लेख आवडला.
खालील लींक्स बहुदा तुम्हाला सर्वांना आवडतील.
http://www.wildearth.tv/static/wildearth/channels/we_sidney_eagles_02.html
http://www.hornbyeagles.com/webcam.htm
आम्हाला शाळेत मराठीच्या पुस्तकात "चिमण्या" नावाचा एक धडा होता ... बराचसा अस्साच होता, फक्त त्यात लेखक महाशय स्वतःच त्यान्चे घरटे काढून टाकतात ... व नन्तर आपल्याच त्या क्रुतीवर खूप दु:खी होतात ...
आमच्या घरात हाच उद्योग बुल्बुल पक्षानी केला होता. हैन्गिन्ग च्या कुन्डीमधे अन्डी घातली होती टेरेसमधे, आणि आम्हालाच प्रवेश बन्द करुन टाकला होता. पण घरात मात्र त्यान्चा काहीच त्रास नव्हता.
टेरेसमधे कोणी जाउ लागला तर जोरात येउन डोक्यावर चोची मारायचे. मग आम्ही पण त्यान्ची पिल्ले मोठी होउन उडून जाइपर्यन्त प्रवेश बन्द ठेवला होता.
दाराआडूनच त्यान्च्या हाल्चाली निरखत असू ... पिल्लान्ची दर दिवसाची प्रगती पाहून आनन्द वाटत असे ...
होना..असं काही दिसलं कि फार वाईट वाटतं कारण आपल्याला माहिती असून त्यांना सांगता येत नाही...मुंबईत असताना आमच्या ग्यालरीत ओळखीच्या कबुतराने अंड घातले आणि छान छान पिल्लू पण झाले...ग्यालरीत इकडून तिकडे करायचे ...आम्ही त्याला दाणे आणि पाणी ठेवायचो...मग बहुतेक त्याच्या आई वडिलांचे बिनसले असावे कारण "तो" नवीनच "ती" घेऊन यायचा आणि मग फडफड आईकू यायची...कश्याला कौटुंबिक वादात पडा म्हणून दोन चार दिवस दुर्लक्ष केले आणि एकदा कुतूहलाने बघितले तर त्याचा बाप एव्ह्ड्याश्या जीवाच्या गळ्यावर चोचीने मारत होता...मग काठी घेऊन त्याला हाकलले...दुसर्याच दिवशी दुपारी परत फडफड आईकू आली तर बघितले कि पिल्लाच्या गळ्यावरील पंख (?) निघाले होते...आम्ही त्याला पाणी पाजायचा प्रयत्न केला पण त्याने काही चोच लावली नाही...आम्ही त्याला टबात ठेवले आणि मिनिटभरात गोल गोल फिरून त्याने प्राण सोडले...पहिल्यांदा मी इतकी रडले असेन...कोणी गेल्यावर....मग मात्र त्या खाविसाला कधी येऊ दिले नाही...आवाज आला कि काठी घेऊनच समोर जायचे....नर शेवटी नरच आणि दुसरेपणाची ती दुसरेपणाचीच ...पक्षी असो का माणूस...
http://shilpasview.blogspot.com/
नर शेवटी नरच आणि दुसरेपणाची ती दुसरेपणाचीच ...पक्षी असो का माणूस...
१) आणि माद्या जणु काही सर्वगुणसंपन्न ‽
२) दुसरेपणाची (जाणीव): पुढच्या वेळी एखाद्या अण्ड्याला हात लावा आणि पहा मादी काय करते ते..
कारण अंड त्यानी घातल नव्हत...म्हणून तो बाप....आणि ती जोडी आमच्याच ग्यालरीत खाली कुंड्या ठेवायची जागा असते तिथे राहायची...
आमच्या माहितीतील बाप (कोणतेही ) पोरांना जन्म देत नाहीत...तुमच्याकडची रीत माहित नाही.
http://shilpasview.blogspot.com/
छान आहे लेख.
कबूतरांचा त्रास(?) आम्हीसुद्धा भोगलाय. त्यामुळे लेख वाचताना तो प्रसंग डोळ्यासमोर येत होत. पण भावुक मात्र नाही झालो. सुमारे ४ वर्षांपूर्वी आमच्या घरी कबुतरांनी घरटं बांधण्याची पहिलीच वेळ होती तेव्हा फार उत्साह होता, पण नंतर खुप घाण वास यायला लागल्यावर ठरवलं की पुढच्या वेळी मात्र घरातील भूखंड त्यांना बळकावू द्यायचा नाही. आजपर्यंत तरी यशस्वी ठरलोय.
हां चिमण्यांची घरटी टिकवून आहोत (हो,आम्ही पक्षपाती आहोत !)
