रातराणी

रातराणी

सूर्य अस्ताला गेल्यावर,
अंधाराच्या साम्राज्यात,
प्राणिमात्र विसावतात
आपापल्या खुराड्यात !
राऊळे होतात रीती,
अस्तित्व नाकारुन परमेशाचे.
तुझ्या लालदिव्याच्या माडीचा
आसमंत मात्र उजळतो लख्ख,
अन रस्ते ओसंडून वाहू लागतात
अंधाराचे साम्राज्य नाकारुन !
रात्र मंदावतांना,
अंधाराच्या साम्राज्यात,
तू घेतला असतो वसा.
अखंड सौभाग्यवतिचा,
रातराणीचा ,
अनुभवण्या बलात्कार हक्कांचे,
टिचभर पोटाच्या खळग्यासाठी !

असहाय्य वृद्ध मायबाप,
अन तान्हुल्याचा आक्रोश,
आदळत असतो कानावर,
करकरत्या खाटेवरच्या
कोंदट सम्भोगात ! ! !

निरंजन वहालेकर
अलीबाग

काव्यरस

करुण

लेखनविषय:	कविता

वाचने 2032

प्रतिक्रिया 6

प्रतिक्रिया

तू घेतला

विसोबा खेचर सोमवार, 08/03/2010 13:51

तू घेतला असतो वसा.
अखंड सौभाग्यवतिचा,
रातराणीचा ,
अनुभवन्या बलात्कार हक्कांचे,
टिचभर पोटाच्या खलग्यासाठी !

रौशनीची चाळ आठवली..!

आसहाय वृध्ह मायबाप,
अन तान्हुल्याचा आक्रोश,
आदलत असतो कानावर,
करकरत्या खाटेवरच्या
कोंदट सम्भोगात ! ! !

जबरा कविता..!

तात्या.

रातरानी

निरन्जन वहालेकर शनिवार, 13/03/2010 06:57

पहिलाच प्रयत्न होता मिपा वर लिहिण्याचा. पण तात्या तुम्ही जी दाद दिली त्यात सर्व काही अभिप्रेत आहे. धन्यवाद् तात्या .
जबरा ! ! !.
फ़क्त तीनच शब्द.पण पानभर अभिप्राय वाचून जे मिळाले नसते त्यापेक्षा जास्त आनंद व समाधान ह्या तीनच अर्थांनी ओतप्रोत भरलेल्या शब्दानी मिळाले. जबरा धन्यवाद् तात्या ! !
ह्या शब्दांची उचलेगिरी करून चारोल्यांचे संपादन करण्याची सम्मति असावी पुन्हा एकदा आभार.
निरन्जन .