले असणार बरेच.. लक्षात आलं नाही.. आमचं कॅलेंडर वेगळंच होतं.. म्हणून.. तेव्हाही सुरुवात झाली होती.. ग्रीटिंग कार्डांची चार्पाच दुकानं फोडायला.. पण फरक पडला नाही.. कारण ग्रीटिंग घ्यायचं नव्हतंच.. ग्रीटिंगबिटिंग कशाला.. भावनांचं प्रदर्शन नुसतं.. म्हणून.. चॉकलेटं.. हार्टशेपची नव्हती.. तिला दिलं होतं मी.. रावळगाव मला वाटतं.. अन तिनंही मला.. कॉफी बाईट.. रॅपर पडून आहे कपाटात खास कप्प्यात.. ठेवून उपयोग नसला तरी फेकायचं कुठे.. म्हणून.. दोन फेब्रुवारींच्यामधे पाऊस येतोच.. तेव्हाही यायचाच.. कानात गप्पकन दडा बसेस्तो भिजलो.. कधीकधी तर चक्क तिच्यासोबतही.. कॉलेज चुकवून.. करियरची कधी शाट पर्वा नव्हती...तिलाही..मलाही.. म्हणून... त्या वेळच्या त्या घरच्या त्या बागेत लाल गुलाब होता तिज्यायला..वास अजून नाकात.. पण तोडला कधीच नाही.. सगळे आपोआप कोमेजू दिले.. तोडून कशाला कोमेजवायचे.. म्हणून.. शहराच्या नावावरुन अमेरिका की ऑस्ट्रेलिया कळत नसलं तरी कुठेतरी ती आहे.. कुठेतरी आहे तशीच फेसबुकवरही.. पोराचे हॅलोवीन की थँक्सगिव्हिंगचे फोटो अपलोडवत.. मीही टाकलेत मारुति आल्टो घेतली तेव्हाचे.. आली होती तिची फ्रेंड रिक्वेस्टही.. "नॉट नाऊ" क्लिक केलं.. "नेव्हर"चं बटण नव्हतं.. म्हणून..