✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

हा ध्वजाचा अपमान नाही का?

युयुत्सु यांनी
 ·  लेख
लेख
काल वल्डकप जिकल्यानंतर स्टेशियम वर जो उन्माद बघायला मिळाला त्यात एक घॄणास्पद गोष्ट बघायला मिळाली. हरभजनसिंग आणि युवराजने राष्ट्रीय ध्वज चेहेर्‍यावरचा घाम पुसायला तसेच नाक पुसायला वापरला. सचिनने तर स्वत:ला राष्ट्रध्वजामध्ये शाली सारखे लपेटून घेतले होते. ही गोष्ट कितीजणांच्या लक्षात आली कुणास ठाऊक?.
💬 प्रतिसाद (130)

प्रतिक्रिया

अविनाशकुलकर्णी
Mon, 04/04/2011 - 08:17 नवीन
ध्वजाची अंतर्वस्त्रे बनवण्या इतका मुक्तपणा आपल्यात अजुन आला नाही हे सुदैव. अंतर्वस्त्रे काढण्या इतका आला आहे...बरे झाले तिला परवानगी दिली नाहि

विजुभाऊ
Mon, 04/04/2011 - 10:25 नवीन
खालील घटनेला काय म्हणणार. या बाई एक थोर अध्यत्मीक गुरु होत्या म्हणे. त्या एका वजनदार नेत्याची बहीण तसेच आय ए एस अधिकार्‍याची पत्नी देखील होत्या . या घटनेच्या वेळेस ते शेजारीच बसलेले दिसताहेत. चित्र १ चित्र २ ही घटना ऑगस्ट २००७ मध्ये घडली.

चिंतामणी
Mon, 04/04/2011 - 11:09 नवीन
१०० % सहमत.
↩ प्रतिसाद: शिल्पा ब

विजुभाऊ
Mon, 04/04/2011 - 12:44 नवीन
ती चित्रे या इथे पहाता येतील http://www.liveindia.com/news/11jun08.jpg तसेच http://www.liveindia.com/news/11jun08b.jpg या त्या चित्रांच्या लिंक्स आहेत. अशी चित्रे मिपावर टाकून मिपा पदाधिकार्‍याना सभासदाना ध्वजचा अवमान वगैरे साठी कायदेशीर बाबींत गोवले जावू शकते.तसा त्रास होवू नये म्हणून मीच चित्रे काढून टाकायची विनन्ती केली ( मायला काय जमाना आहे करणाराला काही नाही साम्गणाराला भीति वाटते)
↩ प्रतिसाद: विजुभाऊ

वाहीदा
Mon, 04/04/2011 - 17:23 नवीन
अन हे काय ? बाकीचे काय बघे म्हणून बघत आहेत ? या बाईंची एवढी हिंमत कशी झाली हे असे पायाजवळ राष्ट्रध्वज ठेवायची ?? इस महान (?) हस्तीपर तो 'दफा १०९ के तहत मुकदमा' दायर होना चाहिये sections 353, 109 of IPC and the Prevention of Insults to National Honour Act 1971. The Prevention of Insults to National Honour Act 1971 prohibits the desecration or insult of the country's national symbols, including the flag, the constitution, and the anthem. अरे हिला का नाही शिक्षा झाली ??
↩ प्रतिसाद: विजुभाऊ

सविता
Tue, 04/05/2011 - 19:53 नवीन
निर्मलादेवी..... फार प्रस्त होते/आहे तिचे.... तिच्या भक्तांच्या देव्हार्‍यात देव नसत्..फक्त तिचे फोटो. काही महिन्यापुर्वीच अवतार संपला ( पक्षी गचकली) त्यामुळे शिक्षा वगैरे तर काही शक्य नाही.
↩ प्रतिसाद: गवि

पंगा
Tue, 04/05/2011 - 20:17 नवीन
( पक्षी गचकली)
शब्दनिवड काळजात गृहसंकुल* करून गेली आणि ड्वॉल्यांतून आलेल्या महाप्रलयात नोहाने** होड्या चालवल्या. * चाळींचा, वाड्यांचा जमाना गेला आता. ** किंवा मनु किंवा आणखी कोणीकोणी जे पुरात होड्या चालवणारे असतील ते. ज्याचीत्याची/जिचीतिची निवड.
↩ प्रतिसाद: सविता

सूर्यपुत्र
Mon, 04/04/2011 - 11:03 नवीन
या गोष्टी प्रतिकात्मक होत्या. :) भारतीय संघ एव्हढा बलाढ्य आहे, की तो सर्व देशांना आपल्या खेळीने घाम फोडतो आणि भल्याभल्यांना नाक मुठीत धरायला लावतो, असे आपल्या संघाने दाखवून दिले... ;) आणि राष्ट्रध्वज आणि नाक या गोष्टी हातात-हात घालूनच जातात की... फक्त या दोघांचा एकमेकांना स्पर्श होवू न देणे अपेक्षित आहे का? -सूर्यपुत्र.

