पश्चिम महाराष्ट्राचे प्रेमगीत

उसाच्या कांड्यांनी रट्टे खाताना, भुईमुगानं हात द्यावा , तशी आलीस आयुष्यात तू , आंतरपीक होवून . मोर्चात माझ्या शर्टाला बिल्ला लावताना, जेव्हा म्हणालीस की अगदी शेट्टी सायबासारखं बोलता की ओ , तेव्हाच ओळखलं मी . म्हटलं , मळ्याला मालकीण गावली . एकदाची . पण आता बांधावर उभारून किती दिवस बघायची वाट ? झुगारून दे ही जुलमाची झोनबंदी , माव्या सारखा पसरलाय विरह. शिवारभर . तुझ्या ओठातून पिवू दे मला एन्डोसल्फान , तुझ्या श्वासाची भुकटी भुरभूरु दे माझ्या गात्रा गात्रावर फॉलीडॉल होवून. होवून जावू दे उभ्या देहाची साखर.