जमात : उच्चभ्रु आणि गुंठामंत्री !!

क ड क रे सुहाश्या

दोन्हीही "लै भारी"

घड्याळ ही सोन्याचा खर्व असलेली वापरतात खर्व नव्हे भाऊ वर्ख खर्व मंजे एक वर किती तरी शून्ये १०००००००००००० असेच काहीतरी

ह्च्चभ्रू..!!!

वाशी आणि पुणे भागात असल्या जमातीचे कळपचे कळ्प नजरेस पडले होते.. पुणे ठेसनातल्या कमसम नावाच्या हाटेलमध्ये गरम कुत्रे चघळत, चालू असलेल्या गाण्यावर मध्येच शर्टाच्या आतून मुंग्या चावल्यासारखे त्यांचे हावभाव पाहाताना खूप टाईमपास झाला होता..

उलट जर का 'मार्केट पडलं ' असं आपण यांना सांगीतले तर " कुढ्ढालं ? बाजार समिती च का ?" असे विचारुन समोरच्याला कपाळावर हात मारायला लावेल.

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

लय भारी रे.. गुंठा(डा)मंत्री तर रोजच पहायला मिळतात हिंजवडी मधे. पांढरी स्कॉर्पिओ आणि त्यात माज करणारे ही मा़कडं. किती पण गर्दी असो. ट्रॅफिक जाम असो. यांना काहीच फरक पडत नाही. बिनधास्त बापाचा रोड असल्यासारखी गाडी मधुनच वळवायची आणि अजुन ट्रॅफिकची मारयची. लै डोक्यात जातात ही लोकं.

यकदम आवसम बगा ! उच्चभ्रू लोकांची मराठी-हिंदी-इंग्रजी मिश्रित तिसरी भाषा ऐकताना यांची कीव येते.आणि माज पाहून दया. आणि गुंठामंत्र्यांचा एवढा अमाप पैसा एकदम मिळाल्यावर,तो कसा आणि कुठे करायचा हे डोकं नसतं

अतिशय जबरदस्त .. निरिक्षण आनि लेखन कौशल्य दोन्हीही छान .. मस्तच

चार(श्या)ओळीचे प्रेमकाव्य भारीच!!! पुढचा भाग लवकर येउ दे! :-)

हुच्चभ्रू उत्तम... पण गुंठा मंत्री जबरा... माजोरी पणाच्या यादीत युवराजला पण धरा... आम्ही इतके दिवस समजत होतो आपल्यालाच मग्रूर वाटतो तो... आज राणीच्या देशात इगो च्या विशेष यादीत त्याला स्थान मिळालंय... आणि हो त्यांच्या सगळ्या सुवर्ण यादीत ... जड जबरदस्त मोबाईल विसरलात. बार मध्ये नाहीतर स्कॉर्पियो ला टेकून असे काही बोलतात की मोबाईलची गरजच नाही. थेटच ऐकू जावं. लग्न-पत्रिका म्हणजे मतदान-यादीतील एखाद पान असलेच पाहिजे उलट जर का 'मार्केट पडलं ' असं आपण यांना सांगीतले तर " कुढ्ढालं ? बाजार समिती च का ?" असे विचारुन समोरच्याला कपाळावर हात मारायला लावेल. बाजार समिती, सरकारी गाळे,आडते, बाळू वाहतुकीचे ट्रक्स अश्या सरकारी मालमत्ता म्हणजे यांची सत्ता-स्थाने असतात, पर्सनल लोन्स, होम लोन्स वगैरै फालतू प्रकार आहेत, (आमच्या एका गुंठा मंत्री मित्राला गोड आवाजातल्या कन्येने " आपली काही पर्सनल लोन ची रिक्वायरमेंट आहे का ? " असे विचारल्यावर त्याने " मला तर नाही पण तुला पाहिजे असलं तर सांग ,पाच-पन्नास देतो मी, ये सांजच्याला असे म्हणून त्या कन्येला अक्षरशः रडवले होते. ) हे लै भारी.... पुढच्या मनुष्य विशेषांची वाट पाहतोय...