कवितानागेश
Mon, 04/04/2011 - 11:28 नवीन
राष्ट्रध्वजाचा मान ठेवावा हेच प्रत्येकाकडून अपेक्षित आहे. पण त्यात इतके 'कडक सोवळे' पाळायची गरज आहे असे मला वाटत नाही.

तिमा
Mon, 04/04/2011 - 12:31 नवीन
मुळात स्टेडियममधे राष्ट्रध्वज फलकावणे हेच चुकीचे आहे. क्रिकेट हा खेळ मानला तर त्याठिकाणे देशभक्तीचे प्रदर्शन कशाला ? राष्ट्रध्वज असा सहजपणे कुणाच्याही हातात मिळावा इतका 'स्वस्त' करु नये, तरच त्याची शान राहील.

चिरोटा
Mon, 04/04/2011 - 13:42 नवीन
राष्ट्रभक्ति आणि क्रिकेट ह्या दोन्ही गोष्टींना भारतात कायम 'डिमांड' असतो.ह्या दोन्ही गोष्टी मिसळल्या की प्रचंड डिमांड तयार होतो. मग प्रत्येक धाव 'देशासाठी' घेतली जाते व चेंडु 'विरोधी' देशाला 'ठेचण्यासाठी' वळवला जातो.देशाचे नाव आता 'रोशन' झाल्यामुळे माजी क्रिकेटपटु आणि क्रिडापंडित ह्यांकडुन काही दिवस तरी ही 'देशभक्ति' ऐकण्यावाचुन पर्याय नाही.!
↩ प्रतिसाद: तिमा

सुधीर काळे
Mon, 04/04/2011 - 15:08 नवीन
मी अनेक वेळा ऑलिंपिकसारख्या स्पर्धात सुवर्णपदकविजेत्या विजयी वीराला आपल्या देशाचा ध्वज अभिमानाने अंगाभोवती लपेटून विजयाची दौड (Victory March) करताना पाहिले आहे. त्यांना असा ध्वज त्यांचे सवंगडी अगदी अगत्याने त्याला/तिला आणून देतात! (त्यात अमेरिका व पश्चिम युरोपमधील खेळाडू जास्त लक्षात आहेत कारण त्यांचे ध्वज ओळखता आले. अमेरिका करते ते सर्व मला बरोबर वाटते असा अर्थ काढू नये!) मला त्यात कांहींही गैर तर वाटत नाहींच पण या अभिमानाचे कौतुक करावे असे वाटते. हे आताच्या कायद्यात बसत नसेल तर हा कायदा बदलायला हवा. जिंदल या आमच्या धंद्यातील (Iron & Steelmaking) उद्योगपतीने कोर्टात लढून आपल्या घरावर रोज ध्वज फडकविण्याबद्दलचा अधिकार अलीकडेच कायदा बदलून मिळविला. त्या आधी अशी सवलत सामान्य जनतेला फक्त स्वातंत्र्यदिन व गणतंत्रदिनालाच होता. एरवी फक्त सरकारी इमारतींवर असा ध्वज फडकवायला अनुज्ञा होती. हा कायदा चुकीचा होता व तो बदलून घेण्यात जिंदल यांचा मोठा हात आहे. एकाद्या युद्धात किंवा दंगलीत मृत्युमुखी पडलेल्या वीराभोवती ध्वज अशा अभिमानापोटीच लपेटला जातो. पण देशाला सन्मान देणार्‍या (जिवंत) खेळाडूंना असा ध्वज लपेटण्याला काय म्हणून मज्जाव असावा? आमच्या तरुणपणी वारद (कीं वारूद) नावाच्या एका गृहास्थांनी ध्वजाचे झालेले अपमान दूर करायचे व्रतच घेतले होते पण त्यावेळी आपल्या ध्वजाचा खरंच दुरुपयोग होत असे. उदा. बिडीच्या बंडलावरही तिरंगा असायचा! पण आज ती परिस्थिती राहिलेली नाहीं. एक गंमत अभिमानाने सांगतो. आम्ही जवळ जवळ १००-१२५ माणसे "गणेश" नावाच्या जकार्तातील भारतीय भोजनगृहात मोठ्या पडद्यावर मॅच पहात होतो. बियर तर अखंडपणे वहात होती. शेवटच्या षटकाराबरोबर कुणीही न सांगता, प्रॉम्ट न करता, सर्वजण उठले आणि सगळ्यानी अभिमानाने आणि उस्फूर्तपणे "जन, गण, मन" म्हटले. मग त्यानंतर खरे विजयाप्रीत्यर्थ 'पिणे' सुरू झाले. (पीनेवालोंको पीनेका बहाना चाहिये, नाहीं का?) अशा वेळी जर कुणी अशीच खोट काढली कीं "जन, गण, मन" सगळ्यात शेवटी म्हणायचे असते आणि ते म्हटल्यावर (विजयोत्सवाप्रीत्यर्थही) मदिरेला हात लावणे वर्ज्य असते तर ती चूक खोट काढणार्‍याची आहे. अशा राष्ट्रगीताच्या समयोचितपणे, स्वयंस्फूर्तीने आणि सामूहिकपणे केलेल्या गायनाने माझ्या अंगावर तर रोमांच उभे राहिले होते! पण खोट काढायचीच तर कुणी ती काढूही शकेल! पण ते माझ्या मते चूक आहे. हा कायदा खरंच असा असेल तर तो बदलायलाच हवा. पण माझ्या मते तो असा असूच शकत नाहीं. जाणकारांनी याची खोलवर चौकशी केली पाहिजे. मी कुणालाही चेहर्‍यावरचा घाम पुसताना पाहिले नाहीं म्हणून त्याबद्दल मी कांहीं लिहू इच्छित नाहीं. पण अशा वेळी घामाघूम झालेल्या एकाद्याने अनवधानाने तसे केले असल्यास त्याला मोठ्या मनाने माफ करायला हवे! पूर्वी एकदा सचिनने परदेशी असताना एका समारंभात अनवधानाने तीन रंगात बनविलेला केक कापला होता त्यावेळीही असाच कोलाहल झाला होता. (सचिनच्या चुकांवर टीका करायला टपलेले असे बरेच लोक असतात.) अनवधानाने असली तरी ती सचिनकडून झालेली चूकच होती. पण मग एका सज्जनाने दाखविले कीं सचिनच्या शेजारी भारताचे राजदूत टाळ्या वाजवत उभे होते. देशाच्या परदेशातील "पहिल्या नागरिका"लासुद्धा जिथे अशा बारकाया माहीत नसतात तिथे खेळाडूंच्यावर उगीचच्या उगीच अशी आग पाखडणे अगदी चूक आहे असे मला तरी वाटते. असो. आता इथे थांबतो!

