प्रेमाची स॑ध्याकाळ

वा शीतल.. मस्त झालाय लेख! आवडला.. :)

आज पासुन आपले मार्ग बदलतील, परत भेट होईल न होईल माहीत नाही,पर॑तु एखाद्या निख स॑ध्याकाळी अश्रु नक्कीच ढळतील हे ॠणानुब॑ध आठवुन. काय बोलू? शितल फार उत्तम शब्दरचना...आणि प्रसंग ही...खरेतर या आधी अशा प्रकारच्या कथा कित्येकदा ऐकल्या आहेत. तरीसुद्धा तुझ्या शब्दरचनेमुळे अगदी वाचनीय झाला आहे लेख. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

वा शितल, फार सुंदर, प्रवाही भाषेत लिहिले आहे. आवडले. अभिनंदन.

छान लिहीले आहे असेच लिहित जा!!!

ऑस्सम !! अजुन काय म्हणु ?? फार फार सुंदर लेख !

आणखी काय म्हणणार? साधि,सरळ्,मनाला भावेल अशी गोष्ट आहे ही. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

शीतल, लेख/गोष्ट छान झाली आहे..फक्त थोऽडा हात फिरायला हवा होता,म्हणजे .. आणि तीच्या मागुन मी पळत पळ्त बस मध्ये चढलो. आणि ठरवुन टाकले तुझ्या मनात माझ्या विषयी काय आहे हे जाणुनच घ्यायचे. अशी चूक टाळता आली असती. लेख लिहून झाला की पूर्वपरिक्षण कर..परत एकदा नीट वाच आणि मग प्रकाशित कर..ही प्रामाणिक सूचना!राग मानू नये, स्वाती

खुप सुंदर... प्रशांत

माझ्या येथे ती, मी. तु, तुझ्या ह्या बाबतीत चुका झाल्या आहेत, पण पुढच्या वेळी नक्की सुधारेन. स्वातीताई प्रामाणिक सुचना आम्हाला घडवतात, आणि त्यामुळे आम्ही तयार होतो. सर्वा॑चे आभार.

सहज, सोपं लिहिलयस म्हणून जास्त आवडलं.....

ओघवती शब्द रचना. छान लिहिले आहे

साधी सरळ प्रवाहि भाषा. :) आकाशी कलरचा प॑जाबी सुट घातलेला,नाजुक बा॑धा, हातात एकच नोटबुक, खा॑द्याला पर्स, पाठीवर रुळ्णारी सैलसर वेणी, गोरा वर्ण, टपोरे काळेभोर काजळ भरलेले डोळे, कपाळी टिकली, आणि सर्वात वेड लाववारे म्हणजे जराही हसली की दोन्ही गालावर पडण्यार्‍या खळ्या>>>>>>>>>>> हे वर्णन लयी जबरा झालय. अशा खळ्यांच्या गोड खड्ड्यात पडलो होतो राव मी. ते आठवुन तर असलं भारी वाटल ना शब्दात नाय सांगता येणार. ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

हे छान झालंय... विषय आणि मांडणी तीच असली तरी "बघा मी कसं काव्यमय लिहिते", असा कोणताही अभिनिवेश नसल्याने साधेपणात गंमत आहे... थोडा हात फिरवा आणि फक्त योग्य जागी अधिक परिच्छेद पाडता आले असते तर दिसायला आणि त्यामुळे वाचायला सोपे गेले असते...

शीतलताई, तुमची गोष्ट सुंदर आहे, तुम्ही मांडणी ही झकास केली आहे. नव्या नव्हाळीच्या प्रेमाचा नाजूकपणा तुम्ही छान चित्रित केला आहे... शीर्षकातील उद्गार हे तुम्हांला उद्देशून नसून गोष्टीतल्या त्याला आणि तिला उद्देशून आहेत... अरे आहे ना तुमचं एकमेकांवर मनापासून प्रेम? झालं ना तुमचं शिक्षण? करताय ना नोकरी-धंदा? भरताय ना तुम्ही तुमची बिलं? मग तुम्ही कोणाशी लग्न करायचं की नाही हे घरचे कोण ठरवणार? फारफार तर त्यांच्या मनाविरूद्ध लग्न केल्याबद्दल ते तुम्हाला डिसओन करतील, गेले तेल लावत!! धरायचा एकमेकांचा हात आणि खणखणीत आवाजात सांगायचं, "आम्ही कायद्याने सज्ञान आहोत, आर्थिकदृष्ट्या स्वतंत्र आहोत आणि हे लग्न करणारच आहोत! कायदा आमच्या बाजूने आहे. संमती देउन आमच्या आनंदात सहभागी व्हायचं की नाही ते तुमच्या हातात आहे. पण आडवे याल तर नात्यागोत्याचा मुलाहिजा राखला जाणार नाही!! हर हर महादेव!!" अरे अर्धा विरोध मावळला असता तिथेच!! आणि उरलेला अर्धा एक नातवंड झाल्यावर!!:) प्रेम करणार्‍याने असं घरच्यांच्या इमोशनल ब्लॅकमेलिंगला बळी पडायचं नसतं!! माफ करा, प्रतिक्रियेत जर शिवराळपणा आला असेल तर! पण या विषयांत आमच्या भावना जरा तीव्र आहेत. आमचा आक्रमक अवतार बघूनच आमच्या आंतरजातीय प्रेमलग्नाचा उत्साहाने (की निमूटपणे?) स्वीकार करणार्‍या आमच्या आई-बापांचे आम्ही अत्यंत आभारी आहोत!!:)) यशस्वी प्रेमवीर, डांबिसकाका

खुपच छान .... तसेच पिवळा डांबिस ह्यांची "प्रतिक्रिया" ही सुंदर

>>>प्रेम करणार्‍याने असं घरच्यांच्या इमोशनल ब्लॅकमेलिंगला बळी पडायचं नसतं!! डा॑बिस काका तुमचे म्हणने पटले, आता ती मुलगी घाबरली, म्हणुन मुलगा हतबल. प्रेमाचे रूपा॑तर लग्नात नाही. प्रेम म्हणजे प्रेम असत॑, कोण कोण हरत॑, कोण कोण जि॑कत॑.

आज पासुन आपले मार्ग बदलतील, परत भेट होईल न होईल माहीत नाही,पर॑तु एखाद्या निख स॑ध्याकाळी अश्रु नक्कीच ढळतील हे ॠणानुब॑ध आठवुन. वाक्य आवडले पण डांबिसकाकांनी सांगितल्याप्रमाणे प्रेम करणार्‍याने असं घरच्यांच्या इमोशनल ब्लॅकमेलिंगला बळी पडायचं नसतं!! :)

आज पासुन आपले मार्ग बदलतील, परत भेट होईल न होईल माहीत नाही,पर॑तु एखाद्या निख स॑ध्याकाळी अश्रु नक्कीच ढळतील हे ॠणानुब॑ध आठवुन. वा सुंदर! डांबिसाने देखील छान लिहिले आहे... :) तात्या.