सुहास, अतिशय छान लिहिलं आहेस. या क्षेत्रात असल्यानं या गुंठामंत्र्यांच्या आयुष्याची दुसरी बाजु पण पाहिलेली आहे. जमीन विकुन आलेले पॅसे संपल्यावर माझ्यासारख्या नोकरदाराकडे उधारी करताना पाहिलेलं आहे. हि लोकं क्रिकेट्च्या आयपीएल सारखं पत्त्याच्या लिग खेळवायची, दिवस दिवस मंदिरात पत्ते चालायचे, जेवण खाण पण तिथेच. घरुन डबा आणायला हाताखालच्यांना पल्सार घेउन दिलेल्या असायच्या. चहा, दुपारचे जेवण, नाष्टा व रात्रीचा चकणा सगळं घरुन यायचं, फक्त दारु बाहेरची. गावाच्या आसपासच्या सगळ्या पेट्रोल पंपावर खाती असायची. ४१४१ हा अतिशय आवडता नंबर गाडिसाठि. "पाहतोस काय मुजरा कर" ही मुजोरी गाडिच्या काचेपासुन गॉगलच्या काचेपर्यंत असायची. एकदा दारु चढली की दिल दरिया गांड समंदर - अशी अवस्था असते. एका पंपावर गाडीत डिझेल मिळाले नाही म्हणुन सगळा पंप आपल्या लोकांना सांगुन बंद करायला लावला होता. आम्ही कुटुंबियासह १ तास आत अडकुन होतो. नंतर महिनाभर माझा मुलगा त्या वेळी अ‍ॅकलेल्या शिव्यांचे अर्थ विचारायचा आणि त्याला समजावता आमच्या नाकी नउ आले होते. बाकी काही नावांचे उल्लेख खटकले, एका लोकल राजकीय नेत्याचे, हया लोकांना विनोद आणि मस्करीची कुस्करी यातला फरक कळत नाही, त्यामुळे सार्वजनिक ठिकाणी असे उल्लेख टाळलेले बरे.

मस्तं रे सुहाश्या... आपल्या इथे विकास हा फक्त जमिनीचा होतो मनुष्यांचा होत नाही. म्हणून आज शेतात हमाली करणारे उद्या आयटी कंपनीचे संडास धुतात इतकंच. असो. लेख नेमीप्रमाणे लै लै लै भारी.

हा हा हा ! मस्त रे, एकदम भन्नाट निरिक्षण. आता एक लेख 'बगलबच्चांवर' पण लिहा.

काहि तरी नवीन लिहा राव... हे तर रोजचंच आहे पुणेकरांना.

एकदम सही निरीक्षण उच्चभ्रु बघुन कन्टाळा आल्यामुळे असेल पण मन्त्री न चमचे लय भारी आहे नाक्या नाक्या वर पडीक असतात. बाहेर स्कॉर्पियो ऊभी असेल (त्या आधी क्वालिस उभ्या असायच्या आणि त्या ही आधी अ‍ॅम्बॅसिडर) आणि त्यावर घड्याळाचे चिन्ह असण्याची दाट शक्यता आहे. घड्याळाचे चिन्ह नसले तर आख्ख्या खान-दानाच्या नावाची पाटी नक्की असेल, भगवा वा शिवरायांचे चित्र देखील असू शकतं , पण अशी स्कॉर्पिओ असणे जरा विरळाच .बार मध्ये गेल्यावर, माणसांच्या गर्दीत, ज्या प्राणिमात्रांच्या शरीराच्या उघड्या (बोटे,मान,मनगट, अगदी कधी-कधी कान सुद्धा) भागात सर्वात जास्त सोनं दिसेल तोच हा मनुष्य-प्राणी !! >>> मला वाटते बराय्चदा स्कोर्पिओ पन पान्ढरी च असते आनि गल्यात ते केशरी किन्वा पान्ढराच दुपट्टा पन असतो काहीजनाना

मस्त रे! जबरी निरीक्षण आणि टेसदार भाषा! हुच्चभ्रू असो वा गुंठामंत्री, माज हा एक सामयिक गुण आजकाल सर्वत्रच आढळतो. विशेषत: हे हुच्चभ्रू लोक इंग्रजी न येणार्‍या साध्यासुध्या कामकरी वर्गाकडे ज्या नजरेने पाहतात त्या नजरेने आपल्याकडे कोणी पाहिल्यास पाहणार्‍याचे डोळे काढून ठेवावेसे वाटतील. क्रॉसवर्ड वगैरे सारख्या दुकानांमध्ये या हूच्चभ्रूंची इंटुकपणाची झूल घातलेली 'फन्नी' जत्रा लै पाहायला मिळते. गुंठामंत्र्यांबद्दल तर लैच भारी आणि शंभर टक्के अचूक लिहीलंय. कधी नाय पाह्यलं आन गटकन गिळलं म्हणतात ना ते हे लोक जगत असतात.

हा हा हा हुच्चभ्रुंचे वर्णन हुच्च !