अप्पा जोगळेकर
Mon, 04/04/2011 - 15:34 नवीन
जवळजवळ अंतिम म्हणता येईल असा हा प्रतिसाद आहे. क्रिकेट खेळाचा अकारण द्वेष करणारे काही जण सोडले तर अक्ख्या भारताला परवा अत्यानंद झाला होता. सीमेवरच्या जवानापासून ते हपिसातल्या कार्कूनापर्यंत आणि घाम गाळणार्‍या कामगारापासून मस्तवाल् राजकारण्यापर्यंत सगळेजण आनंदाने बेहोष झाले होते. काही देशांमध्ये फुटबॉल लोकप्रिय असतो तर काही ठिकाणी क्रिकेट. काही ठिकाणी रग्बी तर काही ठिकाणी बॅडमिंटन. कारण नसताना क्रिकेटच्या नावाने खडे फोडण्यात काही अर्थ वाटत नाही. अन्य खेळांना अपमानास्पद वागणूक दिली जाणे मात्र कायम खटाकले पाहिजे. प्रत्येकालाच.
↩ प्रतिसाद: सुधीर काळे

प्राजु
Mon, 04/04/2011 - 21:31 नवीन
अत्यंत संयत प्रतिसाद..! खूप आवडला. काळे काका.. या तुमच्या प्रतिसादासाठी जोरदार टाळ्या! :)
↩ प्रतिसाद: सुधीर काळे

