सव्यसाचि (भाग -६)

भाग -१ भाग -२ भाग -३ भाग -४ भाग -५ "तुला इथपर्यंत आणण्यासाठी तसे वागावे लागले पॅपिलॉन, पण माझी खात्री होती की एकदा मला भेटल्यावर तु कधिच नकार देणार नाहीस." "हो? मला तुमच्या आत्मविश्वासाचे कौतुक वाटते मिस. डायना. पण तुम्हाला येवढी खात्री का आहे सांगाल का?" "तु मला कधिच नकार देणार नाहीस पॅपिलॉन.. आपल्या शफीला तु नाही म्हणशील का रे ? सांगना...." मी खुळ्यासारखा डायनाकडे पाहातच राहिलो..... "मला माफ कर पॅपीलॉन, तु शफी म्हणुन ज्याला ओळखायचास ती मी होते, एक स्त्री." "पण हे सगळे कशासाठी? आपली तर साधी ओळख देखील न्हवती." "हे सगळे समजुन घेण्यासाठी तुला आधीचा सगळा इतिहास माहित असणे गरजेचे आहे पॅपिलॉन. एलिट ग्रुपने मारलेल्या ४ मिलियनच्या डल्ल्याबद्दल तर तु जाणतोसच. मात्र हे पैसे एलिट ग्रुप मध्ये फितुरीचे वादळ घेउन आले. ऐनवेळी वॉल्टर आणी ब्रुस ह्यांनी दगाबजी केली. केव्हिन आणी सॅबीची हत्या करुन त्यांनी सगळीच रक्कम लाटली आणी मग ते माझ्या मागावर निघाले. लहान बहिणीला घेउन मला ताबडतोब देश सोडावा लागला, पण जाताजाता मी 'एफ बी आय' ला ह्या सर्व कटाची माहिती देउन माझ्यापरीने केव्हिन आणी सॅबीचा बदला घेतला होता. पण दैवाच्या मनात काही वेगळेच होते. काही वकिल आणी पोलिस अधिकार्‍यांना पैसे चारुन वॉल्टर आणी ब्रुस ह्यातुन सही सलामत बाहेर पडले. आत मला लपुन राहण्याशिवाय गत्यंतरच न्हवते. कसेतरी एक वर्ष भारतात काढुन मी बहिणीला भारतातच होस्टेलमध्ये ठेवुन कॅनडाला पळ काढला. दोन वर्षात व्यवस्थीत बस्तान बसवुन मी पुन्हा हॅकर्स वर्ल्ड मध्ये दाखल झाले. पण आता मी माझे नाव आणी माहिती दोन्ही बदलायची खबरदारी घेतली होती. मी शफी नावाने एलिट ग्रुपच्या मागवर राहिले आणी जमेल तेवढे वार करुन मी एलिटला खिळखिळे करण्याचा प्रयत्न करत रहिले. मार्क-रॉबिन्सनच्या डल्ल्यात माझा मिळालेला सगळा शेअर मी ह्या एकाच कामासाठी पणाला लावला. आज हि सगळी संघटना, देशोदेशीच्या मंती, अधिकार्‍यांची साखळी उभी करायला मला प्रचंड कष्ट करावे लागले पॅपिलॉन.. आणी त्यातुनच मग हि संघटना उभी राहिली , 'अनटचेबल्स'....." "ओह्ह्ह्ह ! पण अनटचेबल्स तर फक्त इथिकल हॅकर्सची संघटना म्हणुन ओळखली जाते." "तो आम्ही धारण केलेला मुखवटा आहे पॅपिलॉन ! आमचा खरा उद्देश आहे अमेरिकी सरकार, अमेरिकन कंपन्यांसाठी माहिती गोळा करण, माहिती चोरणे आणी वेळेला इतर देशातील प्रतिस्पर्धी कंपन्यांच्या सर्वर्सवर हल्ले करणे, त्यांचा डेटा पळवणे.. आणी बरेच काही. तु आता आमच्यातला एक होणारच आहेस... कळेलच तुला." "खर सांगु डायना, मी अजुनतरी तु शफी असल्याचय धक्य्यातुन सावरुच शकलो नहिये.. बाय द वे कॅथ्रीन तुझी बहिण आहे ना??" डायनाच्या चेहर्‍यावरचे भाव क्षणात पालटले. आधी थोडे सावधगिरीचे, मग आश्चर्याचे आणी नंतर कौतुकाचे.... तीच्या चेहर्‍यावरचे हे क्षणाक्षणाला बदलत जाणारे भाव मी मोहुन बघत बसलो होतो. "काँप्युटर बरोबर मनात शिरण्याची कला देखील कोणा दुसर्‍या शफीकडून शिकलास का काय ??" डायना खळखळून हसत म्हणाली. "नाही ग तसे काही नाही. कॅथ्रीनचा आवज पहिल्यांदा ऐकला तेंव्हाच हा आवाज आधी कुठेतरी ऐकल्या सारखे मला वाटत होते. तु तुझ्या बहिणीचा उल्लेख केलास तेंव्हाच मला अचानक लक्षात आले की शफीच्या बहिणीशी मी फोनवर बोललो होतो, तो आवाज आणी कॅथ्रीनचा आवज सारखाच आहे." "स्मार्ट बॉय .. हान." "शेवटी चेला कुणाचा आहे....." "बर बर ! आता कौतुक पुरे कर आणी मला तुझा निर्णय कळव. सकाळी मी तुझ्या निर्णायाची वाट बघत असेन." येवढे बोलुन डायना मला माझ्या रुममध्ये सोडायला आली. रात्री मला झोपच लागत