Skip to main content

खादाड कंपू-२०१२

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी मंगळवार, 10/01/2012 17:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
या वेळी कट्टा जाहिर धागा काढुन ठरलेला असल्यामुळे,इतर अनेक मि.पा.करांप्रमाणे कट्ट्याविषयीची कल्पनाचित्र(जागा आधीच माहित असल्यमुळे ;-) ) आंम्ही मनात तयार केलेली होती.परंतू प्रत्यक्ष घटनास्थळी पोहोचल्यावर मात्र,हाटीलच्या भायेर(च)-''बनीयन ट्री''खाली(आमच्या आधी)जमलेली मेंबरं पाहुन आमी जरा शंकाकुल झालो होतो,म्हटलं...आधी आलेल्या बनीयन लेंगा प्रस्तावानुसार शेजारच्या गाडीत ती व्यवस्था केलेली आहे कि काय..?आणी नंतर सगळी मेंबरं.सॉरी सॉरी सभासद(हां आता कंसं सभ्य वाटलं बरं..!)जमल्यावर प्रत्येकाचं माप-काढुन त्या प्रमाणे ड्रेपरी वाटप वगैरे ठरलय की काय..?पण हाटीलच्या दरवाज्याजवळ गाडी(सॉरी टू व्हिलर ;-) )लावल्यावर आत डोकावल्या नंतर लक्षात आलं,की मंडळी तयार आहेत,पण अजुन मांडव 'तयार' झालेला नाहीये(बनीयन ट्री कार्यालय नविन असल्याचा परिणाम,दुसरं काय..? ) पण नंतर थोड्याच अवधीत सर्व कोरम हळुहळू भरत गेल्यावर,,मांडवाबाहेरचा 'अंदाज' घेऊन रस्त्यावर दंगा होण्यापेक्षा हे नामी वर्‍हाड आत बोलावलेलं बरं असा (मुळात भटजी असल्यामुळे ;-) ) कार्यालय वाल्याच्या बाजूनी विचार करत..सोकाजीरावांसारखा भारदस्त मामा हाताला घेऊन आंम्ही मांडवात शिरलो... बनियन ट्री कर्यालयाच्या म्यानेजरला अदल्यादिवशी मेनु बघायचं निमित्त करुन दस्तुरखुद्द ५०राव यांनी-''उद्या आपल्या इथे काय काय घडू शकणार आहे..(पक्षी-तुंम्हाला सहन करावं लागणार आहे)"याची आगाऊ-कल्पना दिलेलीच होती...पण कार्यालय नवं असलं तरी म्याने-जर जुना मंजे 'तयार' का नेमतात याची प्रचिती संपूर्ण कट्टा होईपर्यंत वारंवार आली..बाकी १मात्र आहे हां..बनीयन ट्री कट्टा-मग्न होण्याकरता १नंबर जागा आहे,हे आसनस्थ व्हायच्या आधीच पटलं.बसाबस झाली..पण हॉटेलचे भटजी नविन असल्यामुळे आपल्या पाटासमोर नुसतच पळीभांड/ताम्हन लावलय,आणी कार्यारंभ करायला कोणीच येत नाही हे पाहुन,वर्‍हाड अंमळ खिन्न झाल्यासारखं झालं आणी जागा सोडून काही अग्निउपासक हाटिलच्या भायेर,तर आम्च्या सारखे मळीसम्राट तंबाखू साठी वेगवेगळे कोपरे धुंडाळू लागले.पण म्यानेजरच्या करड्या नजरेतनं हे सुटलं नाही,त्यानी लगेच भटजी आले,भटजी आले..चला..चला..अश्या हाळ्या मारत पांगलेलं वर्‍हाड पुन्हा आसनस्थ केलं. हा मोका साधुन कट्टा आयोजक श्री.पन्नासराव यांनी-''कोणताही कार्यक्रम निर्विघ्न व्हायचा असेल तर,गणंपतिंचं पूजन करण्याशिवाय गत्यंतर नसतं''.या धार्मिक रुढिला अनुसरुन,खादाडीची सुरवात गोडानी केली की पुढे पदार्थ कोणत्या(ही) स्वरुपात आले,तरी चवीत विघ्न येत नाही,अश्या अंदाजानी सगळ्या मेंबरांची तोंडं त्या लाजवाब चॉकलेटयुक्त केकानी खदाडीसाठी तयार केली.काही मिनिटं केक साफ करण्यात जातायत नाही,एवढ्यात कार्यालयात जशी चहा/कॉफी विचारणारी 'पोरं' वर्‍हाडाच्या मागे मागे 'ट्रे' घेऊन हुभी र्‍हातात,तशी काही वेटर कम आर्डर घेणारी २ पोरं पन्नासरावांच्या मागं दिमतीला आल्याच्या थाटात हुभी ठाकली..मग सौरभ आणि पन्नासरावांनी पहिल्या आर्डर दिऊन,वेटरना मार्गी लावलं..तो इकडे सगळया मंडळींनी मि.पा.च्या कट्टा संस्कृतीला अनुसरुन दंगा करायला सुरवात केली होती.गप्पा टप्पा,एकमेकाची खेचणं,आणी ओक साहेब आलेले असल्यामुळे एकामेकाच्या नाड्याही खेचायला सुरवात झालेली होती. हे सर्व यथास्थित चालू असताना ,पूर्वी जशी खास पुणेरी कार्यालयात ''लवकरची पंगत धरुन कामावर जाणारी मंडळी दिसायची'' त्याच प्रमाणे प.