पावसाचा दरोडा आला सोसाट्याचा वारा उठलं धुळीचं रिंगण झाडझाडोरे हालता गेल सारं रान पिंजून || बांधावर आम्ही उभे आधार एकमेकांना दोघे तवाच ढग आले दाटून गेलं आभाळ फाटून || थेंब पावसाचे मोठे द्वाड अंगावर बसे वादीचा चाबूक जवा पाहिजे तवा नाही जवा नको तवा यायची खोड || विजा चमकून भिती घालती काही आगाव भुईला टेकती वंगाळ भिती मनाला खायी जिवासाठी आसरा शोधू पाही || उघडा सारा रानमाळ नव्हतं कुणाचं छप्पर ठिपक्यावानी झाड लिंबांच सावली देत उभं र्‍हातं || तेवढा तोच आधार तेचा आडोसा घेतला त्याखाली वल्ले होतो थेंब जोराचे चुकवत || एकाएकी आक्रीत झालं सन्नकन आला जाळं डरकाळीच्या आवाजानं सारं रान हादरलं || मघापासून जणू चाटीत होती जिभल्या तू तुझ्या विजबाई माझ्यावर आभाळ कोसळलं कुणाकडे मी पाहू बाई || मोठी उलथापालथ झाली नजरंसमोर घरधनी पडला एकाएकी प्राण त्याचे गेले कोळशावानी काळाठिक्कर झाला || कारे आवचिंदी पावसा तू ग भवाने विजबाई दोघं आले दरोड्याला नशीब माझं लुटून जाई || - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३१/०८/२०११