घे बाबाच्या कुशीत सोन्या..
मराठी कविता समुहाच्या 'लिहा प्रसंगावर गीत' या उपक्रमासाठी मझा सहभाग...
बाबाची अंगाई
पापण्यांवर नीज येऊन जडावले डोळे
घे बाबाच्या कुशीत सोन्या निवांत हिंदोळे
धावधावतो बाबा जणू की पायाला भिंगरी
शिणतो, धडपड करतो येण्या लवकर माघारी
व्याकुळते मन बाल्य स्मरुनी होते बघना खुळे
घे बाबाच्या कुशीत सोन्या निवांत हिंदोळे
बाबालाही आस सतावे तुझ्याच बोलांची
चिऊ-काऊची गोष्ट बोबडी लाख मोलांची
समजुत काढू कशी तुझी मी मलाच हे ना कळे
घे बाबाच्या कुशीत सोन्या निवांत हिंदोळे
घरट्यामध्ये पक्षी निजले रात खूप झाली
चांदोमामा झोपी गेला त्याच्या मेघ महाली
नीज माझ्या राजा आता थांबव ना चाळे
घे बाबाच्या कुशीत सोन्या निवांत हिंदोळे
आई भवती तुझे छोटुले विश्व गुंफ़लेले
कर्तव्याने बाबाचे बघ हात बांधलेले
इवले इवले स्मरशील ना रे अपुले क्षण आगळे
घे बाबाच्या कुशीत सोन्या निवांत हिंदोळे
-प्राजु
कविता आवडली. एकदम तरल आणि
एकदम झक्कास
मस्त ,भावस्पर्शी कविता !
आवडेश...
मस्तच
प्रयत्न चांगला आहे.....
कविता अतिशय सुंदर आहे हे
व्वाह!!
म्हणजे असं काहीसं...
जबरा.
__/\__
बाबाच्या ढेरीवर टाक तुझे
गवि हल्ली कवि झाले आहेत
व्वा व्वा... !!!
बाबाच्या ढेरीवर टाक तुझे
सुंदर...
मस्त!
मुळ कविता आणि गविंनी लिहिलेली
अतिशय छान छान !!
प्राजु, तुमची कविता निर्विवाद
हा हा हा.. खरंय. झोपेल की
(No subject)
गवी मस्तच.(हे अय्या मस्तच
दोन्ही कविता एकदम मस्त, आणि
दोन्ही कविता आवडल्या...