रा...आणी मंडळी लवकर जायचं असल्यामुळे हळुहळू आमचा निरोप घेत बाहेर पडली...पका काका तर फ्लाईंग व्हिजिटलाच आले होते त्यामुळे तेही दरम्यान केंव्हातरी ''गमन करिते जाहले'' त्यामुळे मि.पा.धर्माचा स्विकार केलेल्या काही नव प्रवेशितांचे(आणी माझे देखिल) या मंडळींना जाणुन घेण्याचे मनसुबे उधळले गेले,आणी मन जरा खट्टू झालं...सोकाजीरावसुद्धा आम्ही आणलेल्या ''१६०-पानाला'' आणि आंम्हाला सोडून त्यांना जायच होतं म्हणुन गेले,पण आमचं कट्टामानस चित्र त्यामुळे काही प्रमाणात भंगल :-( त्यामुळे आमची अवस्था-'कट्टा आला पण सोकाजी गेला' अशी काही काळ झाली खरी... पण या अवस्थेतून आंम्हाला बाहेर काढायला एक नामी त्रिकुट-वपाडाव,धनाजीराव,आणी वो किस्ना है असं पाहाता क्षणीच ओळखू येणारा आमचा किसन द्येव,यांनी मांडवात हजेरी लावली...मागोमाग...सुहास डॉट-डॉट,गणेशा आणी इतर काही स्वयंभू देवता मांडवात शिरल्या आणी मग मात्र कट्टा खर्‍या अर्थानी रंगात आला... लाजवाब पालक शोरबा व इतर काही नेहमीच्या सूपनी कट्टा एक्सप्रेस धडधडत धाऊ लागली,भट्टीमधे तितक्याच चांगल्या-पनीर,मश्रूम,चिकन अश्या स्टाटर्सचा नामी कोळसा पडल्यावर मेन खादाडीचा लोणावळा कधी आला ते कळलं सुद्धा नाही...पण तो पर्यंत रविवार-नवं कार्यालय-त्रेधा तिरपिट योगाच्या फेर्‍यात अडकलेल्या कार्यालयाच्या पोरांमुळे आमची गाडी-मेनकोर्स नावाचा विधि कधी होतो..?अशी वाट बघत काही काळ लोणावळ्यात घुटमळली...मग एकदा गाडी थांबली की प्रवासी शीटावर थोडेच स्वस्थ बसणार,पुन्हा विडीकाडी.पान.चुना,तंबाखू...आणी धिंगाण्याला ऊत आला...शेजारच्या डब्यातले प्र-वासी आमच्या डब्यात डोकावून''कुठनं आली ही जत्रा..?'' असा चेहेरा करून बघायला लागलेच होते...पण पुढचा राग रंग ओळखुन त्या महान म्यानेजरनी आंम्हाला सगळ्यांना एकदाचं-खाली बशिवलं...आणी आधी नुसत्याच रोट्या/नान वगैरेंची रेलचेल सुरू केली.अता मेन कोर्सच्या डिश जर का लवकर पाठवल्या नाहीत,तर लहान पोरांच्या शाळेत जसं..सगळ्यांचा डबा संपल्यावर-शेवटच्याचा डबा हिसकावतात,,,तशी लोणची/कांद्याच्या सगळ्या प्लेटांची अवस्था होइल हे ओळखून पुन्हा त्याच तत्पर आणि तयार म्यानेजरनी मेन कोर्सची ऑर्डर टेबलांवर आणुन रोट्यांवर होऊ घातलेला अनुचित हल्ला रोखला,मग काय..? सग्ळी गप्पा/हलकल्लोळ करुन थकलेली हात आणी तोंडं समरांगणावर एकदम चाल करुन ग्येली...पहिली दहा मिनिटं शत्रूची अशी बेजान कत्तल करण्यात गेली...की पुढच्या डिशची पलटण आंम्हा खादाड योद्ध्यांपुढे आल्या/आल्या नरम पडावी...परिणामी जेवण संपेपर्यंत म्हणजे युद्ध शेवटच्या टप्यात आल्यावर मधेच वेळ काढुन जरा परत गप्पा/टप्पा वगैरे चालू झाल्या...पण शत्रू रणांगणावर शिल्लक राहू द्यायचा नाही,अश्या बेतानीच हल्ला चालला होता...आणी अश्या युद्धाची अंतिम परिणिती अव्वल विजयात होत असते,हे ऐतिहासिक वचन अखेर सर्व मिपाधर्मियांनी सार्थ करुन दाखवलं...म्यानेजरही मनात म्हणला असेल,,,''मायला असलं वर्‍हाड बघितलं नव्हतं'' अश्या तर्‍हेनी एकमेकांचा परिचय करुन घेत, मो.नंबरर्सची देवाण घेवाण होत...नेहमीच्या दिमाखदार पद्धतीने मि.पा.कट्टा-खादाड कंपू-२०१२ यथास्थित पार पडला... कार्य संपलं की शेवटी ग्रुप फोटोंची परंपरा असतेच...त्या प्रमाणे 'भायेर'-वडाच्या झाडाखाली-कट्ट्याला आलेल्या सर्व अवतारी पुरुषांचे वेगवेगळ्या पोज मधले ग्रुप फोटो होऊन...