पंगा
Mon, 04/04/2011 - 23:59 नवीन
पूर्वी एकदा सचिनने परदेशी असताना एका समारंभात अनवधानाने तीन रंगात बनविलेला केक कापला होता त्यावेळीही असाच कोलाहल झाला होता.
यावरून आठवले. आमच्या लहानपणी अनेक रेष्टारंटांत 'थ्री-इन-वन' नावाचे (बहुधा 'क्वालिटी'चे) एक आइस्क्रीम बशीतून मिळत असे, तेही असेच तिरंग्याच्या रंगांत असे, असे आठवते. आम्ही ते आवडीने आणि चवीने खात असू, आणि आमच्याप्रमाणेच अनेक भारतीय बांधवही ते तितक्याच आवडीने आणि चवीने खात असावेत, अशी आम्हास शंका आहे. (कारण खात नसते, तर ते आइस्क्रीम खपते ना, आणि आपोआपच बंद पडते.) पण त्यावरून कधी कोलाहल वगैरे झाल्याचे (किंवा 'क्वालिटी' कंपनीविरुद्ध कोणी आक्षेप घेतल्याचे किंवा निदर्शने वगैरे केल्याचे) काही आठवत नाही. बशीतील आइस्क्रीम खाताना ते न कापता खाण्याचा एखादा मार्ग उपलब्ध असल्यास निदान आम्हास तरी त्याबद्दल काही कल्पना नाही, हे या निमित्ताने आवर्जून नमूद करावेसे वाटते. इतर भारतीय बांधव यदाकदाचित काही योगक्रियेने ('जुगाड़' अशा अर्थी) ही असाध्य वाटणारी करामत करू शकत असतील, तर त्यांचे कौतुक आहे. बाकी, कायद्याबद्दल बोलायचे झाल्यास, मुळात असा कायदा का असावा हे कळत नाही. म्हणजे, प्रत्येकाला तिरंग्याबद्दल - किंवा तिरंग्याने प्रतीत होत असलेल्या संकल्पनेबद्दल - वाटत असलेल्या प्रेमातून तिरंग्याबद्दल आदर व्यक्त व्हावा असे आम्हासही वाटते. परंतु ही भावना सर्वांवर लादणे, आणि विशेषतः प्रत्येकाने आपल्याला वाटणारा आदर नेमका कसा व्यक्त करावा - किंवा करू नये - याबद्दल काही काटेकोर नियम कायद्याच्या बळाने सर्वांच्या गळी उतरवणे, यामागील प्रयोजन कळत नाही. आदर हा शेवटी स्वयंप्रेरणेतून आल्यास त्यास किंमत असते, असे बुवा आम्हांस तरी वाटते. तिरंग्यातून प्रतीत होत असलेल्या संकल्पनेबद्दलच्या आत्मीयतेतून कोणास तिरंगा किंवा तिरंगासदृश आकृती किंवा रंगसंगती असलेले कापड अंगाभोवती लपेटून घ्यावेसे वाटले, तर त्याबद्दलही आक्षेप - आणि तोही केवळ 'असा काहीतरी कायदा कोणीतरी कधीतरी का कोण जाणे, पण केलेला आहे' या कारणास्तव - असण्याचे प्रयोजन कळत नाही. हे म्हणजे, एखाद्या तरुणीने प्रेमाने आपल्या वडिलांच्या गळ्याभोवती हात लपेटावेत, आणि कोण्या तिर्‍हाइताने किंवा तितपतच दूरचा संबंध असलेल्याने असे काही पाहण्याची सवय नसल्याने (किंवा ते 'आपल्या संस्कृतीत' मोडत नाही असे वाटल्याने) त्याबद्दल आक्षेप नोंदवावा, अशा प्रकारचे अनुभव भारतात राहत असताना आमच्या आप्तांस कधीकाळी आलेले आहेत, तशातला प्रकार वाटतो. शेवटी कायदे काय किंवा संस्कृती-संस्कार काय, हे माणसासाठी असतात, आणि याउलट नव्हे, याचाही विचार येथे व्हावा असे वाटते. (आणि हो, लोकशाहीत कायदे बदलण्याकरिताही काही तरतुदी, काही प्रक्रिया असतात, आणि 'अशा कायद्याची आज आवश्यकता आहे काय, मुळात तो सुसंगत किंवा इष्ट आहे काय, तो बदलण्याची किंवा सरसकट रद्द करण्याची आवश्यकता आहे काय', अशा प्रकारच्या मुद्द्यांवर सतत विचारविनिमय करत राहण्यास आणि संवाद सातत्याने चालू ठेवण्यास बंदी नसते, असे वाटते.) राहिला प्रश्न चेहर्‍यावर तिरंगा रंगवणे वगैरे प्रकारांचा. आम्ही राहत असलेल्या शहरात मागे एकदा ऑलिंपिकनिमित्ताने भारत-पाकिस्तान हॉकीसामना झाला असता त्यास आवर्जून उपस्थित राहून हे प्रकार आम्हीदेखील केलेले आहेत. एवढेच नव्हे, तर आमच्या काही मित्रमंडळींनी संगनमताने काही पांढरे टीशर्ट विकत आणून त्यांवर रात्र जागवून स्वहस्ते तिरंग्यांची चित्रे रंगवली असता असा एक टीशर्ट सामन्याचे वेळी आम्हीही अत्यंत प्रेमाने आणि अभिमानाने अंगावर मिरवलेला आहे. (एरवी हॉकीतले आम्हांस शष्पदेखील कळत नाही. परंतु अशा प्रसंगी जातीने उपस्थित राहणे आणि हे सर्व प्रकार करणे हे आम्हांस निदान त्या वेळी तरी उत्स्फूर्त आद्यकर्तव्य वाटले खरे!) आता असे करताना आमच्या हातून कोण्या आचारसंहितेचे किंवा कायद्याचे उल्लंघन झाले असेल तर असो बापडे. आमच्या सुदैवाने अशा कायद्याचे रिट आम्ही आहोत तेथपर्यंत पोहोचत नसल्याने आम्हास त्याचा वैयक्तिक त्रास नाही. अतिअवांतर: भारताच्या शेजारी असलेल्या एका राष्ट्रात 'ब्लास्फेमी लॉ' नामक एक कायदा आहे, त्याची या निमित्ताने आठवण आल्यावाचून राहवत नाही. इस्लाम, प्रेषित किंवा कुराण यांचा अपमान अथवा विटंबना यांकरिता शिक्षेच्या तरतुदी या कायद्यात आहेत. आता वस्तुतः इस्लामबद्दल नितांत आदर आणि प्रेम असलेल्या व्यक्तींची बहुसंख्या असलेल्या या राष्ट्रात किमान कोणी मुसलमान नागरिक तरी इस्लाम, प्रेषित किंवा कुराण यांची विटंबना करत असेल, असे वाटत नाही. राहता प्रश्न राहिला अल्पसंख्याकांचा. एक तर लोकसंख्येतील त्यांचे प्रमाण इतके तुरळक आहे, की ते असे काही करू धजत असतील असे वाटत नाही. शिवाय त्यांना असे काही करण्याचे प्रयोजनही दिसत नाही. सबब, असा काही कायदा आजमितीस कायदेपुस्तकांत ठेवण्याचे काही प्रयोजन वरकरणी तरी दिसत नाही. मात्र अनेकदा, काही जुने स्कोअर सेटल करण्यासाठी या कायद्याचा उपयोग होऊ शकतो अथवा केला जातो, असे वाचनात येते. म्हणजे, काहीबाही सबबी सांगून एखाद्या व्यक्तीने इस्लामचा अपमान केला अथवा प्रेषिताची किंवा कुराणाची विटंबना केली असा आरोप करण्यात येतो, त्याचा गवगवाही केला जातो. जनतेच्या किंवा 'स्थानिक प्रस्थापितां'च्या दबावास बळी पडून पोलिसांनाही अशा व्यक्तीवर केस दाखल करणे, त्याला ताब्यात घेणे भाग पडते. आणि एकदा का मनुष्य या कायद्याच्या कचाट्यात सापडला, की बहुतांश वेळा त्याचे आयुष्य हे वाच्यार्थाने किंवा लाक्षणिक अर्थाने संपल्यात जमा असते. नको असलेल्या व्यक्तींचा काटा काढण्यासाठी अशा व्यक्तींबद्दल या कायद्याच्या तरतुदींखाली तक्रार नोंदवण्याचे प्रकार सर्रास चालतात, असे खुद्द त्या राष्ट्रातून प्रसिद्ध होणार्‍या अग्रगण्य वृत्तपत्रांतील विवेचनांतून अनेकदा वाचलेले आहे. त्या राष्ट्रातील अनेक विचारवंतांनी, तसेच प्रागतिक विचारांच्या काही राजकारण्यांनीही हा कायदा हटवला जावा म्हणून वेळोवेळी मागणी केलेली आहे. मात्र अशा मागण्यांचा दरवेळी कडाडून विरोध होतो आणि कायदा टिकून राहतो. अर्थात, त्या राष्ट्रात लोकशाहीचा अभाव आहे, किंवा असल्यास लोकशाहीचा नुसता देखावा आहे, असे म्हटले जाते. भारतात तसे नसल्याने परिस्थिती जरा बरी असावी याची खात्री आहे.
↩ प्रतिसाद: सुधीर काळे

