प्रेमचि चटणी,प्रेमचि भाकर.

छान आहे... फक्त प्रेम,अगदी सिम्पल,सरळपणे देवू केलेलं प्रेम होतं.सुरवातीपासूनचं ते प्रेम होतं.त्यात निव्वळ माणुसकी,काळजी,संरक्षणाची खात्री,आणि एक विश्वासाची हमी होती. प्रेम करण्याच्या क्रियेत बदल घडवून आणण्याची क्षमता असते ह्या क्षमतेवर माझा विश्वास आहे. प्रेमातून जखम सुद्धा भरून आणून बरं करण्याची शक्ति आहे. आपला मयुर

पण असं चटकन का संपवलंत? अजून लिहायला हवं होतंत. लहानग्या लूकचा पोरका, बापुडवाणा चेहेरा डोळ्यांसमोर आला आणि छातीत हललं! प्रेमात फार मोठी ताकद असते हे नक्कीच! चतुरंग

प्रेमाने सर्व काही साध्य होते, हे खरे. नशिबवान आहे पास्कल, जगात आई-वडिला॑ शिवाय जगणे ही कल्पना ही शक्य नाही, आणि असे प्रेम आई - वडिला॑शिवाय कोणी ही देऊ शकत नाही

प्रेमातून जखम सुद्धा भरून आणून बरं करण्याची शक्ति आहे. सहमत आहे.. आपला, (प्रेमळ) तात्या.

आणि काहीसा वेगळा वाटलेला अनुभव. (वाचक)बेसनलाडू

जबरदस्त अनुभव...

बिचार्‍या लूक वर काय परिस्थिती ओढवली. त्याचं नशीब चांगलं म्हणून त्याला मेरी आणि पास्कल सारखे आई-वडील मिळाले. मेरी आणि पास्कलचं खरंच कौतुक आहे चाणक्य

सर्वांचे आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

खरेच प्रेमामूळे सगळे जग जिंकता येते.