बाहेर पेटलेल्या थंडिचा अंदाज घेत घेत,,,सर्व मेंबरं घराच्या दिशेनी पांगली सुद्धा... गणपतिंचे पूजन करण्यासाठी ५०रावांनी अणलेला खास नैवेद्य लवकर सोडुन जाणार्‍या :-( सदस्यांपैकी १-मि>ध.मु. आणी मिपाकरांनी केलेली त्यांची हास्यबोळवण बोळवणीला हातभार लावणारे-डाविकडून...सुहास..,पाठिमागे प्यारे१,कडेला आंम्ही,आणी आमच्या पाठिशी विंग कमांडर-ओक स्टाटरवरचा हल्ला-अनुक्रमे...वल्ली,पिंगू,फक्त५० रिकाम्या प्लेटा आणी बेचैन मिपाकर-१...गणेशा,प्रशांत,सूड,धनाजीराव,किसन-द्येव,आणी शामियान्याच्या ऐतिहासिक पार्श्वभूमीशी एकरुप झालेले-मालोजीराव रिकाम्या प्लेटा आणी बेचैन मिपाकर-२...डावी बाजू-मि.ओक,प्रशांत,..उजवी बाजू-मृत्युंजय,पन्नासराव,गंभीरराव,धन्या रिकाम्या प्लेटा आणी बेचैन मिपाकर-३(वरचेच सर्व,परंतू-सर्व फोटोंमधिल काही नावे माहित नसल्यामुळे टाकु शकलो नाही..क्षमस्व) रिकाम्या प्लेटा आणी बेचैन मिपाकर-४ या रांगेत-सुहास.. पिंगू (कदाचित वेळ जात नसल्यामुळे-नाकात तपकिर लावत असावे ;-) ) रिकाम्या प्लेटा आणी बेचैन मिपाकर-५ या पाचही फोटोंचा अर्थ- रविवार-नवं कार्यालय-त्रेधा तिरपिट योग यात-कोपर्‍यातुन-मोदक(चमच्यानी साजुकतूप पोटात पाडून घेत असलेले),त्याच्यापुढे... ,नंतर वपाडाव,,आमच्या आणी वपाडावच्या मधेच दडलेले-मनोबा-यांचा या फोटोत,केवळ हात आहे ;-) ,मग आंम्ही,आणी आमच्या(च)शेजारी पक-पक-पक... तिच बेचैनी आणी मिपाकर,पण बेचैनी नुसतीच एंजॉय कशी करावी हे शिकवण्याच्या प्रयत्नात-कोपर्‍यात बसलेले अव्वल मिपाकर-श्री.प्यारे१(थम्स अप पोज),आणी किसनद्येवांच्या शेजारी 'श्रीरंग'-काय जोडी जमलीये नाई ;-) वेटरला(आता)बैल होऊन तरी अंगावर ये...असं सुचवणारे गवताळ टिमचे सदस्य-म्हणजे दस्तुरखुद्द आंम्ही(लाल कपडा) यात असलेले-समोरुन..वल्ली-मोबॉइल,वपाडाव,मन-१(मनोबा),बुल-फायटर-आंम्ही, व सूड खाद्य चिंतनात मग्न असलेले मिपाकर सूप आणी तितक्याच गरम गप्पांना आलेला ऊत-यात ओकांबरोबरच्या गप्पांमुळे वल्लींचा चेहेरा कसा आनंदानी फुलुन आलाय याची प्रचिती येतीये..पुढे त्या गप्पांमधुन यशस्वीपणे अंग काढून घेतलेले-प्रशांत आणी सौरभ वल्ली आणी ओकांची गुप्त खलबतं-भाग-१ गुप्त खलबतं-भाग-२ स्टाटर बसलं ;-) आणी सुटली गाडी एकदाची म्हणुन प्रसन्न झालेले धनाजीराव वाकडे ऊर्फ धन्या मेन कोर्सच्या प्रतिक्षेत एक गंभीरराव आणी एक खंबीरराव हाटीलचा एक उत्साहशामक केंद्रबिंदू(ओळखा पाहु हे काय असेल..?) गो-पी,आणी गो-पी--का(?) मंजे यात किस्नाला जागाच नाय,,,अरं..रं रं...द्येव मानसात आला तर त्याची कशी जागा जाते बगा.... ;-) अवतारी पुरुषांची सभा-१..डावीकडुन-वपाडाव,मालोजीराव,आंम्ही,आम्च्या मागे-नि३,नंतर मोदक,शेजारी प्रशांत,त्या दोघांच्या मागे सुहास..,(खांद्याला झोळी लाऊन)संन्यस्त-प्यारे-१,शेजारील गंभीरराव(हेच भरत असावे का?),किसनराव सभेतले अवतारी पुरुष-२डावीकडुन-प्रशांत,श्रीरंग,सुहास..,पिंगु,सुड,धन्या,वल्ली,कट्टा आयोजक-फक्त५०,५०आनी माझ्या पाठिशी-नि३,मोदक,नंतर प्यारे१,वपाडाव आणी शेवटी पक पक पक ता>क>-(प्यायचं नव्हे-पचवायचं ;-) )-मेन कोर्स हा युद्धमग्न परिस्थितीत घडून गेला असल्या कारणानी त्यावेळेसचे फोटो नीट निघुच शकलेले नाहीत..सबब ज्यांना ते याची देही/याची डोळा पहायची इच्छा असेल..त्या सदस्यांनी पुढील युद्धात सामिल व्हावे..ही णम्र इनंती... अजुन १वाटी ता>क>-- फ्लाईंग व्हिजिट देऊन गेलेले सदस्य-प्रकाश घाटपांडे,परिकथेतील राजकुमार,धमाल मुलगा,विवेक मोडक,प्रीत-मोहर,सोकाजीराव त्रिलोकेकर,नावत काय आहे,गणेशा.. :-)