झकास वर्णन उच्चभ्रूंची आणखी एक खासियत - रस्ते खड्ड्यांनी भरलेले असले तरी ते पोरांना बाबागाडीतुन फिरवतात आणि कुत्र्यांशी आवर्जुन ईंग्रजीत बोलतात. थोडक्यात यांची एक 'प्रतिसृष्टी ' असते. जायचे होते पण गेले नाहीत असे पश्चिमेचा ध्यास घेतलेले आणि दुर्दैवाने इथे दिवस कंठावे लागणारे हे जीव मग इथेच 'पश्चिम' निर्माण करतात. गुंठामंत्रीही झकास (यांचे 'टिळे' विसरलात)

साला तुझ्या मेंदु एकदा स्कॅन करुन ठेवला पायजे. टीआरपी घ्यायच्या काय काय आयड्या येतात रे तुझ्या डोक्यात? असो! तद्दन भंपक लेख. तुझ्यासारख्या गुंठामंत्री अन उच्चभ्रुंना नागडं-उघडं पाहिलेल्याकडुन असल्या वरवरच्या लिखाणाची अपेक्षा नव्हती. गुंठामंत्र्यांचा सगळा माज गावाबाहेरुन आलेल्या उच्चभ्रुंकरताच राखीव असतो; मैती च्या वेळेस गुंठामंत्री कितीही माजोर्डा असला तरी खांदा द्यायला पुढे सरसावतो; चौफुलाच्या अन झालंच तर मळ्यात कामाला येणार्‍या बाया तो आपली स्वकष्टार्जित कमाई समजुन वागला तरी स्वतःच्या अन इतर गुंठामंत्र्यांच्या घरातल्या बायकांना तो कायम आईसाहेब, ताईसाहेब म्हणतो; धाब्यावर स्वतःचं बिल देताना इतर पाच पन्नास जणांची बिलं पण तो भागवतो असली बारिक निरिक्षणं गुंठामंत्र्यांबाबत अपेक्षित होती. उच्चभ्रुंबाबतही तसेच. व्यक्तीस्वातंत्र्य अन घसरत्या सामाजिक नीतीमत्तेबाबत एकाच वेळी उच्चभ्रु दोन्हीबाजुंनी बोलतो; गुंठामंत्र्यांच्या बाईलवेडेपणाबद्दल बोलताना तो स्वतःच्या घरी लावलेल्या नागड्या बायकांच्या चित्रांची भलावण सौंदर्यदृष्टी म्हणुन करतो, स्वतःच्या सायटींवर, सीड्यांवर निळसर रंगाचे चित्रपट पहाण्याला कलात्मकता म्हणतो अन गगनचुंबी हॉटेलांच्या थंडगार खोल्यांमधे कुण्या बाईच्या कुशीत शिरण्याला एंजॉयमेंट म्हणतो; गुंठामंत्र्यानं रस्त्यात कॉर्पियो (त्याला कॉर्पियोच म्हणतात आमच्यात, स्कॉर्पियो नाही.) उभी केली तर चिडणारा तो स्वतः सहजच सिग्नल तोडतो अन पोलिसाला पन्नास्-शंभर रुपये देऊन सगळं मिटवतो अन वर खुप धावपळ असते वेळच नसतो म्हणुन समर्थन पण करतो; गणपती मंडळाच्या लाऊडस्पीकरनं त्याचं डोकं दुखतं पण पार्टीत चाललेला धिंगाणा त्याच्यासाठी अभिव्यक्ती असते अश्या अनेक गोष्टी लिहिल्या नाहीत. या दुटप्पीपणाचा त्रिवार निषेध!

असो. ज्या प्रमाणे सवयी आहेत, त्याच प्रमाणे त्याला अपवाद ही. >>> बाजु दोन्ही आहेत त्यामुळे निषेध अगदी मान्य !!

मस्त! पुढचा भाग लिहा...!

दोन्ही मस्त!

दोन्ही धमाल लिहीले आहे :) आधीचा लेख शोधतो आता.

जबरी रे सुहास.. निरीक्षणं एकदम भारी भावा..एकदम वंटास का काय म्हणतात ते... अश्या लोकांकडे पाहून एकच विचार येतो..उद्या खरच जर भारतातील परिस्थीती २० वर्षांपुर्वीची झाली तर ह्या असल्या वरच्या २ प्रकारचे दिव्यांची अवस्था कशी होइल...?? - (कुठलाच मंत्री नसलेला) वाट्यामंत्री

मस्त निरीक्षण... बाकी कधी नाय पाह्यलं आन गटकन गिळलं म्हंजे काय हो ननि?

निव्वळ जळतात. जेलसी. तुम्ही पण फिरा की आमच्यासारख. कोणी अडवलंय ? मिळवा पैसा आणि मग मिरवा. असली नतद्रष्ट लोकं तसल्यांना निवडून देतात . वोटींगला बंदी घातली पाहिजे असल्या लोकांना. डिस्ग्स्टींग. - १३, बी , विसलींग पामेला , वाकड, पूना. कोन त्यो. हाडं मोडून पिशवीत देतो भरुन ह्येची. दम लागतोय **त माज करायला बी. नुसत्या मिस्कॉलवर ४ ट्याम्पो पोरं गोळा होत्यात म्हणाव. -दापोडी , अन्ना म्हनुन इचारा , घरापत्तर आणुन सोडत्यात.