सुधीर काळे
Wed, 04/06/2011 - 13:13 नवीन
वा वा पंडितजी! झकास प्रतिसाद. जिंदल यांनी दुरुस्त करायच्या आधी हा कायदा इतका जाचक होता कीं सरकारी नोकरांशिवाय आणि सरकारी कार्यालयांशिवाय इतर कुणाला देशभक्ती दाखवायचा हक्कच नव्हता! पण जिंदल यांनी "तो माझा भारतीय म्हणून हक्क आहे" अशा मुद्द्यावर खटला जिंकला. अर्थात सूर्यास्ताबरोबर ध्वज खाली आणणे वगैरे शिस्त (protocol) तर पाळायला हवीच. पण खेळांच्या स्पर्धांत विजयानंतर आपल्या देशाचा धवज अभिमानाने अंगावर लपेटून मैदानात लोकांना मुजरा करणे याइतकी गौरवाची गोष्ट कुठलीच नाहीं! पण तीन रंगी आइस्क्रीम, बिडीबंडल वगैरेवर नेमके तेच रंग न ठेवणे जास्त योग्य वाटते.
↩ प्रतिसाद: पंगा

प.पु.
Mon, 04/04/2011 - 15:08 नवीन
देशाला विकू पाहणार्‍या आणि घोटाळे करुन जनतेचे पर्यायाने देशाचे पैसे लुबाडणार्‍या मंत्र्यांच्या (हे मी सर्वांविषयी बोलत नाही) अंत्ययात्रेला वापरला जाताना राष्ट्रध्वजाचा अपमान होत नसेल तर खेळाडूंच्या या कृतीने अपमान होण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही. त्यांचे कर्तुत्व लाचखोर नेत्यांपेक्षा कितीतरी पटींनी देशाला अभिमान वाटण्याजोगे आहे.