वाचने 22676
प्रतिक्रिया 107

प्रतिक्रिया

In reply to by श्रीरंग

आम्हाला बुवा जाम आवडली कस्तुरी/हीना. म्हणूनच आवर्जून आठवण करून दिली...खुलाश्याबद्दल थँक्यू :-) अता निघालीच आहे अत्तराची चर्चा तर त्याची लेखात लिहायची र्‍हायलेली अख्खी अठवणच शेअर करतो--- पन्नासरावांनी केकचा नैवेद्य देऊन गणपतिंचे पुजन करण्या आधी मी सगळ्या पंगतीला खुर्च्यांमागुन अत्तराचे मंगलाचरण करत सुटलो होतो...माझी गाडी ओककाकां-जवळ आली,,तेवढ्यात १/२मेंबरं का कोण जाणे हसली..आणी त्याचा परिणाम म्हणुन की काय,कुणास ठाऊक...ओककाकांनी अत्तर लाऊन घेण्यासाठी-मला मिष्किलपणे-''कोणता हात पुढे करू?'' असे विचारले..मग मी ही -''जो लवकर नाकाजवळ जाइल तो...!'' असे उत्तर मुष्किलपणे दिले... (हीह्हा ;-) ) त्यामुळे माझ्या आजुची आणी बाजुची अशी सर्व मंडळी हसली...

