जय श्रीराम...!!!

नवीन धागा काढावा.

शिल्पा ताई, (निदान आजच्या दिवशी तरी) थोडं दमानी घ्या. रामाच्या नावानी आज घरात माझी ही गोड्धोड करुन राहीली आहे. बादवे रामानी सितेला सोडली नव्हती, सिताच निघुन गेली होति. : इती : लव-कुश बाय रामानंद सागर. पन जे काय झालतं ते लयी वाईट झालं (होत). पन आपन त्यातुन चांगल घेउया. हो ना ? श्री राम जय राम....जय जय राम !

हे राम.. १००+ (+१०० नव्हे हे कृ ल घे.)

स्वतःच्या बायकोला पळवून १ वर्ष कैदेत ठेवणार्‍या रावणाविरुद्ध समुद्रापार जाउन युद्ध करून तिला परत आणणारा तो मर्यादापुरुषोत्तम श्रीरामच.

रामनवमी आहे म्हणुन मोठ्या उत्साहाने धागा उघडला होता. पण त्याचे अधीच मातेरे झालेले पाहुन अतिशय वाईट वाटले. कदाचीत झालीही असेल चुक रामाची, पण त्या मुळे त्याने केलेल्या इतर कार्याचे महत्व कमी होते असे मला वाटत नाही. पुरुष स्त्री हा वादाचा उल्लेखही अप्रस्तुत वाटला. आजच्या कलीयुगात रामाची जशी गरज आहे तशी शुर्पणखेचे नाक कापणार्‍या लक्ष्मणाची पण आहे याची प्रकर्षाने जाणिव झाली. राम सर्वांचे कल्याण करो.

जय श्रीराम!!! जय सीताराम!! शिल्पा ताई, रामाचा तो निर्णय एका पतीचा नव्हता. तो निर्णय पतीपेक्षा मोठ्या जबाबदारीच्या पदावर असलेल्या राजाला घ्यावा लागला होता. स्पायडर मॅन सिनेमामधला एक ड्वायलॉक आठवला.. Great Power comes with Great Responsibility. रामाला स्वतःच्या पत्नीच्या चारित्र्यावर कणभरही शंका नव्हती, पण त्यावेळच्या परिस्थितीमधे एका राजाने जे करणे योग्य होते तेच रामाने केले, रामाला किती यातना झाल्या असतील ते प्रभू श्रीरामच जाणे. आपण जसे रामाच्या निर्णयावर पटकन शंका घेतलीत आणि अनादर करुन मोकळ्या झाल्यात तशीच एका त्या अनोळखी व्यक्तीने विचार न करता सीतामाईच्या चारित्र्यावर पटकन शंका घेतली होती.

स्वतःच्या बायकोच्या चारित्र्यावर संशय घेणाऱ्या कोण्या धोब्याच्या मताचा आदर म्हणून तिला परत वनवासात पाठवणाऱ्या रामाचा मला अजिबात आदर नाही. अगदी सहमत आहे. रेल्वे अपघातात स्वतःचा काही संबंध नसतांना नैतिकतेच्या कारणावरून राजीनामा देणारे लालबहादूरशास्त्रींबद्दल सुद्धा मला आदर नाही. * पण काय करणार ? मी रहातो त्या परिसरातील बिनडोक लोकांना दोघांबद्दल आदर आहे. :) वर तुम्ही उद्धृत केलेला धोब्याचे मत, त्याचा परिणाम, सीतेचा त्याग इत्यादी वाल्मिकी रामायणातील कोणत्या कांडात, कोणत्या सर्गात आहे, ते श्लोक, तो सर्ग, ते कांड तज्ञ लोक मूळ रामायणातले मानतात का? भवभुतीच्या नाटकाचा रामायण कथेवर काय परिणाम झाला असले प्रश्न मी विचारणार नाही. कारण तुम्हाला त्याची उत्तरे माहित नसणार याची पूर्ण खात्री आहे. जय श्रीराम !! * शास्त्रींबद्दलचे वाक्य उपरोधाने होते हे सुज्ञांना कळले असेलच, बाकीच्यांना आता कळावे.

हा हा हा :) शिल्पा काकुंचे कॉमेडी प्रतिसाद मला नेहमीच भुरळ घालत असतात ... अगदी पोट दुखेस्तो हसवलेत . अजुन एक अशीच कॉमेडी करण्याचा छोटासा प्रयत्न सिता ही मुर्ख स्त्री होती. तिचा आघाऊपणा लक्षात घेऊनच रामाने लक्ष्मणाला कुटी मधे प्रोटेक्शन साठी ठेवले होते. नंतर जेंव्हा मारिच ने रामाची मिमिक्री करुन "लक्ष्मणा धाव .. " अशी आरोळी टाकली तेंव्हा ही मंद सिता मैय्या लक्ष्मणाला तिकडे भाग पाडते . श्रीराम कोण आहेत हे सितेलाच ठाऊक नव्हते काय ? श्रिरामाच्या पराक्रमावर खुद्द सितेचा विश्वास नव्हता हे यातुन दिसते . दोन पावले पुढे जात सिता लक्ष्मणाच्या नितिमत्तेवर पण टिपण्णी करण्यास विसरत नाही. तो डायलॉग बोलताना सितेची चिड न येता स्त्रीबुद्धीची किव वाटते. बिचारा लक्ष्मण , मुर्खापुढे काय डोकं लावणार म्हणुन जातो , पण जाताना लाईन मारण्याचे कर्तव्य विसरत नाही. ह्या नंतर ची हाईट म्हणजे भिक्षुकाला भिक्षा देण्यासाठी लाईन क्रॉस करुन जाणे . एवढा सगळा मंदपणा करण्यात बिचार्‍या श्रीरामाचा काही हात नव्हता . पण हे झाले स्त्रीहट्टामुळे .. नंतरचे रामायण आपणास ठाऊक आहे. ह्या एका स्त्री साठी पुर्ण रामायण घडले . एका स्त्रीमुळेच महाभारतही घडले . ह्या महायुद्धांत जिव केला तो करोडो अरबो पुरुषांचाच . ह्याचा शिल्पा काकुंनी विचार केला आहे का ? उत्तर रामायणात सितेचा मुर्खपणा पुढे जाऊन अहंकारात परिवर्तीत होतो . रामाने जे कृत्य केले ते समाजाचे डोळे उघडण्यासाठी केले होते असे जाणकार सांगतात . परंतु आपल्याच नवर्‍याला समजुन न घेता आपलंच घोडं दामटंत स्वतःच्या पोरांना घेऊन पुन्हा वनवास भोगण्यास गेलेल्या सिते ला रामाने रोखण्याचा खुप प्रयत्न केला होता असे ही जाणकार सांगण्यास विसरत नाहीत . थोडक्यात काय ? रामाची ( सो कॉलड् ) एक चुक सितेच्या १०० मुर्खपणांवर भारी पडते असे आज की नारी i.e. शिल्पा काकुंचे म्हणने आहे . खुप एंटरटेनमेंट झाली एवढं असुनही राम आणि सिता दोघे ही आमच्या साठी आयडीयल स्त्री - पुरुष आहेत . एवढे बोलुन मी माझे दोन शब्द संपवतो , जय हिंद जय महाराष्ट्र - (आधुनिक जां'ब'वंत ) टारझन

'असुर' 'रामरक्षा' म्हणतो हे पाहून ड्वाळे पाणावले.