दुसरेपणाची (जाणीव): पुढच्या वेळी एखाद्या अण्ड्याला हात लावा आणि पहा मादी काय करते ते
आमचं म्हणणं हे होतं कि दुसरीला पहिलीच्या बाळाबद्दल प्रेम असण्याची शक्यता कमीच, पक्षी असो कि माणूस...त्यासाठी अंड्याला कशाला हात लावायला पाहिजे?
http://shilpasview.blogspot.com/
तुमच्या उदाहरणात "बाप" दोषी आहे पण तुम्ही in general नरान्वर टीपणी * केलीत. ते चूक आहे.
जर माणसाने अंड्याला हात लावला तर पक्षी (माद्यासुद्धा) ते सोडुन देतात किन्वा पिल्लू असेल तर घरट्यातून ढकलुन देतात.
खूप आवडला लेख. पारव्यांमधे इतर पक्षांसारखं घरटं करायचं कौशल्य नसतं. कशाबशा काड्यांचा ढीगारा करून अंडी घालतात.
सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला||
नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||
आमच्याकडे तर त्यांनी आधी अंडे दिले आणि मग आजूबा़जूने काड्यांचा support दिला...हेहेहेहेहेहे.
अवांतरः कबुतरांना झाडांवर बसण्याचंही कौशल्य नसतं का? कारण एकदाही झाडावर बसलेलं कबुतर पाहिलं नाहीये.
काय होत माहित नाही पण मन त्यान्च्या सन्सारात रमत एव्हढ मात्र खर.
मुम्बईत एकदा एक छोटुला घरट्यातुन धडपडला आणि पायर यान वर पडला. तो छोटासा आकान्त करणारा जीव मला बघवेना म्हणुन नवरोबाच्या विरोधाला न जुमानता मी त्याला हेल्मेट मध्ये घालुन (घरट मोडल होत या चळ्वळ्यान) घरट्याच्या अगदी जवळ ठेवल. परत आल्यवर त्याच्या आईन जो चीवचीवाट केला आणि नर नुसता चुक चुक असा एखदा हुन्कार भरत होता. डीट्टो मुलाना काही झाल की माझ्या घरात होणारा सीन!!शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते,
ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.
नेहमी प्रमाणे सुंदर लेख ... पण शेवट वाचून मन अगदी गलबलले..
चर्चा वाचून शिल्पा ब अन Pain यांच्या साठी एक मत मांडावेसे वाटले. आई सारखेच वडिल ही महत्वाचे ...
बहिणाबाईच्या कवितेत पिलांसाठी घरटा सुगरण बांधते अशी ओळ आहे पण वास्तविक पाहता पक्षी निरीक्षकांच्या (प्रा.अशोक वाघ) मते सुगरण घरटे बांधते हा आपला गैरसमज आहे.
नरपक्षी ओळीने अनेक घरटी अर्धवट बांधतो. मादी त्या घरटयांची चिकित्सकपणे पाहणी करते. तिला जे घर पसंत पडते, ते घरटे नर पुर्ण करतो. हा एक बहुपत्नीत्व असलेला (सुगरण नर) पक्षी आहे. चार पाच माद्यां समवेत नर राहतो. घरटयात मादी 2 ते 4 पांढर्या शुभ्र रंगाची अंडी घालते, मात्र ओल्या चिखलाचे लेपन केलेले असते.
गवताची पाती व तृणधान्यांची लांब पाती यांनी विणलेले व उभ्या नळीसारखे प्रवेशद्वार असलेले हे घरटे कॉंक्रीटीच्या घरटयांपेक्षा अधिक श्रेष्ठ अन आकर्षक जाणविते .
~ वाहीदा
अरुंधतीताई, तुम्ही छानच लिहीता.
आमच्या घराला आधी एका मांजराने आमच्या इच्छेविरुद्ध मॅटर्निटी होम बनवलं. तिच्याच एका जगलेल्या पिल्लाने तर घरावरच कब्जा केला ... घरावर करायच्या आधी आम्हां घरच्यांवर तिने कब्जा केला. पुढे सात-आठ वर्ष ती मांजर आणि आम्ही घरचे असा भेदभाव राहिलाच नाही.
अदिती
प्रतिक्रिया
सुरूवात
लेख
पारवे ...
पारवे ...
होना..असं
नर शेवटी
तुम्हाला
कारण अंड
ओळखीच्या
हम्म्म्म...
मस्त मस्त
दुसरेपणाच
तुमच्या
असो...बाकी
कश्यावरून?
खूप आवडला
कशाबशा
काय होत
सुंदर लेख...
उफ्फ क्या कहेना ...भावनांची वादळे
उत्तम
सुरेख लेख.
क्या बात है....
हेच म्हणतो
सर्वांचे
अरुंधतीता
पुढे