न्हवती. एकतर अपरिचीत जागा आणी त्यातुन हे एकावर एक बसलेले धक्के.... साधारण १ च्या सुमाराला माझ्या बेडरुम डोरवर हलकीशी टकटक झाली. मी नाईट लँप चालु करुन बेडरुमचे दार उघडले. दारात डायन उभी होती, ओठावर एक आव्हानात्मक हास्य घेउन... "सकाळी तुझा निर्णय एकुनच परत जाईन..." डायना आपल्यामागे दार लावता लावता म्हणाली. ....... "चिअर्स फॉर अवर न्यु पार्टनर, मी. पॅपिलॉन" "चिअर्स" डायनाच्या सुरात सगळ्यांनी आपले सूर मिसळले. "डायन तु पुर्ण विचार केलायस ?? एका पुर्णपणे अनोळखी माणसाला तु आपल्यात सामील करुन घेतलेच आहेस, वर येवढी मोठी अधिकाराची जागा ??" "तो माझ्यासाठी कधिच अनोळखी न्हवता केन, आणी काल रात्रीपासून तर तो फारच विश्वासातला झालाय." डायना माझ्याकडे सुचक कटाक्ष टाकत म्हणाली. "पण तु सगळ्यांशी ह्यावर एकदा चर्चा करयाला हवी होतीस !" केन अजुनही आपला हेका सोडायला तयार न्हवता. डायनाने शांतपणे आपली सिगारेट पेटवुन केनकडे पाहिले... "ह्या संघटनेची सर्वेसर्वा मी आहे केन ! तुमच्या हिंमती, हुषारीला आणी प्रामाणीकपणाला दाद देउन मी तुम्हाला नफ्यातला हिस्सेदार बनवले आहे.. निर्णयातला नाही. लक्षात येतय ?? इथे माझा आणी माझाच शब्द अंतिम राहिल." "आय एक सॉरी डायना. मी फक्त सावधगिरी म्हणुन माझ्या मनातले विचार बोलुन दाखवले." केननी शरणागती पत्करली होती. काही क्षणातच तो फोन आल्याचा बहाणा करुन बाहेर निघुन गेला. "मि. डग्लस, पॅपिलॉनला आपल्या व्यवहार आणी कामाविषयी आवश्यक आणी महत्वाची माहिती करुन द्या. आपल्या ग्राहक कंपन्या, आपले महत्वाचे काँटॅक्ट्स, राजकारणी आणी अधिकारी व्यक्ती आणी त्यांच्याशी संपर्क साधण्याचे गुप्त शब्द सगळे त्याला ज्ञात करुन द्या." "येस मॅडम. चार दिवसात मी त्याला पुर्णपणे तयार करुन तुमच्या ताब्यात देतो." "दोन दिवस मि. डग्लस, फक्त दोन दिवस आहेत तुमच्याकडे ! परवा पॅपिलॉन पुन्हा भारताकडे रवान होईल. एलिटस त्याची वाट बघत असतील तिकडे" डायना डोळा मारत म्हणाली. दोनच दिवसात मी सगळ्याच गोष्टीत पुर्ण तयार होउन डायनाचा निरोप घेतला आणी भारताकडे कूच केली. जाता जाता दोन गोष्टी मात्र मी माझ्या मेंदूत कायमच्या फिड करुन घेतल्या होत्या, एक म्हणजे डायनाच्या आयुष्यात एलिटला संपवणे हाच एकमेव उद्देश आहे आणी दुसरे म्हणजे ह्यापुढे प्रत्येक क्षणी मला केन पासून सावध रहायला हवे. विमानाने आपली चाके खाली टेकवताच मी माझे डोळे उघडले. साला लोकांना आपल्या देशात परत आल्यावर 'वतन की मिट्टी' चा वास वगैरे येतो म्हणे. मला मात्र आजुबाजुच्या प्रवाशांनी एकत्र येउन उडवलेल्या संमिश्र सेंटच्या वासानी चक्कर यायची बाकी राहिली होती. लगेज गोळ करत असतानाच अजुन एक आश्चर्य माझ्या शेजारी येउन उभे राहिले. वय वर्षे ३३/३४, फिगर एकदम शॉल्लेड अगदी माझ्यासारख्याला मुंडी मुरगाळून वगैरे मारुन टाकेल अशी, चेहरा भयंकर उग्र. "पाहुण्यांचे सामान आम्ही त्यांना उचलुन देत नाही, चला पुढे. मी घेतो सामान. तो लाल जॅकेट वाला माणुस चालल आहे ना, त्याच्या मागोमाग चला." गोड आवाजात मला हुकुम सोडला गेला. गंमतच आहे. माझ्याच देशात, माझ्याच शहरात मला पाहुणा बनवुन कुठेतरी नेले जात होते. मी मात्र कुठलेही दडपण न घेता गाडीच्या मागच्या सिटवर मस्त ताणुन दिली होती. तुम्हाला स्वतःची किंमत कळायला फार वेळ लागतो, मात्र एकदा ती कळाली कि मग तुम्ही दुनियेला आपल्या तालावर नाचवायला सिद्ध होता. "वेलकम वेलकम दोस्त. गेले दोन दिवस आम्ही तुमची वाट बघत आहोत. कुठे गायब कुठे झाला होतात मि. पॅपिलॉन??" " हॅलो मि. वॉल्टर ! मी जरा 'अनटचेबल्स'चा पाहुणचार घेण्यात व्यग्र होतो !" (क्रमशः)