परिकथेतील राजकुमार
Mon, 04/04/2011 - 17:37 नवीन
आमचा अ‍ॅडीभौ कुठे गेला ? कॉलिंग अ‍ॅडी...... अ‍ॅडी.... अ‍ॅडी..... राष्ट्रध्वजाचा चड्ड्यांबाबत त्यांची काही मौलिक मते सर्वांनी ऐकावीत अशीच आहेत. बाकी अमेरिकेतील लोक राष्ट्रध्वजाच्या चड्ड्या घालु शकतात ह्याची सुप्त असुया काही लोकांच्या प्रतिक्रीयांमध्ये जाणवली.

निनाद मुक्काम …
Mon, 04/04/2011 - 23:23 नवीन
झाला तो प्रकार हा अजाणतेपणी विजयाच्या आनंदात झाला. तरी अश्या गोष्टी घडायला नको . एका गोष्टीवर सर्व सहमत होतील .की ध्वज अंगावर घेणे किंवा हातात घेऊन फिरणे ह्या गोष्टी परदेशी खेळाडूंकडून आपल्याकडे आल्या .ह्यात गैर असे मला तरी काहीच वाटत नाही . राष्ट्रध्वज म्हणजे राष्ट्राची अस्मिता व ती अंगावर बाळगणे ह्यात गैर ते काय . .पण ती बाळगतांना काही अलिखित संकेत असतात .जसे जमिनीला स्पर्श होऊ न देणे, . किंवा पाठीवर घेतल्यास बसतांना तो आपल्या खाली न येणे . मी खात्रीने सांगू शकतो हेच जर परदेशात घडले असते तर मोठा इशू झाला असता . आपल्या देशात खेळाडूंना आदर्श तरुण पिढी मानते .ते खेळत असतांना त्यांच्या अंगावरील लोगो हे दर्शक कळत नकळत पाहतात .( हाच त्या लोगो गणवेषा वर असण्यामागचा मुख्य हेतू असतो .) खेळाडूंच्या सर्व वर्तनावर समस्त देशवासीयांच्या नजरा असतात . अश्यावेळी युवीच्या ह्या कृती मुळे नकळत पणे चुकीचा संदेश आजच्या यंगिस्तान ला मिळू शकतो .) आपल्या कडे थेटरात राष्ट्रगीताच्या वेळी उभे राहा असे सांगावे लागते ..नाहीतर काही महाभाग चक्क बसून राहतील . झेंडा वंदन च्या दुसऱ्या दिवशी रस्त्यावर झेंड्यांचा ढीग सापडतो .ह्यात वाढ होऊ नये असे वाटते . . म्हणूनच अश्या वेळी खेळाडूंकडून जोश मे होश गमावणे नक्कीच उचित नाही . ( विल्यम किंवा हेरी ह्यापैकी( नक्की कोण ते आठवत नाही .) एका इंग्रज राजपुत्राने एकदा पार्टीत नाझी ड्रेस घातला म्हणून गहजब उडाला होता .थोडक्यात देशात व परदेशात ज्या गोष्टी सिंबोलिक व संवेदन शील असतात त्या करतांना ताळतंत्र वापरले नाही तर समस्या निर्माण होतात ., भज्जीने एका नाचाच्या कार्यक्रमात धार्मिक भावना दुखावल्या म्हणून त्याच्याच समाजाने रोष व्यक्त केला होता .) आपल्या कडे झेंड्या बद्दल सोवळे पाळले जाते (कायद्याने ) ह्याचे कारण म्हणजे अवरीत संघर्ष आणी देशाचा लचका तुटून आपल्याला हा झेंडा मिळाला आहे . आज जिंदाल ह्यांना घरावर झेंडा फडकवायला अनुमती मिळाली पण एखाद्याला झेंड्याचे अंतवस्त्र किंवा कपडे करायची देशात अजिबात अनुमती मिळणार नाही ( आजही देशातील अनेक गावातील घरटी एक माणूस सैन्यात ह्या झेंड्या साठी जातो .जगात असे उदाहरण क्वचित दुसर्या देशात दिसेन .). वेस्टन संस्कृती स्वीकारांताना आपल्या मूळ मूल्य व भावनांना तडा जाऊ देता कामा नये ;असे मला वाटते कर्मवाद व प्रयत्न वादाची शिकस्त करून आपले खेळाडू विश्व विजयी झालेत . पण तरीही धोनीने नवस फेडणे. किंवा भज्जी आणी सचिन ने मुलाखतीत देवाचे आभार मानणे. व विजयाचे श्रेय देवाला देणे. असो किंवा गुरु म्हणून गेरी ला खांद्यावर घेणे. ( हा त्यांच्या प्रती संघाने आदर व्यक्त केला ) किंवा सचिन सारख्या जेष्ठ व्यक्तीच्या कार्याचा उचित गौरव करतांना विराट व इतर खेळाडूंचे बोल हे भारतीय संस्कृती कुठेतरी जपल्याची आठवण करून देते . नकळत का होईना पण अशी चूक पुन्हा होऊ नये असे मला वाटते .

