जेम्स लेनच्या पुस्तकावरची बंदी उठवली.

सहमत. कोणत्याही पुस्तकावर / कलाकृतीवर कोणत्याही कारणाने बंदी नसावी व असल्या पुस्तकांचा बोभाटाही होऊ नये असे वाटते. जर पुस्तक वाचण्याजोगे नसेल तर आपोआपच कोणी घेणार/वाचणार नाहि. जर पुस्तकात चुकीची माहिती असेल तर लेखणीवर लेखणीनेच हल्ला करावा. अशी बंदी राजकीय पक्षांना फुकटचा मुद्दा तर एखाद्या साध्याशा पुस्तकाला फुकटची प्रसिद्धी मिळवून देते. ऋषिकेश ------------------ माझे आवडते ब्लॉग या सदरात वाचूया या आठवड्याचा ब्लॉग: खट्टा मिठा

>>राजवाडे-कुरुंदकरांच्या महाराष्ट्राला ते खोडुन काढायला कितीसा वेळ लागेल ?? दुसर्‍या एका संकेतस्थळावरील प्रतिसादात राजवाडेच या कुचाळकीचे कर्ते असल्याची शंका उपस्थित केल्याचे वाचले. :( (खोडलब्बर) नितिन थत्ते

मला काही संकेतस्थळ सापडली आपल्या माहितीसाठी येथे देत आहे. येथे क्लिक करा इथेही पाहा आपला या संकेतस्थळावरिल नविन सदस्य विकि

तुम्ही कारवाई करणार म्हणजे नक्की काय करणार?

काय प्रश्न विचारता! अहो म्हणजे ते इथे फुटकळ धागे काढणार. -Nile

भांडारकर संस्थेची नासधूस झाली ना, "सॉफ्ट टारगेट" ला दहशत बसवली, समाजात फूट पडली म्हणजे झाले. महाराजांची प्रतिमा मलीन झाली तर काय फरक पडतो ? पती माझे छत्रपती या नावाला विरोध करणारे संभाजी बिडीबाबत चकार शब्द काढत नाहीत. हे सर्व राजकारणी एकाच माळेचे मणी.

तू पुस्तक वाचले आहेस का? नाहीतर समजत नसेल त्या विषयावर बोलण्याऐवजी गप्प बस.

तोडफोड ,मारामारी किंवा गुंडागर्दी ह्या विरोधात मी पण आहे.पण शिवाजी महाराज हा एक वेगळाच विषय आहे. रामकृष्ण परमहंस ह्याच्या विषयीची एक गोष्ट इथे सांगतो. कलकत्त्याच्या काली घाटावर ते कालीमातेच्या मंदीरात रहात होते. त्याना भेटायला त्याचे शिष्यगण कलकत्त्याहुन येत असत. त्यावेळी मंदीराकडे येण्यास त्याना नावेतुन यावे लागत असे. एकदा त्याचे दोन तरुण शिष्य नावेतुन त्याना भेटायला आले. रामकृष्णजी त्याना पाहुन उत्साही झाले. त्यानी प्रेमाने त्याची विचारपुस केली.थोड्यावेळाने परमहंसाच्या लक्षात आले कि ते दोघेजण खुपच नाराज आहेत्.त्यानी खोदुन खोदुन त्याचे कारण त्या दोघाना विचारले.त्यावर त्यातल्या एकाने सांगितले कि नावेत ज्यावेळी ते बसुन परमहंसाना भेटायला येत होते त्यावेळी नावेतील इतर लोकांशी त्याचा परमहंसांवरुन वाद झाला. त्यात काही लोकानी परमहंसा विषयी अपशब्द वापरले. त्यावरुन दोघे खुप नाराज आहेत.त्यावर परमहंसाना खुप राग आला व त्यानी आपल्या शिष्यांची निर्भत्सना केली. तुमच्या समोर जर कोणी तुमच्या गुरुची चेष्टा करत असेल्,त्यांना अपशब्द वापरत असेल तर तुम्ही त्याचे तिथेच मुस्काट फोडायला हवे होते. भलेही त्यावेळी तिथे मारामारीत नाव बुडाली तर बेहत्तर. ह्यावरुन एक लक्षात येते कि आपल्या गुरुची किंवा दैवताची असा एक विनोद सांगुन चेष्टा होत असेल तर अश्या भांडारकर संस्था मोडतोड करुन कसे भागेल? ह्याच्या पेक्षा ज्यादा विरोध अपेक्षित आहे. निव्वळ लोकशाही म्हणुन काही मुर्खपणाच्या गोष्टीना थारा किंवा संरक्षण दिले तर देशात यादवी माजायला वेळ लागणार नाही. वेताळ