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

ओक काकांनी केलेला समारोप आणि फक्त ५० नी सांगितलेला जोक्स.. हे लिहायला विसरले तुम्हि आणि हो तुम्हाला वेळेवर सुचलेल्या त्या कवितेच्या चार ओळि त्या पण....

In reply to by प्रशांत

हो त्ये येक र्‍हायलच...! ओकांचा समा-रोप मला का कोण जाणे अठवत नाही... आणी फक्त५० यांचा जोक त्यांनाच सांगु दे की राव.. ;-)

आपले लेखनकौशल्य महान आहे. 'कट्टा आला पण सोकाजी गेला' हे मात्र भारी. बरेच फोटू हे खाद्यपदार्थांची वाट बघतानाचे असल्याने बरे वाटले. आम्ही तरी दरवेळी आमच्याच डोळ्यांना शिक्षा का म्हणून द्यायची? एकंदरीत कट्टा चांगला झाला असल्याचे भासत आहे.;)

In reply to by रेवती

आपले लेखनकौशल्य महान आहे. 'कट्टा आला पण सोकाजी गेला' हे मात्र भारी.... :-) धन्यु @-बरेच फोटू हे खाद्यपदार्थांची वाट बघतानाचे असल्याने बरे वाटले.आम्ही तरी दरवेळी आमच्याच डोळ्यांना शिक्षा का म्हणून द्यायची?>> :-D आssssआssss लागलंss लागलंss

प्रीतमोहर बै यानी का पलायन केलं हे हळूच विचारून घेण्यात येईल. पुढच्या कट्ट्याला आयोजकांमधे महिलांना प्रतिनिधित्व द्या, आणि ड्रेसकोडची भीती घालू नका, म्हणजे महिला आरक्षणाची मागणी करायची वेळ येणार नाही. ;)

लैच भारी वृत्तांत गुर्जी! मझा आला. मी आणि पिंगू ५० रावांना फोनवत फोनवत ठरलेल्या ठिकाणी पोहोचलो. पोहोचल्यावर बघितले तर मिपाकर बाहेरच घोळका करू उभे होते. बरेचसे प्रथमच भेट्णारे. घाटपांडेकाका, नाकाआ, प्रशांत, भरत हे पहिल्यांदाच भेटणारे मिपाकर तर परा, ५० फक्त, नुकतीच हुच्चभ्रु झालेली प्रीमो आणि अतृप्त आत्मा हजर होते. नमस्कार चमत्कार झाल्यावर गुर्जींनी (अतृप्त आत्मा) आधि कबूल केल्याप्रमाणे माझ्यासाठी आणलेला 'केसर चुना' माझ्या हवाली केला. गुर्जी लै वेळा धन्यवाद हो ! मग लगेच त्यांच्या आज्ञेचा मान राखून त्यांच्याबरोबर जागेची सोय करायला व्यवस्थापकाकडे गेलो आणि त्याला टेबले लावायला सांगीतलं. त्यानंतर हळू हळू गप्पा टप्पा चालू झाल्या. मी आपली सवयीप्रमाणे 'चैतन्यकांडी' पेटवली तोच वेटरकडून 'बनियान ट्री' मधे 'स्मोकिंग अलावूड नाय' अशी शिकवणी घेणे झाले. मग बाहेर जावेच लागले :( ह्या मोक्यावर सर्व इच्छुकांनी चौका मारून घेतला आणि पुन्हा बाहेर एक घोळका जमा झाला :) चैतन्यकांडी संपेपर्यंत सूड्चे आगमन झाले. स्वारगेट ते राजाराम पूल हा प्रवास अडीच तासांच्या विक्रमी वेळात पूर्ण करून त्यांनी इतिहासचं घडवला. ह्या विक्रमाबद्दल पुढच्या कट्ट्याला त्याचा शाल आणि श्रीफळ देऊन सत्कार करावा असा प्रस्ताव मी ह्या ठिकणी मांडू इच्छितो. वास्तविक सूड माझ्या घरापासून अगदी हाकेच्या अंतरावर नाही पण जवळच रहातो तरीही......असो. पुन्हा आत आलो तर चॉकलेट केकचे वाटप सुरू होऊन आडवा हात मारणे चालू झाले होते. प्रीमोने लगेच हावरटासारखे आख्खे ३ केक, हो हो... 'तीनं' केक साफ केले. त्यामुळे मला मग प्यारेच्या केक मधला एक तुकडा खाऊन समाधान मानावे लागले. प्यारे, देव तुझे भले करो. अरे हो डब्बल भले करो, प्यारेने मला त्याच्याकडे असलेला दुबईहून आणलेला एक शॉट ग्लास भेट दिला त्यादिवशी. आता कोरम पूर्ण भरला होता. गवि म्हणाल्याप्रमाणे मिपाधर्म वाढीला लागलेला पाहून ऊर भरून आला अगदी. डोळे अंमळ पाणावत होते तोच प्रीमोला घरी सोडण्याची तीने आ़ज्ञा केली. आजकालच्या मुलींना विनंती हा शब्द माहीतच नाही :( बरं आ़ज्ञातर केलीच पण वरून माझी शोफर अशी संभावना ही केली. :( त्यामुळे आणि मिपा कट्ट्याला महिला आयडींनी लावलेल्या अनुपस्थितीचा निषेध म्हणून लवकर निघायचा निर्णय घेतला. असे भरलेल्या पानावरून ऊठून जिवावर आले होते पण..... गुर्जी आणि ५० फक्त, नियोजन आणि आयोजन ह्याबद्दल मनापासून आभार. उपस्थित मिपाकरांचेही हजेरी लावून मिपाधर्म वाढवल्याबद्दल आभार! मिपाकर्स रॉक्स.... - (पुढील कट्ट्याच्या प्रतिक्षेत असलेला) सोकाजी

