✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

नि:शब्द ……! ! !

— निरन्जन वहालेकर,
नि:शब्द ……! ! ! प्रीतीची आब अपुल्या, तू कधी ना राखली, अर्पिले सर्वस्व तुजला, परी प्रीत तू ना जाणली. होता कधी अधिकार तुजवर, तोहि अता ना राहिला, आसवाचा हक्क माझा, तोहि तू ना ठेवला. विरहाचे दुखः माझे, सांगू कुणा, आणिक कसे ? अंतरीचे शब्द शब्द, नयनांत मी आणू कसे ? निरंजन वहाळेकर
1430 वाचन
💬 प्रतिसाद (5)

यशवंतकुलकर्णी
Sat, 09/04/2010 - 04:03 नवीन
प्रीतीची आब तिने नेहमीच की रे राखिली अर्पिले असेलही सर्वस्व तुजला मग प्रित तिने का न जाणली? होता अधिकार तिजवर, तो तसाच आहे राहिला आसवांचा हक्क तो ही तसाच आहे राहिला विरहाचे दु:ख तुझे सांगू नको कोणा कसे अंतरीचे शब्द तेही नयनांत कधी आणू नको मला काहीही म्हणायचं नाही बरं का तुमच्या कवितेबद्दल; मी वरची कविता वाचली आणि अगदी न राहवून हे लिहील्या गेलंय. माफी असावी :) अवांतर: तुमची कविता वाचताना भाऊसाहेब पाटणकरांच्या शायरीची आठवण झाली.

एक अनामी
Sat, 09/04/2010 - 20:26 नवीन
सुंदर कविता... अजून एक कविवर्य मंगेश पाडगावकरांची कविता ओठांवर आली... "निशब्द आसवांनी समजाविले मनाला, की शाप वेदनेचा प्रीतीस लाभलेला, माझ्याच भावनांनी मजलाच दाहिले, हृदयात दाटलेले हृदयात राहिले..."

Arun Powar
Wed, 09/08/2010 - 12:26 नवीन
खूप छान..!! कोणत्याही गोष्टीला दोन्ही बाजू असतात.. आणि कवितेलासुद्धा असतात ते पटलं..!!