शोंदेष, चोमचोम, मिष्टीदोई आणि रोशोगुल्ला

ह्याला प्रवासाचं वर्णन म्हणू की प्रवासरंग म्हणू की कोलकोत्याच्या खाद्यभंडाराला भरल्यापोटी दिलेली दाद म्हणू? :)

पण हात फारच आखडता घेतलाय दादा..ए चॉलबे नॉय.. :)

सविस्तर लिहा राव!!

सविस्तर वाचायला आवडलं असतं. मिष्टी दोईची आठवण करून दिल्याबद्दल निषेध! मी कलकत्त्यात असताना ५/६ जणाना तरी त्याची कृती विचारली होती. पण कोणीच नीटशी सांगितली नाही!

ऐनेकोई कोरिबो नालागे... आणखी लिवा की राव. हा लेख तर रोशोगुल्ला तोंडात विरघळायच्या आत संपतोय..

लेख आवडला. खरच डायबेटीक माणसाला किती कठीण वाटत असेल कलकत्त्यामध्ये? की मिळते सॅकरीन-स्वीट मिष्टी?

हा प्रश्ण वाचुन डोल्यात पानी आले.

भीषण भालो :), अजून सविस्तर सचित्र वर्णन येऊ द्या राव.

लघुलेख वाचून अर्धाच रोशोगुल्ला खाल्ल्यासारखे झाले.

पैसा

ही घ्या रेसिपी :

Mishti Doi is a popular Bengali sweet dish. Here is Mishti Doi recipe.

Ingredients:
1 liter full cream milk
3-4 tbsps yoghurt
250 gms sugar
Method:
Boil the milk in a heavy-bottomed pan, on a medium flame till it is reduced to half its original volume. Stir frequently to prevent the milk from sticking. When it is complete, cool the milk till it is just warm.
Put the sugar in another pan and heat it over a low flame to melt.
Allow the sugar to caramalise (brown). Remove from the fire when done, add the reduced milk to this caramalised sugar and mix well till it blend.
Mix milk and sugar thoroughly now add the yoghurt to the mixture and stir gently to mix.
Pour into the desired container and keep in a warm dark spot for the Mishti Doi to set. The best taste results are achieved by setting the Mishti Doi in a earthenware pot.
When the Mishti Doi has set and is firm, chill for a few hours and serve.

रेसिपी इंग्रजीत आहे त्याबद्दल क्षमस्व!

मस्त !
पळ सगळे म्हणत आहेत तसे अजुन सविस्तर लिहाच राव !

हलकट अवांतर :- लेखाचे शिर्षक वाचून आमच्या एका उगाच बंगाली बोलुन आपल्याला बंगाली येते हे दाखवण्याच्या प्रयत्न करणार्‍या मैत्रिणीची आणि एका बंगाली मुलीच्या मागे बळचकर हात धुवुन लागलेल्या मित्राची आठवण झाली ;)

सविस्तर लिहा !

छान भापो........

एक सुखद कल्पना : " केवळ आणि केवळ मिष्टी मिष्टी आणि मिष्टी... केळीच्या पानात गुंडाळलेला
शोंदेष, अप्रतीम चोमचोम, आंबटगोड मिष्टीदोही आणि लाडू इतक्या आकाराचे
रोशोगुल्ले.. पोट भरतं पण मन भरत नाही.."

क्रुतज्ञतालेख आवडला ..
पुढील वेळेस प्रवास वर्णन द्यावे ही विनंती

छान लेख...सविस्तर लिहाच.

लेख सुरु झाला असे वाटत असतानाच अचानक संपला..
आहो सविस्तर लिहा की... तो पर्यंत आम्ही बंगाली मिठायांचे फोटो बघत बसतो