In reply to by सोत्रि

. स्वारगेट ते राजाराम पूल हा प्रवास अडीच तासांच्या विक्रमी वेळात पूर्ण करून त्यांनी इतिहासचं घडवला. वास्तविक पाहता हा प्रवास अवघ्या वीस मिनीटात पूर्ण केल्या गेला होता. उरल्या वेळाचे संदर्भासहित स्पष्टीकरण दिल्या गेले होते तरीही असो. :D

भटजीबुवा तुम्ही फुलांच्या रांगोळ्या नाही काढल्या का इथे. :) असो! मजा केलेली दिसते. पुढच्या वेळेस मलाही अ‍ॅड करा.

In reply to by भिकापाटील

@-भटजीबुवा तुम्ही फुलांच्या रांगोळ्या नाही काढल्या का इथे. :-) >>> थितं नै तं,,,हितं घ्या... :-) आता खुष...? :-)

चिंचवडहून मी आणि पक पक पक बरोबरच निघालो. साक्षात भगवान किसनदेवांची आज्ञा झाल्यामुळे अप्पा बळवंत चौकात त्यांच्यासाठी सुशिंचे 'बरसात चांदण्यांची' घेणे क्रमप्राप्तच होते. आख्खा अप्पा बळवंत चौक पालथ्या घातल्यानंतर एक अखेरचाच प्रयत्न केलेल्या दुकानात मात्र नेमके ते मिळाले आणि आमचा जीव भांड्यात पडला. हाटेलजवळ पोहोचलो तेव्हा ७/८ मिपाकर आलेलेच होते. प्रथमच भेटत असलेल्या काहींशी नव्याने ओळख झाली. तितक्यात गुरुजी आलेच. हळूहळू बाकीची मंडळीही आलीच मग एकच दंगा सुरु. काही वेळाने मग ओक काकांबरोबर खलबते सुरु झाली. महाराष्ट्रातील किल्ल्यांची बांधणी आजच्या काळातही त्यानुरूप करता येईल का या विषयावर काथ्याकूट करण्यात आला, मृत्युंजयचाही त्यात सहभाग होता. सुहासशी गप्पा मारतांना अनेक नवनविन किस्से समजले. पहिल्यांदाच मिपा कट्ट्याला हजेरी लावणारे काही मिपाकर शांत शांत होते. पुढच्या कट्ट्याला ते नक्की खुलतीलच. एकंदरीत कट्टा एकदम मस्त झाला. पण जेवणानंतर पान खायचे राहिलेच. त्याची कमी मग मी आणि पक पक पक यांनी नळस्टॉपवरील शौकीनचे मघई पान खाउन भरून काढली. तिथे एक पुणेरी पाटी पाहून उर भरून आला. पुणेरीपाट्या यासंथळावरून साभार (या संस्थळावर आम्हीसुद्धा ८९ पाट्या टाकल्या आहेत) ;)

