दगडफोड्याचं गाणं (मेहनतीची लावणी: घावावर घाव घाला)

मंडळी, लावनी म्हटली की पांढरपेशा समाज त्याकडे वेगळ्या नजरेने बघतो. पण शहरातल्या नाट्यगृहातली लावण्यांना होणारी गर्दी वेगळाच विचार करायला लावते. माझ्या इतर लावण्यांना प्रतिसाद आले नसते तर काहीच वाटले नसते. पण या लावणीला एकतरी प्रतिसाद हवा होता. या लावणीत काय 'वंगाळ' आहे ते सांगा. केवळ शिर्षकात लावणी आहे म्हणून तुम्ही नाक तर मुरडत नाही ना? तरी मी वरती ही लावणी वेगळ्या प्रकृतीची आहे असे लिहीलेले होते. असो. लिहीणार्‍याने लिहीत जावे, प्रतिसाद देणार्‍याने देत जावे. डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

राजेशजी. आधीच्या लावण्या ह्या तुम्ही सांगितलेले मुद्दे धरून होत्या. वरील लावणीचा प्रयत्न जाणीवपुर्वक होता. माझे लावणीबाबतचे ज्ञानही तुमच्याइतकेच आहे. मी अजूनपर्यंत तमाशा पाहिलेला नाही. लहान असतांना मामाबरोबर एका तमाशाला (झोपून) गेलो होतो इतकेच. तरी थोडा विचार करता बैठकीच्या लावणी ही थोडी सभ्यतेच्या अंगाने जाते. त्याचप्रकारे वरील लावणीही जात असावी. पठ्ठेबापूराव यांची 'मुंबईची लावणी' वानगीदाखल ठरावी. अर्थात या लावणीला कोणत्या वर्गात टाकावे हा प्रश्नच आहे. माझ्या मनात येथे द्वयर्थी शब्द योजूनापुर्वक वापरणे येथे अपेक्षीत नव्हते. जे शब्द तसे वाटतात ते त्या प्रसंगाची गरज म्हणून आलेले आहेत. ह्या हिरवीणीला तिचा नायक हा सावळ्या अंगाचा असूनही मर्द वाटतो. ती त्याचे दुरून निरीक्षण करते आहे. त्याच्या अंगाकडे, छातीकडे, हाताकडे तिचे लक्ष आहे. डोळ्यात दगडाची कपची उडू नये म्हणून ती काळजी करते अन डोळा बंद करण्यास ती सांगते. मन लावून काम करण्यास ती सांगते. कामात तो मग्न असतांना घरादाराचाही त्याला विसर पडतो अन ती त्याच्या संग मिळत नाही म्हणून व्याकूळ होते. तुम्ही म्हणता तसा काही लावणी फक्त शृंगारापुरती मर्यादित निश्चितच नाही. आताच्या चित्रपटांनी त्याला मर्यादा आणल्या हे निश्चितच. या क्षेत्रात अजूनही गुणीजन आलेत तर मराठमोळ्या लावणीची वेगळी ओळख निर्माण होईल. (पण त्याचा अभ्यास करणे हे आपले काम नाही. आपण आनंद येईपर्यंत लिहीत जावे बास.) माझ्या पहिल्या प्रतिसादात या लावणीला काहीच प्रतिसाद न आल्याची मी तक्रार याच कारणासाठी केली होती. त्याची पुर्तता आपल्या प्रतिसादाने भरून निघाली आहे. आपल्या सगळ्यांच्या प्रतिक्रीया मला फारच अनमोल वाटतात. (येथीलच नव्हे तर इतरत्र आलेल्यासुद्धा) धन्यवाद. डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३