✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

(धूळ)

— प्रभो,
विडंबन बसंती आणी गब्बरला समर्पीत.. पाठीत लाथ घालून आम्ही चालायचो ती एका काचेवर पाय ठेवायची अन् मी दुसर्‍या दगडावर पाय ठेवायचो तोबरा संभाळत गोळी घालत बोलत असताना कितने आदमी थे? असे हलकेच खाजवून विचारायचो विरूच्या खांद्यावरून सूsss आवाज करून गोळी गेली ठाकूर मात्र मारत आहे लाथा खिळा बसवलेल्या चपलेतून...सटासट सटासट
3392 वाचन
💬 प्रतिसाद (12)

प्रभो
गुरुवार, 06/24/2010 - 21:06 नवीन
खरय..चपलेत जास्त मजा...बदल करतो.. :)
↩ प्रतिसाद: ३_१४ विक्षिप्त अदिती

शुचि
गुरुवार, 06/24/2010 - 21:02 नवीन
अद्भुतच आहे. @) मस्त. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

jaypal
गुरुवार, 06/24/2010 - 21:24 नवीन
मुसु सेठशी बाडिस =)) =)) =)) >:) >:) >:) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
↩ प्रतिसाद: मुक्तसुनीत

टारझन
गुरुवार, 06/24/2010 - 21:57 नवीन
ह्या ह्या ह्या ... मस्तं रे प्रभ्या :) बाकी तो रामलाल काय करतोय हल्ली ? ठाकरानं हाकलल्यापासुन आकडे लाऊन फिरतो म्हणे हल्ली ? =))