परिच्छेद आणि महिला सभासद नसलेल्या कट्ट्याचे वर्णन आवडले ;) आजकाल कट्ट्याच्या धाग्यांवर जास्त न बोलायचं ठरवलंय.

मस्त.. बरीच मोठी जत्रा भरली होती म्हणजे.. ;) कुणीतरी कट्टा चालू असताना फोन केला होता.. ती व्यक्ती म्हणत होती की मासळी बाजारात फोन केला असे वाटत होते.. ;) बाकी लवकरच एका कट्ट्यात हजेरी लावणारच. :)

In reply to by मराठमोळा

@ती व्यक्ती म्हणत होती की मासळी बाजारात फोन केला असे वाटत होते..>>>त्या दिवशी फक्त मासेबाजार होता.. ;-)

वा जेब्बात!!! धमाल केलीत म्हणायची... कट्ट्याला येऊ शकलो नसलो.. तरी फोटो भरपूर वेण्जोय केले बरेच नवीन चेहरे दिसत आहेत , नाव टाकली असतीत तर बर झाल असत :)

बदली फलंदाज म्हणून आलेल्या भटजी बुवांनी अगदी धडाक्यात चौकार-षटकार ठोकलेत कि.! :)

गप्प रहायचे ठरवले आहे ;)

In reply to by पियुशा

@पुढल्या कट्ट्याला आगाऊ ( ;-) शुभेच्छा ! >>> अंsss अच नै... अता आमाला याच्यावल येक (आ-गाऊ) गाणं पायजे ... ;-)

In reply to by पियुशा

@(आ-गाऊ) गाणं ? त्ये काय असत ? >> आपण गायला लागल्यावर,लोकं आsss वासून बघु लागतात... ते आ-गाऊ गाणं ;-)

मस्त झालाय कट्टा, पण एक विचारते तुमच्याकडे तुमच्या सहचारीणीला घेउन जाण्याची रित नाही का हो? एकाचीहि मिसेस नाहि हे विषेश

मस्त झालाय कट्टा, पण एक विचारते तुमच्याकडे तुमच्या सहचारीणीला घेउन जाण्याची रित नाही का हो? एकाचीहि मिसेस नाहि हे विषेश
पुरुषांच्या मंगळागौरीला बायकांना आणि बायकांच्या मंगळागौरीला पुरुषांना नेण्याची पद्धत नसते. ;) अर्थात प्रीमो ही अमानवी असल्याने तिला ह्यातून वगळण्यात आले आहे.

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

तेज्याय्ला
अर्थात प्रीमो ही अमानवी असल्याने तिला ह्यातून वगळण्यात आले आहे
हो आम्ही आमच्या बेलाच्या व अत्यंत प्रिय अश्या एडवर्डच्या जमातीतलेच आहोत. धन्यवाद परा. तुच रे तो मला ओळखणारा!!!! बाकी @ सोत्रि मी हावरट काय? आता पुढच्या कट्ट्याच्या वेळी हावरटपणाचा डेमो दिल्या जाईल. याची नोंद घेतल्या जावी.

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

बघा.... असं असावं माणसानं, पराशेटना पुरषांच्या मंगळागौरीचीही रीतभात माहीत आहे. आमच्यासाठी हे काहीतरी नवीनच कानी पडतंय. इथे मंगळागौरीची पूजा करुन नंतर ते पुरषांच्या मंगळागौरीचं जागरण करायला गेले होते तर !! आणि आम्ही म्हणतोय पराशेट लवकर का गेले. भारी धार्मिक हो !! ;)

In reply to by सूड

पुरुषांची मंगळागौर तुला माहित नाही त्यात काही नवल नाही रे सूड. तुझे क्षेत्र नाही ते. तुम्ही फक्त पुरुषांचे हळदीकुंकू* करा. * संदर्भ ;-)

मस्त वर्णन. झकास झालाय कट्टा एकूण. :)