विशेषणं संपली, पुन्हा पुन्हा तीच लिहावी लागत आहेत.
त्याच्या आईच्या आयुष्याची निरगाठ आहे.आता धागा तुटेल पण गाठ सुटणार नाही.कशिदा कधी उसवेल हे सांगता येत नाही.हे त्याला कळलं आहे.आयडेंटीटी क्रायसीस चाळीशीच्या आसपास उगवतो.याच्या नशिबी लहानपणी मिडलाईफ क्रायसीस .
-- विशेष आवडले.
रामदास....तुम्ही खरच अफलातून लिहिता...तो कवितेवरचा लेख आणि आता ही कथा. पहिल्या भागात चंद्रूसाठी जी व तुटतो तर दुसर्या भागात चंद्रू, रघुनंदन, नीला आणि अर्थातच कथानायकासाठी!!
तुमची शैली फार प्रभावशाली आहे. नंदन म्हणाला तसे छोटे आणि परिणामकारक संवाद....एखाद्या कसलेल्या पटकथाकारासारखे....
प्रभाकर पेंढारकरांच्या 'अरे संसार, संसार...' ची आठवण झाली.
खुपच सुंदर .. आख्खी कादंबरी होईल सहज !!
दोनदा वाचला तेव्हा कळाला ! म्हणजे शेवटच्या गोष्टीची लिंक लागली !!
लहान मुलाने लिहलेल्या गोष्टीत अमरफुले वैगेरे शब्द खटकले पण लेखकाला तेवढे ऍझ्युम करायचे स्वातंत्र्य असावेच. थोडक्यात काय हा मुद्दा अगदीच क्षीण आहे.
खुप सुंदर !!
रामदासजींनी लेख प्रकाशित केल्यावर तो प्रकाशित न झाल्याने त्या मोकळ्या पानावर काही प्रतिक्रिया आल्या होत्या. आता सर्वकाही ठिक आहे त्यामुळे त्या प्रतिक्रिया काढण्यात आल्या आहेत.
नीलकांत
रामदासजी, तुमच्या लेखणीवरून जीव ओवाळून टाकावासा वाटतोय.. एक एक वाक्य वाचता॑ना अ॑गावर शहारा फुलत होता..श्वास रोखूनच मी हा दुसरा भाग वाचला.. जवाब नहि॑ आपका! सरस्वतीची तुमच्यावरील कृपा अशीच असीम राहो..
क्या बात है!
अप्रतिम लिहिता काका तुम्ही. :)
अवांतर : लहान तोंडी मोठा घास घेतोय पण स्वार्थी पणाने. तेवढ विराम चिन्हांच पाहिलत तर बर होइल. कोणता सवांद कोणाच्या तोंडी हे पटकन लक्षात येत नाही. मग तुमची कथा,लेख हावरटासारख वाचताना मध्ये मध्ये अडखळतं.
................
http://picasaweb.google.co.in/zakasrao
खूप सुंदर..!! अप्रतिम लिहीलं आहे!!
मायबोली वर काही वर्षांपूर्वी थोडीफार या थीमची कथा वाचली होती..एक सायकीआट्रीस्ट बायकोला हिप्नोटाईझ करून दत्तक मुलाला सख्ख्या मुलाचा रोल करायला लावत असे.. आणि त्यातून तो मुलगा स्प्लीट पर्सनालीटीचा बळी पडतो, वगैरे.. कथानक वेगळे होते पण ती कथा देखील वाचून शहारा आला होता..
बाळीचा जन्म एक ट्रीटमेंटचा भाग.
अशी छोटी छोटी वाक्ये जे काही सांगून जातात, त्याने डोके सुन्न व्हायला होते.
बाकी सर्वांनी लिहिलेच आहे. आणखी काय लिहू ?
- सर्किट
कवितेवरचे चिंतन, पीसी-जेसी, शिंपिणीचं घरटं, राक्षस रसायन आणि आता हे का रे ऐसी माया. तुमच्या प्रतिभेचा आवाका विलक्षण आहे.
त्या त्या कथेच्या धाटणीला साजेशी शब्दांची पखरण. प्रसंगातले बारकावे टिपण्याची आणि तो रंगवण्यातली विलक्षण हातोटी, संवादाचा अतिशय योग्य वापर, ताशीव-घोटीव छोटी छोटी वाक्ये आणि एखाद्या खळाळत्या प्रवाहासारखे, ज्याला इंग्रजीत रॅपिड्स असं म्हणतात, तसं उलगडत जाणारं कथानक; सर्वच गोष्टी मंत्रमुग्ध करणार्या.
चतुरंग
तुमचे प्रत्येक लेखन म्हणजे डोक्याला खुराक असतो आणि डोक्याची भूक वाढतच जाते :)
खूप खूप शुभेच्छा !
धातूंवरच्या लेखमालेतला/ले पुढचा/चे लेख कधी?
---------------------------
माझा ब्लॉगः
http://atakmatak.blogspot.com
का रे ऐसी माया ......(१)
कुठे वाचायला मिळेल?
---------------------------------------------------
लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.
कथा आवडली....खरं तर फारशी पटली नाही (म्हणजे नीलानं पोटच्या मुलाला विसरणं हे तितकसं पटलं नाही) पण ताकदीने उभे केलेल्या व्यक्तिरेखा विलक्षण. कथा न पटूनही एखाद्याला आवडू शकते म्हणजे लेखकाचं लेखनकौशल्य केवळ जबरदस्त !!
being a mom - katha bilkula ch patali nahi..
yes, u will love the adopted kid also as much.. but when your own kid is small - its practically impossible to forget him/her unless u have some disorder..
and the reason mentioned for disorder here doesn't seem correct at all.
प्रतिक्रिया
सुंदर...
छान!
अप्रतिम
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
जीवघेणे लिहिता - २
अप्रतिम!
विशेषणं
सुंदर
माहिती
क्या बात है!
सुन्न झालो.
केवळ दिङमुढ (स्पेलबाऊंड)!
क्या बात
नतमस्तक.
नतमस्तक अग
अप्रतिम !!!
खूप
शब्दच नाहीत..
सुन्न!
जियो! जियो!! रामदासजी, जियो!
आणखी लिहा
खासच - - - -!
जबरदस्त कथा
सुंदर लिहिले आहे.
निशब्द!
अशक्य लिहिता
का रे ऐसी
__/\__
+१००
आयला रामदास म्हणजे हिरा आहे
लै भारी
अफलातून!
जबरदस्त!
_/\_ करू शकते फक्त!
कथा आवडली....खरं तर फारशी
रामदास... जीव घेता तुम्ही
paTalee nahii..
सुंदर कथा
अप्रतिम! ही कथा वाचायची राहून
मस्त लिहिलंय
नमन
अप्रतिम!