वपाडाव
Tue, 04/05/2011 - 12:29 नवीन
मी खात्रीने सांगू शकतो हेच जर परदेशात घडले असते तर मोठा इशू झाला असता .
आले परदेश कैवारी....
आजही देशातील अनेक गावातील घरटी एक माणूस सैन्यात ह्या झेंड्या साठी जातो .जगात असे उदाहरण क्वचित दुसर्या देशात दिसेन.
मला हे नमुद करावेसे वाटते की , खाली दिलेल्या लिश्टमध्ये असे कैक देश आहेत जिथे compulsory military service आहे..
↩ प्रतिसाद: निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी

विश्वनाथ मेहेंदळे
Tue, 04/05/2011 - 15:14 नवीन
>>मला हे नमुद करावेसे वाटते की , खाली दिलेल्या लिश्टमध्ये असे कैक देश आहेत जिथे compulsory military service आहे.. आहे ना, पण सक्तीचे नसताना देखील भारतातील अनेक गावातील घरटी किमान एक जण सैन्यात जात असेल तर ते जास्त आदरणीय आहे. सक्ती पेक्षा स्वेच्छेला जास्त मान नाही का मिळणार?
↩ प्रतिसाद: वपाडाव

वपाडाव
Tue, 04/05/2011 - 18:19 नवीन
विमेजी, मान्य आहे की स्वेच्छेने भारतातील लोक सैन्यात भर्ती होतही असतील. आणी जरका परकीय देश ही सक्ती करताना त्यांनी जो काही कायदा पास केला असेल, त्याला त्या-त्या देशाच्या नागरिकांनी संमती नक्कीच दिली असणार... अन्यथा अश्या प्रकारचा कायदा पास झाला नसता.. कमीत कमी २/३ बहुमत मिळाले असेल तेव्हाच हे सर्व लागु करण्यात आले असावे.. (जिथ्पर्यंत लोकशाही देशांचा सवाल आहे) पण जरका, लादण्यात आले असेल तर नक्कीच हा मान आपल्या देशातील स्वेच्छेने सैन्यात भर्ती होणार्‍या जवानांना मिळाला पाहिजे आणी मिळतही असावा... -२ वेळेस SSB फेल झालेला सैनिक मिपाकर
↩ प्रतिसाद: विश्वनाथ मेहेंदळे

निनाद मुक्काम …
Tue, 04/05/2011 - 18:47 नवीन
जगभरातील लोकशाहीची माझ्यामते व्याख्या ''व्यापार्यांनी व्यापारासाठी चालवलेला मोठा व्यापार म्हणजे लोकशाही'' .(प्रगत अप्रगत देशातील जनता निमित्तमात्र असते) जगातील सर्वात फायदेमंद व्यापार म्हणजे शस्त्र विक्री व ह्यातील काही बहुराष्ट्रीय कंपन्यांचे वार्षिक उत्पन्न हे एका देशाच्या आर्थिक बजेट पेक्षा मोठे असते . एक उदाहरण नाटो सैन्यातील बहुसंख्य युरोपियन देशातील लोक माझे मित्र मंडळी आहेत .त्यांना व माझ्या बायकोला आपले सैन्य अफगाण मध्ये नक्की काय करत आहे .( म्हणजे अमेरिका व ब्रिटन सारखे युद्ध करत आहे .का बिन लष्करी सहाय्य करत आहे .) मुळात आपले सैन्य तेथे का आहे .हेच त्यांना ठाऊक नाही आहे . फक्त आपल्या देशात अफगाण मधून एवढे निर्वासित येऊन सरकारी मदत का लुबाडत आहेत असा प्रश्न त्यांना पडतो .. ह्याची पर्वा कुणालाच नाही .तेव्हा सगळेच कायदे व धोरणे आपण दिलेल्या देशात लोकांच्या इच्छेने होतात हा आपला गोड गैरसमज आहे . आणी ह्यातील रशिया व त्यांच्या प्रभावाखाली असलेले देशात लोकांना इच्छा हा शब्दच माहीत नव्हता ( जेव्हा जे कायदे झाले .)
↩ प्रतिसाद: वपाडाव

