धिस टाईम फॉर आफ्रिका. - भाग ३

अहा! मस्त भाग.. एकदा का आपल्याभोवती लपेटलेले "ओळखीं"चे कपडे उतरले की आतला माणूस कसा झ्याक भेटतो त्याचा प्रवास मस्त लिहिलाय! भागाची वाट पाहत होतोच.. पुढील भागाचीही पाहतोच आहे

..पुढचा जंगलातल्या फेरफटक्याचा भाग थोडा मोठा आणि भरपूर फोटो असलेला असेल अशी आशा आहे.

गोष्ट रंगात आली आहे म्हणायचं! बाकी बशींचा अवतार आणि (बहुधा) रस्त्यांची अवस्था पाहता, ४००-४५० किमी जायला १४-१५ तास तरी लागावेत असे वाटतेय!

अरे वा हाही भाग सुंदर पण पुढचा भाग थोडा लवकर आणि अजुन थोडा मोठा येउद्यात हो.

ग्रेट! आता पुढच्या सफरीत कोणते अनुभव आले ते वाचायची उत्सुकता आहे. केळे भाजून खाणे हे मात्र विचित्र म्हणायला हवे.;)

भाग फारच आवडले. येऊ द्यात. तुमची लिखाणाची शैली खिळवून ठेवते. पण जरा मोठे भाग येऊ द्यात कि मालक..........

छान...........आपला अनुभव आवडला. पुढे काय ही उत्सुकता आहेच.

छान वर्णन आणि शैली.

सायबा, जरा हात ढिला सोड की. हे काय चालवलंय? बोलवायचं जेवायला आणि समोर कांदापोह्याची बशी ठेवायची? आता हे कांदापोहे चविष्ट होतात म्हणून काही त्यावर जेवणाची भूक नाही भागवता येत ना... छ्या...

वाचतोय!!! मजा येते आहे. शैली अतिशय उत्तम आहे. आमची आफ्रिका आठवते आहे सतत. हे भाजलेले प्लँटेन खाल्ले आहेत. ही केळी नाहीत. केळ्याचा सख्खा चुलत भाऊ आहे तो, प्लँटेन. ( http://en.wikipedia.org/wiki/Plantain ) जरा भयानकच वाटली चव. याच्याबरोबर भाजके खारे शेंगदाणे खातात याच्याबरोबर. आफ्रिकेतल्या गरिबांसाठी हे एक नियमित खाणं आहे. कोपर्‍याकोपर्‍यावर लोकं हे भाजत बसलेले असतात. आपल्याकडे कणसं भाजत बसतात तसं. आणि हे असं छोटं छोटं नका लिहू यार!!!

येउ द्यात पूढील भाग लवकर !! :)

तुम्ही छोटे छोटे भाग टाकता आणि वरून पुन्हा उशीर करता. तुमच्या बस सवारी/सफारीचं वर्णन वाचायला उत्सुक आहे.

मस्त लिहिताय...खूप आवडलं वर्णन..पुढचा भाग लवकर टाका.. त्या प्लान्तेनचे वेफर पण बनवतात...काही खास लागत नाहीत चवीला. असो.

येउद्यात अजून लौकर लौकर. पण जरा मोठे भाग असतील तर बरे वाटेल.

स्व ओळख भारीच... <<<आपल्याला भीती नक्की कशाची वाटतेय?>> हे पण कमाल होत केळं आणि भाजून?? हा हा हा हा..

पण मिपा लेखमालेतला भाग नसुन कुठल्यातरी टिव्ही सिरीयलमधला कथानक केवळ दोन वाक्यानी पुढे सरकावणारा ४५ मिनिटाचा एपीसोड वाटला. पुढचा भाग अजुन जास्त चांगला येउ दे. वाचतो आहे. :-)

होत आहे ही प्रवास वर्णन मालिका. भागांची लांबी वाढवण्या बद्दल वर सगळ्यांनी केलेल्या सुचनांना अनुमोदन :) [ अवांतरः लांब भाग कसे टाकावेत या बद्दल विलासरावांचा आदर्श सगळ्यांनी ठेवायला हरकत नसावी ;) ]

तिन्ही भाग आज वाचले. मस्त रंगते आहे लेखमाला. अधिक फोटो आणि लेखांच्या वाढीव लांबीच्या मागण्यांबाबत वरील प्रतिक्रियांशी सहमत आहे :)

येऊन देत राव, मोकळं ढाकळं लिखाण! मस्तच!! (लुमुंबा)चतुरंग

खालील ओळी मनाला स्पर्शुन जातात .. नवा मी .. अनोळखी मस्त एकदम त्या क्षणापासून पुढचे २ दिवस, सगळी आवरणं गळून पडली आपोआप. युनिवर्सीटीचा प्राध्यापक, कंपनीचा उपाध्यक्ष, कुठल्यातरी विषयातला ख्यातनाम तज्ञ वगैरे वगैरे सगळे खोटे मुखवटे विरून गेले .. माझा मी उरलो... सगळं विसरून पुन्हा एकदा गावाकडे फिरायचो तसा पाठीवर सॅक टाकून एक पाण्याची बाटली घेउन, नवीन जग बघायला, नवीन अनुभव घ्यायला, नवीन नजरेन सिद्ध झालो... नवा मी..