अभिनंदन !!!

ज्याला प्रश्न केला त्याला 'ओळखून' आहे. काळजी नसावी! :)

भाग्यश्री, अतिशय वाईट घटना. पण या घटनेने मला माझ्या जालिय मित्रांचे स्थान माझ्या आयुष्यात किती महत्वाचे आणि जवळचे आहे हे परत एकदा जाणवून दिले. अभिनयची बातमी कळली तेव्हा ज्यांच्याकडून कळली (तेही इथलेच) त्यांच्या आवाजावरून मला त्यांची अवस्था जाणवत होती. मला बातमी ऐकताच डोळ्यासमोर अंधारी आली, आतडं पिळवटून दु:ख म्हणजे काय हे मला सख्खा भाऊ नसतानाही भावाच्या निधनाची बातमी ऐकल्यावर कळले. मी माझ्या सगळ्या मित्रांना लगेच फोन करून त्यांचा आवाज ऐकला. ५ मिनिटं बोललो. का? कोण कुठला अभिनय? कधी भेटही नाही. तुझीही नाही. नुकतंच त्याला जीटॉकमधे अ‍ॅड केले होते. आता तो दिवा कधीच हिरवा होणार नाही म्हणून हळहळलो. का एवढी आपुलकी? कोण जाणे! तू म्हणतेस तसेच, आपण प्रत्यक्ष भेटत नसलो तरी नाते भक्कम झालेले आहे. संकटप्रसंगी ही माणसे धावून येतात हे केवळ याच प्रसंगी नाही तर प्रसन्नच्या आईच्या आजारपणात, राजेच्या अपघातानंतर अशा किती तरी प्रसंगी बघितले आहे. स्वातीताईचे वडिल वारले तेव्हाही आपण सगळ्यांनी तिच्याशी संपर्क साधला तेव्हा तिला त्या दु:खातून बाहेर येणे किंचित का होईना सोपे झाले. म्हणूनच मग असे सुखदु:ख शेअर करणारे धागे महत्वाचे ठरतात.

भाउ पण.....

जाहिरपणे कळव आमि बि मग एक SMS पाठवु.

.