घडे काय हे; ना कळे योजना ही
उभा ज्येष्ठ रावा; कुणी हाक मारी
मिळे कोपर्याला नव्याने उभारी
उधाणून ऊर्मी उमलली दुपारी
गाभ्या तळाशी किती रत्नराशी
लयधुंद वलये तरीही उराशी
अंगी दुरावा कसा हा म्हणावा
रेखे कुणी पापणी-आत नक्षी
स्मिताची कळी अंगणी अंग जाळी
नयनी खुळी ओढ नवती निराळी
अव्हेरू कसे आवरू वा कसे
गुंतला व्याध पाशात भुलला अवेळी
.....................अज्ञात
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1340
प्रतिक्रिया
5
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अव्हेरू कसे आवरू वा
अव्हेरू कसे आवरू वा कसे
गुंतला व्याध पाशात भुलला अवेळी>>> व्वा व्वा व्वा....
एक परिपूर्ण काव्यानुभव...दिल खुष हो गया
मस्त
कविता
सुंदर! आणि रेखिव!!
सुंदर! आणि रेखिव!!
गाभ्या तळाशी किती
मनाच्या खोल सागरासम वर्णन वाटले .. मनापासुन आवडले..
अप्रतिम ..
तरीही 'गाभ्या' आणि 'नवती' हे नविन शब्द दिसले.. अॅक्युरेट अर्थ माहित नाही..
गाभ्या म्हणजे गाभार्याच्या आणि नवती म्हणजे नवी असे आहे का ?
फारच छान.. आवडली.
फारच छान.. आवडली. नेहमीप्रमाणेच....