✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ती आणि ते

— नगरीनिरंजन,
गावाच्या घराघरातून ती नांदते आणि प्रत्येक माणसात उगम पावून खळाळत्या नदीसारखी गल्लीबोळातून वाहते बैलाचा बळी देऊन मांस खाणारा कंटाळून सोवळ्यात जातो तेव्हा ती थोडी बदलते कमरेला झाडू लावणारा चिडून पुस्तक हाती धरतो तेव्हा ती थोडी वळते उमटत असतात लाटा तिच्यात तिच्यावर विहार करणार्‍यांच्या क्रीडेने घुसळली जाते तिच्या तळाशी गुदमरून बुडणार्‍यांच्या आकांताने जिवंत असतो गाव रसरशीतपणे तिच्यातल्या लाटा-भोवर्‍यांमुळे नि:स्तब्ध गावतटावर फक्त ते तिच्या रक्षणासाठी बसलेल्यांचे सांगाडे....
2532 वाचन
💬 प्रतिसाद (11)

राजेश घासकडवी
Sun, 08/28/2011 - 09:11 नवीन
कुठल्याही पळी, पंचपात्री कमंडलूत ती सामावत नाही ओंजळीपलिकडे कशात ती कधीच मावत नाही शेवटच्या ओळीत 'तिच्या रक्षणासाठी' ऐवजी 'थोपवण्यासाठी बांध घालून बसणारे' रूपकाला अधिक धरून झालं असतं.

नगरीनिरंजन
Sun, 08/28/2011 - 10:49 नवीन
>>शेवटच्या ओळीत 'तिच्या रक्षणासाठी' ऐवजी 'थोपवण्यासाठी बांध घालून बसणारे' रूपकाला अधिक धरून झालं असतं. खरंय, पण मग ते तितकेसे अ‍ॅब्सर्ड वाटले नसते. :)
↩ प्रतिसाद: राजेश घासकडवी

सहज
Sun, 08/28/2011 - 09:33 नवीन
भाषा व संस्कृती रक्षक व्याकरणशास्त्री/ प्रमाणभाषाप्रेमी?

प्रकाश१११
Sun, 08/28/2011 - 10:40 नवीन
छान कविता - बैलाचा बळी देऊन मांस खाणारा कंटाळून सोवळ्यात जातो तेव्हा ती थोडी बदलते कमरेला झाडू लावणारा चिडून पुस्तक हाती धरतो तेव्हा ती थोडी वळते हे आवडले ..