शृंगारीक लावणी आवडली... :) मदनबाण..... "Life is like an onion; you peel it off one layer at a time, and sometimes you weep." Carl Sandburg

राव पाटिल बाजीराव आहात तुम्ही कशाला कधी केलं नाही कमी घाटदार पाच तोळे चोख वजनी अंगठी साखरपुड्याला घेवूनी भेटा सगळ्यांसमोर तेव्हा, आता जावूद्या क्या बात है झकास..पेशवाइत गेल्यासा सारखे वाटले

साडी चोळी आहे मजला नको दुसरे काही

हा विरोधाभास नाही वाटत का? म्हणजे अस पण बोलते व अरुन अंगठी पण मागते. आपल्या ध्यानात नाही राहील का हे? तुमच्या(तुझ्या रे! वय माझ्यापेक्षा थोडच कमी जास्त असेल अस वाटत) गावरान भाषेतल्या कविता खुप आवडतात मला,तशाच लिहा. &************************************************** दील दो दील दो,या तो इंटरनेट का बिल दो!

"अंगठी साखरपुड्याला बोटात घालणे" म्हणजे वाड् निश्चय करणे. या सामाजिक रिवाजात नाते पक्के करणे हा भाव असतो. आपली हिरॉईन फार फार चोखंदळ आहे. हलवून खुंटा ती बळकट करू पाहत आहे. अशाने तीचे नाते पक्के तर होईलच पण एक मौल्यवान वस्तूही तिच्या बोटात येईल. अन पाच तोळ्याची अंगठी घालणारीण पण काही साध्यासुध्या अंगकाठीची नाही. ती काही शहरातली फॅशनेबल स्त्री नाही. ती खेड्यातली गावराण स्त्री आहे - अगावू नाही. स्पष्टपणा, रोखटोखपणा तीच्या अंगात मुरलेला आहे. पाच तोळ्याच्या अंगठीकडे ती 'गुंतवणूकीच्या' माध्यमाकडून बघत आहे. म्हणूनच ती पुचाट साडीचोळी न मागता पाच तोळ्याची अंगठी मागते आहे, भले ती एकदाच बोटात घालेल पण कायमची गुंतवणूक होईल. (तरीही मला पाच तोळे म्हणजे जरा मोठीच वाटते आहे. संपादन करून तीन तोळे करावी वाटते आहे.) @ शानबा: अरे शानबा मला तू एकेरीतच बोलाव रे. मस्त वाटते. एकदम मित्रासारखे. मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

टारझन नंतर आता तुमचा ब्लॉग bookmark केला आहे.

आंबा माझा रायवळ, नाही हापूस की पायरी रस जरा चाखून बघा, म्हणाल नमून्याची चव बरी

अरे हे काय लिहतोस?? पायरी व रायवळपेक्षा हापुसच सरस मानतात!! आंब्यांची माहीती तरी मिळवायचीस!

तुम्ही आंबं इथंतिथं दाबीता, हात इथंतिथं लावता पाटीत आंबं रचलेत निट, का उगा खाली हात घालता निसंतं बघायचं बघता, आन येळ घालवीता फुका पिकल्या आंब्याला दाबूनी पाहू नका ||४||

मला 'कुअर्थ' अपेक्षित नाही,पण हे जाम आवडल.आम्ही आपल्या कवितचे फॅन आहोत हे लिहुन मी तसुभरही चुक केली नाही अस वाटत. हो पण मी चुका असतील तर काढतच राहणार!

ब्लॉगबद्दल धन्यवाद! >>> आंबा माझा रायवळ, नाही हापूस की पायरी... मला हापुस सरस असतो हे माहित होते. पण मी हे वरचे जाणूनबुजून लिहीले होते. "तुम्ही हापुस जरी चाखला असेल तरी माझा हा गावठी आंबाच श्रेष्ठ आहे " असे हिरवीनीला आपेक्षीत होते. अन ती त्याचे मार्केटींग करते आहे. बाकी कुअर्थ असेल तर तो मलाही समजून द्या. उगाच आपल्या घरंदाज स्त्रीला बोल लावता बघा तुम्ही शहाणी सुरती माणसं. चुका काढू नका हे मी कधी म्हटलेय का? त्या मुळे का होईना तुम्ही कविता बारकाईने वाचतात ते समजते! :-) अवांतर: तुमच्या झाडावरचे रायवळीचे आंबे आम्ही खाली पडूच दिले नसते बरं!