वा सुहास राव मस्त लीहिले आहे...एकदम तंतोतंत वर्णन... मस्त

अतिशय हुच्च वर्णनं. आता पुढला भाग बुंगारी म्हणजे काय याची उत्सुकता लागली आहे!

ज ब रा !!!!

लेख अगदी हुच्च झालाय, मजा आली पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.

पुढचा भाग कधी येणार आहे?

उच्चभ्रू जमातीतल्या लोक्कांचे वर्णन विशेष आवडले…. गेले ३ वर्षे IT कंपनी मध्ये काम करतोय इथे या जमातीतल्या लोकांचा अक्षरशः सूळसुळाट आहे. वैताग येतो यांचा खुप…

झक्कास

ते हुच्च्भ्रु आणी गुंडा मंत्री...या दोघांनाही आपल्यात असलेला माज दाखवा बरोबर लायनीत येतात.कालच रात्री पोलिस स्टेशनसमोरच एका गुंठा मंत्र्यांची व्यवस्थीत जिरवलीय.मजा आली साली. आणी हुच्चभ्रु काय्,यांना पोट निट करुन घेण्यासाठी आमच्या शिवाय पर्यायच नसतो.एक जुलाबाची गोळी त्यांना ताळ्यावर आणते.

डिटेलवारी किस्सा प्लिज :)

आम्ही चार जण बालमित्र आहोत.वय सगळेजण सरासरी ३०-३२ वर्ष,एक जण मोठा उद्योगपती,मी डॉक्टर्,दुसराही शिक्षणाने डॉक्टर पण व्यवसायाने पेट्रोलपंपचालक्,व एका मोबाइल कंपनीचा डीलर्,चौथा बिगबॉस वरिष्ठ पोलिस अधिकारी. चौघांचेही बंगले एकमेकांपासुन २०० मिटरच्या परिसरात आहेत्,त्यामुळे दररोज रात्री जेवनानंतर १०.३० च्या सुमारास जव़ळच्या चौकात गप्पा + चहा साठी(बायका घरात रात्री जेवनानंतर चहा पिउन देत नाहीत हो.)जमतो.सगळ्याकडे लायसन्स गन्स आहेत.पोलिसवाल्याकडे दोन, एक शासकिय व एक वैयक्तिक.काल असेच टापा टाकत चौकात पोलिसचौकी शेजारीच गाड्या लाउन बसलो होतो.११ च्या सुमारास एक घड्याळजी फोरच्युनर आमच्या मधल्या ऑडीला एउन धडकली.आम्ही चौघेही तब्येतीने बारिक असल्याने आनी रात्री जिन्स टी-शर्ट अश्या वेशात होतो. रस्त्यावरच शेबंड पोरग पण आम्हाला अश्या अवतारात साहेब म्हणनार नाही.गाडी येउन धडकल्यावर आमच्यातल्या पोलिसवाल्याने साहजिकच खणखणुन शिवी घातली.(साल्या शिव्यांच्या युनिव्हरसीटीचा टॉप रँकर आहे). तेंव्हा त्या गाडीतुन दोन पांढर्‍या कपड्यातले गेंडे (वजन अंदाजे १०० किलो च्या आसपास) एकाच्या हातात हॉकी स्टीक दुसर्‍याच्या हातात लोखंडी पाइप्,आमच्या आख्या खाणदानाचा उद्धार करतच समोर आले.काय कसे झाले माहित नाही पण दुसर्‍या क्षणी आमच्या चौघांच्या हातात मोजुन पाच गन्स त्यांचा दिशेने रोखल्या गेल्या होत्या,इतर तिघांच्या तिन आणी पोलिसवाल्याच्या दोन्ही हातात दोन,आईशपथ त्या गेंड्यांच कोकरु कधी झाल त्यांनाही कळल नाही.पुढच्या पाच मिनिटात शेजारील चौकीतील पोलिसांनी त्यांना ताब्यात घेतल्,गडी फुल्ल टाईट होते. व एका जवळच्याच आमदारसाहेबांचे नातेवाइक निघाले. त्यांनी माफी मागितल्यावर प्रकरण मिटले.पण त्या जागी आम्ही लोक होतो,त्या एवजी खरच जर कॉलेजची पोर असती तर या गेंड्यांनी दारुच्या नशेत त्यांचे हातपाय तर नक्की मोडले असते.