निनाद मुक्काम …
Tue, 04/05/2011 - 17:47 नवीन
जर्मन लोकांनी ह्या सक्तीच्या सैन्य भरती बद्दल अनेकदा नाराजी नोंदवली व त्यांच्या संरक्षण मंत्र्यांनी काही वर्षपूर्वी हा कायदा मोडीत काढला . बाकी परदेशाचा कैवार घेण्याचा प्रश्न येत नाही .कारण ह्या गोष्टी त्यांचे अनुकरण तेही टीवीत पाहून आपल्याकडे खेळाडू व लोकांनी सुरु केले .( त्यात गैर काहीच नाही हे मी आधी नमूद केले आहे .) माझ्या आख्यानात जर्मन झेंडा खांद्यावर घेऊन इंग्लड च्या सामन्याविरुद्ध वृत्त मी सचित्र दिले आहे .तेव्हा त्या झेंड्याचा आदर राखण्याचा माझ्याकडून प्रयत्न नक्कीच केला गेला . त्या अनुभवाच्या जोरावर मी हा प्रतिसाद टंकला ( कुठे वाचून नव्हे ) अवांतर अंतिम सामन्याला खलिस्तान गटांची भीती असल्याचे वृत्त आय बी ने दिले होते .व केनेडा मधील शीख समुदायात आय एस आय परत सक्रीय होत आहे ही अत्यंत चिंतेची गोष्ट आहे . युवराज व भज्जीने आज जगभरातील शिखांसमोर आम्ही पूर्ण भारताचे व भारत आमचा हे त्यांच्या प्रत्येक कृत्तीतून दाखवले पाहिजे . युवीने खेळातून हे सिद्ध केले आहे .पण आता गुड बॉय बनायचे असेल तर पूर्ण बन असे माझे मत आहे . .सोशल नेटवर्किंग च्या जमान्यात वॉर ऑफ फोर्थ जनरेशन अर्थात प्रसारमाध्यमांकडून लढले जाणारे युद्ध ही संकल्पना फार प्रचलीत झाली आहे . एक उदाहरण .भारतीय टीमची एकता अश्या आशयाचे शीर्षक असलेली क्लिप तू नळीवर दिसते व ती पहिल्या गेल्यावर नेहराने आफ्रिदीचा झेल त्यावेळच्या नवख्या धोनीने सोडला म्हणून केलेली शिवीगाळ कानावर पडतात . आपली प्रतिमा जगभरात खराब करायला हे डोमकावळे नेहमीच टपले असतात .( अर्थात कामरान व अख्तर ची बा चा बाची सुद्धा येथेच दिसून येईन )स्लेजिंग वर जेव्हा मिपावर लेख येईन तेव्हा जुने स्कोर सेटल करण्यासाठी संघातील अंतर्गत स्लेजिंग हा एक वेगळा मुद्दा असेन असे मला वाटते . तेव्हा मैदानावर ह्यांनी विचारपूर्व वागले पाहिजे .उगाच राडा नको व्हायला .स्पायडर मेन मध्ये एक डायलोग युवीला लागू पडतो . "With great power comes great responsibility." This is my gift, my curse. Who am I? I'm युवी
↩ प्रतिसाद: वपाडाव

सुधीर काळे
Wed, 04/06/2011 - 13:01 नवीन
युयुत्सूंनी दिलेल्या घटनेने ध्वजाचा अपमान झाला आहे असे मला तरी वाटत नाहीं. पण दारू पिऊन गाडी चालवताना चार लोकांना मारणार्‍या (शेजारी त्याच्या शरीरसंरक्षणासाठी दिलेला पोलीस अधिकारी बसलेला असताना), गुन्हेगार म्हणून शिक्षा झालेल्या व सध्या जामिनावर सुटलेल्या आणि 'अंडरवर्ल्ड'च्या अनेक 'डॉन' मंडळींशी संबंध असल्याचे पुरावे पोलिसांकडे असणार्‍या माणसाच्या घरी राहुल गांधींनी जाणे हा महाभयंकर गुन्हा नाहीं का? ध्वजाचा अपमान करणे तर चूकच पण राहुल गांधींनी केलेले दहापट अधीक गंभीर आहे असे माझे वैयक्तिक मत आहे. हा व्हीडियोच पहा! http://timesofindia.indiatimes.com/Rahul-Gandhi-visits-Salman-Khans-residence/videoshow/7881862.cms ही घटना अगदी अलीकडची-विश्वचषक स्पर्धेनंतरची-असावी. हे अगदी चुकीचे उदाहरण देशवासियांपुढे ठेवून राहुल गांधींनी काय साधले?